Όνειρο και πραγματικότητα

Τι προκαλεί τον πολίτη για να ενεργοποιηθεί;
Η αγανάκτηση, η οργή, το ενδιαφέρον, το συναίσθημα; ¨Ολα μαζί;
Η ενστικτώδης δύναμη για το καλύτερο, κυριαρχεί πάντα.
Αλλά γιατί όλα αυτά ζουν σε τέσσερεις τοίχους και συζητιώνται μόνο μεταξύ νευρώνων του ίδιου εγκέφαλου;
Η συνάθροιση μεταξύ ατόμων, προκύπτει μόνο για κοινωνικούς λόγους.
Η απαξίωση του εφικτού και η υποβάθμισή του σε ανέφικτο είναι η σημερινή πραγματικότητα.
Το όνειρο, το όραμα μετάφράζεται πια σε ελπίδα. Και αυτή δυστυχώς υλοποιείται συνήθως μόνο στα όνειρα.
Οι μηχανές χρειάζονται μόνο μια σπίθα για να πάρουν μπροστά. Ευφυολόγημα!!!
Χρειάζονται καύσιμο για να δημιουργηθεί η σπίθα.
Το καύσιμο της κοινωνίας είναι το όραμα. Το πάθος ή η ανάγκη δημιουργεί την σπίθα.
Αστειότητες, αφού ο συμβιβασμός με την πραγματικότητα δημιουργεί πλαστά διλήμματα και αυταπάτες.
Κυριαρχούν οι οικονομικοί αναλυτές που φυσικά ξεχνούν ότι τα κράτη δεν είναι εταιρίες που θα απολύσουν τους εργαζόμενούς τους εάν δεν πάνε καλά, αλλά έθνη που ζουν στο ίδιο μέρος αιώνες τώρα και που τελικά πασχίζουν μόνο για την τροφή τους. Έμελλε αυτό το προαιώνιο ένστικτο να είναι κυρίαρχο έως σήμερα.
Η πρόνοια για τον αδύνατο έχει χαθεί και αντικατασταθεί από τον νόμο της ζούγκλας, που βασιλεύει ο δυνατός, που για να φάει αναγκάζεται να καταναλώσει κάποιο αδύνατο.
Εάν είχαμε όραμα θα μπορούσαμε να υπερνικήσουμε τις αντιξοότητες, τα εμπόδια προς την τροφή και να ασχοληθούμε με τις συνθήκες του βίου μας.
Κρίνω ότι αυτό είναι εφικτό. Όλοι ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, αλλά το εμπόδιο για να το πραγματοποιήσουμε είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Τα κεκτημένα μας.
Εάν έχεις όνειρα, όραμα μπορείς να προσπαθήσεις. Κι αν αποτύχεις να δημιουργήσεις νέα και να ξαναπροσπαθήσεις.
"Κάθε εμπόδιο σε καλό"