Ευρώπη, Ευρώ και Διαπραγμάτευση (spot 2)

Η Ευρώπη, σαφώς δεν είναι, αυτή που θέλουμε.
Δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε της αδυναμίες μας (ως κράτος) και να εθελοτυφλούμε ότι κάποιος θα μας βοηθήσει εάν δεν βοηθήσουμε πρώτα τον εαυτό μας.
Κάθε ενέργεια έχει και παρενέργειες. Πολλώ δε μάλλον όταν αυτή είναι μονομερής. Θα έχει φυσικά μη διαχειρίσιμες παρενέργειες που οδηγούν, αν όχι σε απομόνωση, σίγουρα σε αμφισβήτηση της ισότιμης συμμετοχής μας.
Γιατί να κάνουμε κάτι τέτοιο;
Η Ανανεωτική Αριστερά ήταν και παραμένει πρωτοπόρα στον Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και αταλάντευτα διεκδικεί Ισότιμη συμμετοχή στην μετεξέλιξή της σε πιο Ομοσπονδιακού τύπου κοινωνία δικαίου, πρόνοιας και πολιτισμού, με στόχο την οικολογική της μετατόπιση σε νέα ενεργειακά πρότυπα προς όφελος των Λαών της.
Το Ευρώ δεν είναι ένα απλό νόμισμα. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του πυρήνα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Δυστυχώς οι πολιτικοί συσχετισμοί και η «πολιτική των Αγορών» που ασπάζονται μεγάλα κράτη, δημιουργούν μια κατεύθυνση που επιβάλλει στους λαούς άδικα προγράμματα λιτότητας που πλήττουν την απασχόληση, την κοινωνική συνοχή, την παιδεία, την υγεία, τη δημοκρατία. Αυτό πρέπει να αντιπαλέψουμε και όχι την κατάργησή του.
Διεκδικούμε πραγματική επαναδιαπραγμάτευση, με στόχο μια συμφωνία μέσα σε ένα πλαίσιο ευρωπαϊκό που θα μειώσει το χρέος ουσιαστικά και θα βοηθήσει τη χώρα να εξυπηρετεί τις διεθνείς υποχρεώσεις της, χωρίς να πνίγεται η οικονομία και η κοινωνία.

Εξαγωγή αντιπαλότητας. Η νέα Διεθνής πολιτική μας.

ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ αποφάσισαν να μεταφέρουν την εκλογική πάλη στο εξωτερικό.
Θυμήθηκα την άποψη του Α. Παπανδρέου, όταν στις αρχές του 1987, εφάρμοσε την πολιτική να μην απαντά για τα εσωτερικά θέματα, όταν βρισκόταν στο εξωτερικό (έκανε και μερικά καλά....)
Πόσο απέχει αυτό από τους τωρινούς πολιτικούς "ηγέτες" που με όρους εκλογών, κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να "επικρατήσουν"!
Εντύπωση μου προκαλεί το γεγονός ότι εκτός της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που από καιρό έχουν εγκαταλείψει την διεκδίκηση για την χώρα και συμπεριφέρονται ως υποτελής στους ξένους, το επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε κάτι αντίστοιχο.
Εκτιμούν προφανώς ότι ένας γύρος "συνεντεύξεων" στην Γαλλία και την Γερμανία, θα διεθνοποιήσει την κρίση της Ελλάδας.
Σίγουρα όμως αυτό το έχουν κάνει οι προηγούμενοι με εξαιρετικό κακό τρόπο και φυσικά αποτέλεσμα.
Η σωστή πρακτική θα ήταν να μεταφέρουν το πρόβλημα της λύσης στην πηγή του, δηλαδή στην επερχόμενη Σύνοδο.
Η Ευρώπη πρέπει να γνωρίζει ότι η εκλογική μεταστροφή που συντελείται, αποτελεί μέρος της κοινωνικής μεταστροφής και διεκδίκησης.
Ακόμη όμως και με αυτό τον τρόπο, κάτι γίνεται.
Η αλλαγή της στάσης των Ευρωπαίων, προκύπτει κυρίως από την συνειδητοποίηση ότι τα μέτρα δεν περνούν και ότι το Μνημόνιο ΙΙ, θα αποτύχει στους στόχους του, όπως άλλωστε και το Μνημόνιο Ι.
Η εξαγωγή της εκλογικής μάχης, δημιουργεί πολλαπλά προβλήματα και το μόνο που καταφέρνει είναι να πριμοδοτεί τα ξένα κόμματα που για δικούς τους λόγους, το καθένα, χρησιμοποιούν την εσωτερική αντιπαλότητα προς όφελός τους.
Θα έπρεπε οι "ηγέτες" των τριών κομμάτων, να δείξουν πιο υπεύθυνη στάση και να αναδείξουν το γεγονός ότι είμαστε έτοιμοι να αποκαταστήσουμε ένα νέο σύστημα, ανάπτυξης υποδομών και λειτουργίας του κράτους. 
Ότι είμαστε αποφασισμένοι να διαρρήξουμε το πελατειακό κράτος και την διαπλοκή και να κάνουμε ότι απαιτείται για την πάταξη της εισφοροδιαφυγής και φοροκλοπής.
Τουναντίον, καλλιεργούν "εμφυλιοπολεμικό" κλίμα, για το αν η χώρα θα μείνει ή θα φύγει από την Ευρωζώνη, δημιουργώντας παράλληλα καχυποψία ακόμη και για την συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Από καιρό έγραφα, ότι το εργαλείο της λύσης για τα προβλήματά μας, είναι η ανάπτυξη συμμαχιών με χώρες που έχουν αντίστοιχα προβλήματα με εμάς. Φυσικά δεν εννοούσα συμμαχίες με ευρωπαϊκά κόμματα, που έχουν αντίστοιχα προβλήματα με εμάς.  
Αυτό αποτελεί μικροπολιτική και όχι Διεθνή πολιτική.
Η χώρα βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.
Οι πολίτες είναι περισσότερο υπεύθυνοι από ποτέ.
Γι αυτό άλλωστε δεν θα δώσουν αυτοδυναμία σε κανέναν. 
Θα αναζητήσουν αυτούς που με την στάση και τις θέσεις τους, θα πείσουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν για το καλό όλων μας.
Απαιτείται να μεταφέρουμε την εκλογική μάχη στο πολιτικό πεδίο, αφήνοντας πίσω την αδιαλλαξία και τις ανούσιες και λαϊκιστικές αντιπαραθέσεις.
Απαιτείται να αυξήσουμε την δύναμη όσων μπορούν να είναι καταλύτες στον νέο εκλογικό χάρτη, ούτως ώστε να μην επιτρέψουμε την ανάπτυξη καινούργιων πρακτικών που θα είναι μακρυά από το πραγματικό αίτημα του Ελληνικού Λαού.
Ελπίζω ακόμη.

Catastroika

Η τηλεόραση των παπαγάλων δεν έχει τίποτα να μας προσφέρει.
Κλείστε την.
Η ταινία που θα δείτε, αποτελεί την πιο εμπεριστατωμένη και ολοκληρωμένη θέση των ελεύθερων πολιτών.
Είμαι περήφανος που βοήθησα, με τον μικρό οβολό μου, να πραγματοποιηθεί.
Μετά το τέλος της θα γνωρίζετε πολλά.
Απολαύστε υπεύθυνα.

CATASTROIKA ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ από infowar

Ευχαριστούμε τους Άρη Χατζηστεφάνου, Κατερίνα Κιτίδη και όλους τους συντελεστές, που με πολύ δουλειά έφεραν στις "οθόνες" κάτι τέτοιο.

"Το κουδούνι"

"Η διαπραγμάτευση για το Μνημόνιο ήταν ερασιτεχνική" λέει η Β. Παπανδρέου.
"Δεν διάβασα το Μνημόνιο" λέει ο Μ. Χρυσοχοίδης.
"Διάβασα το Μνημόνιο, για 3 ώρες ένα Σάββατο πρωί" λέει η Λ. Κατσέλη.
"Εάν πειράξουν τον Παπανδρέου ..... θα γίνει μακελειό..."λέει ο Α. Λοβέρδος.
Τα σχόλια για τις δηλώσεις των παραπάνω είναι περιττά.
Η Ελλάδα για 6 μήνες, πνιγόταν στα δακρυγόνα, του άλλου πρωτοκλασάτου, Χ. Παπουτσή και σήμερα η Α. Διαμαντοπούλου αναφέρει "Είμαστε σε πόλεμο με την Τρόϊκα".
Πόσο γελοίο μπορεί να ακούγεται αυτό; Οι πρωτεργάτες της προδοσίας της χώρας, ο ένας μετά τον άλλο ομολογούν ότι το Μνημόνιο ήταν σε λάθος κατεύθυνση ή ήταν λάθος συνολικά.
Τόσο μακρυά από την κοινωνία δεν βρέθηκε ποτέ κανείς στην σύγχρονη Ιστορία μας. Τώρα προσπαθούν να σωθούν και κατεβαίνουν από το τραίνο του ιδιότυπου "σοσιαλισμού" που εγκαθίδρυσαν στην χώρα από το 1981.
Το σύστημα που αλλοίωσε το αξιακό σύστημα των Ελλήνων, σε βαθμό εθισμού για το ρουσφέτι, την κλεψιά, την ψευτομαγκιά.
Που ανήγαγε τους ημέτερους, τους πονηρούς και τους κλέφτες σε ανεξάρτητους, έξυπνους και νομιμόφρονες επιχειρηματίες.
Στην τελευταία τους πράξη, μαζί με τον αμαρτωλό λαϊκιστή Α. Σαμαρά, υπερψήφισαν τον λακέ της ΕΚΤ για πρωθυπουργό.
Πριν λίγο ο Σαμαράς έκανε  δηλώσεις ότι θα πει ΟΧΙ, στα νέα μέτρα που ετοιμάζονται, μαζί φυσικά με τον συνέταιρό του Καρατζαφέρη, δίνοντας "ελπίδα" στους αριβίστες Νεοδημοκράτες ότι θα επανέλθουν στην εξουσία για να μας ξανασώσουν....

Στα γραφεία του σκληρού πυρήνα της Ευρώπης, σχεδίασαν και εφάρμοσαν το σχέδιο αύξησης των κερδών τους, μέσω της υποδούλωσης μιας χώρας.
Τώρα ήρθε η ώρα να ξεπεράσουν την σκόπελο των πιθανών εκλογών, βάζοντάς μας σε επιτροπεία απειλώντας μας για έξοδο από το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή.
Η μείωση μισθών, η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, η χωρίς όφελος του δημοσίου ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η όσο-όσο πώληση επιχειρήσεων του δημοσίου είναι το νέο μενού.
Οι πολίτες αποσβολωμένοι παρακολουθούν το σενάριο να εξελίσσεται, αναμένοντας τις εκλογές. Θεωρούν ότι είναι το μόνο που μπορούν να κάνουν.
Οι περισσότεροι βέβαια ξεχνούν ό,τι μετά από αγώνα διαρκείας, έπεσε το ανδρείκελο Γ. Παπανδρέου και ότι οι αντιδράσεις μας θα ρίξουν και την νέα μαριονέττα τους, Λ. Παπαδήμο.
Η κοινωνία αναμένει εκλογές για να αλλάξει, δια παντός, τους αμαρτωλούς συσχετισμούς του δικομματικού προδοτισμού.
Φυσικά αυτό δεν θα φέρει λύση, αλλά μπορεί να συστοιχίσει μεγάλο μέρος των πολιτών πίσω ή δίπλα σε μια κυβέρνηση που θα λειτουργεί για εμάς και όχι για τους έξω. Τουλάχιστον αυτή είναι η ελπίδα.
Όλοι γνωρίζουμε ότι τα ΟΧΙ, φέρνουν μεγαλύτερες θυσίες.
Όπως έχω γράψει πολλάκις, το PSI και η νέα Δανειακή Σύμβαση θα είναι η ταφόπλακά μας. Τίποτα από τα δύο δεν θα λειτουργήσει, διότι το μεν PSI δεν μεριμνά για τα Ταμεία και τους πολίτες επενδυτές, αλλά αντιθέτως κλείνει το μάτι στις Τράπεζες μέσω της μη Δημόσιας ανακεφαλαιοποίησής τους και η δε Δανειακή Σύμβαση θα μας πάει 50 χρόνια πίσω, αφού θα χρωστάμε για πάντα, σε όλους.
Το video που ακολουθεί αποτυπώνει την πραγματικότητα που, σημειωτέον, έχει ήδη διαπραχθεί στην Ελλάδα.

Περί Τουρκίας και Υψηλής πολιτικής, το ανάγνωσμα

Πριν από λίγα χρόνια, κάηκε το σπίτι γνωστών μου στο χωριό.
Έμαθα δε, ότι κάηκαν και μερικά ακόμη σε μια άλλη περιοχή στην Σάμο και αργότερα στην Ικαρία και λίγο αργότερα εδώ στην Αττική.
Άαα και μην ξεχάσω, κάηκαν και ορισμένοι άνθρωποι που εγκλωβίστηκαν στις πυρκαγιές.
Αναλώσιμοι θα ήταν φαίνεται.
Είμαστε συνηθισμένοι στο να χάνονται άνθρωποι και περιουσίες μετά από το πέρασμα της φωτιάς.
Στεναχωριόμαστε λιγάκι αλλά μετά επανακάμπτουμε και .... η ζωή συνεχίζεται.
Άλλωστε δεν μας νοιάζει και πάρα πολύ, αφού δεν κάηκε το δικό μας σπίτι. Έτσι γίνεται σε αυτή την χώρα.
Ο πρώην Τούρκος πρωθυπουργός, Μεσούτ Γιλμάζ, επιβεβαίωσε όσα ξέραμε και λέγαμε ό,τι δηλαδή Τουρκικές υπηρεσίες σχεδίαζαν και εκτελούσαν τέτοια σχέδια. Τώρα μάθαμε ότι ήταν "αντίποινα" (!!!)
Τα ερωτήματα πολλά και οι ερμηνείες ακόμη περισσότερες.
Ο Τουρκικός παράγοντας είναι έτοιμος για το επόμενο βήμα στις σχέσεις μας.
Η επιλογή του χρόνου, όπως έχουμε ξαναπεί, επιβεβαιώνει ότι βρισκόμαστε σε μειονεκτική θέση απέναντι τους.
Η αδυναμία της χώρας να κυβερνηθεί σε συνδυασμό με την παρούσα πολιτική δυναμική της, δεν θα μείνει ανεκμετάλλευτη από τους "γείτονες". Ξέρουν πότε θα διεκδικήσουν.
Οι δηλώσεις του Γιλμάζ, έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά.
Σε πρώτη ανάγνωση φαίνονται να έχουν εσωτερικούς, της Τουρκίας, αποδέκτες. Ταυτόχρονα δημιουργούν περιβάλλον, για περαιτέρω ενδυνάμωση του κεντρώου πολιτικού χώρου στην Τουρκία, που προσεγγίζει το αποδυναμωμένο από τον Ερντογάν, Στρατιωτικό κατεστημένο το οποίο αναζητά απελπισμένα πολιτικά ερείσματα στον Λαό.

Σε δεύτερη ανάγνωση φαίνεται ως ένα σχέδιο βολιδοσκόπησις των κρατών που θα υποστήριζαν έμμεσα ή άμεσα την Ελλάδα στην οποιαδήποτε νέα "διαμάχη" της με την Τουρκία. Δηλώνουμε ένα πρόβλημα και εάν ο αντίπαλος το δημοσιοποιήσει, μεγιστοποιώντας το, τότε γνωρίζουμε ποιους έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Ο στόχος είναι η επόμενη διεκδίκηση που προφανέστατα είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό, αφού το σχέδιο αυτό χρειάζεται χρόνο και υπομονή για να αποδώσει. Τα κράτη που θα υποστηρίξουν μια πιθανή διένεξη όμως δεν είναι κουτά, ώστε να εμφανίσουν τις πραγματικές διαθέσεις και συμμαχίες τους.
Σε τρίτη ανάγνωση φαίνεται να αφορά την είσοδο της Τουρκίας στον ενεργειακό χάρτη της Μεσογείου, που όπως ξέρουμε αποτελεί την νέα Παγκόσμια αναφορά. Δυστυχώς η χώρα μας, παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε να εμφανιστεί ως ο σημαντικότερος, μαζί με την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο εταίρος των Διεθνών κολοσσών άντλησης και διανομής πετρελαίου και φυσικού αερίου (βλ. ΗΠΑ, Ρωσία, Ηνωμ. Βασίλειο και Κίνα), όχι τυχαία εδώ και δύο χρόνια βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο διαπραγματευτικής και πολιτικής δύναμης της Ιστορίας της. Στην Ενέργεια όμως, ο πολιτικός σχεδιασμός γίνεται τουλάχιστον 5-10 χρόνια πριν την ανάληψη Διεθνών πρωτοβουλιών. Η Τουρκία ηττήθηκε οικτρά στην διαμάχη της με το Ισραήλ διότι δεν υπολόγισε σωστά της ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας και έτσι εμφανίστηκε αδιάβαστη και προ τετελεσμένων γεγονότων, που πολύ έξυπνα οι Κύπριοι είχαν διαμορφώσει εδώ και 4 χρόνια.
Συνεπώς οι δηλώσεις Γιλμάζ, είναι δηλωτικές του τρόπου με τον οποίο θα χειριστούν το ενεργειακό.
Από καιρό γράφω ότι η χώρα μας θα πρέπει να αναζητήσει πολυεπίπεδες συμμαχίες, εντός της Ε.Ε. με χώρες που έχουν κοινά συμφέροντα και ανησυχίες και να διαμορφώσει ένα μπλοκ κρατών που θα πιέζουν την παρούσα ξεπουλημένη ηγεσία της.
Τα σχέδια αυτά πρέπει να αποτελούν βασική πολιτική επιδίωξη του υπ. Εξωτερικών.
Πως όμως αυτό θα γίνει με διορισμένη κυβέρνηση;
Είναι τυχαίο άλλωστε ότι στην Ιταλία επικρατεί το ίδιο;
Πόσο επίσης τυχαία, είναι η αποχώρηση της Βουλγαρίας από την συμμετοχή της στον άλλο αγωγό με την Ρωσία;
Πως συνδέονται οι κινητοποιήσεις αποδυνάμωσης του Πούτιν;
Στην Διεθνή υψηλή πολιτική, τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Πέρα όμως από την υψηλή πολιτική, υπάρχει και το αυτονόητο.
Ο τέως πρωθυπουργός Γιλμάζ παραδέχτηκε ότι έκαναν αντίποινα. Άρα απαιτείται από ΥΠΕΞ και την ΕΥΠ να απολογηθούν και να ενημερώσουν για ποια αντίποινα μιλάει.
Χρωστάμε στην μνήμη των νεκρών στα νησιά μας από τις πυρκαγιές, απόδοση Δικαιοσύνης.
Ένας από τους ενόχους ομολόγησε.
Οι ενέργειες που πρέπει να κάνουμε είναι πολλές και σημαντικές. Με ψυχραιμία και σταθερότητα, αλλά όχι με αμηχανία και απλές διαβουλεύσεις ή διαβήματα, θα πρέπει να διεκδικήσουμε την δικαίωσή μας.
Οι καιροί δυσκολεύουν. 
Οι μήνες περνούν.
Η χώρα κινείται ως μαριονέτα.
Το κακό είναι θέμα χρόνου να συμβεί.

"Π.Γ.Δ.Μ" ή "Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας';

Όλα άρχισαν περίπου το 1946, όταν ο Τίτο ονόμασε την Νότια επαρχία της Γιουγκοσλαβίας, Μακεδονία.
Ήταν η εποχή που οι αλλοιτρωτικές πολιτικές αποτελούσαν εργαλείο για την αλλαγή των συνόρων μεταξύ κρατών. Στα Βαλκάνια αυτό είχε γίνει εξαιρετικά πολλές φορές.
Περίπου 50 χρόνια μετά, το πρόβλημα της ονομασίας τοποθετήθηκε στην αρχική του βάση.
Έχει τελικά μια χώρα το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση;
Φυσικά ο καθένας θα απαντήσει: Ναι, φυσικά.
Τα πράγματα όμως περιπλέκονται όταν η πίεση ενός λαού να αποκτήσει Ιστορία και ρίζες, τον αναγκάζει να διεκδικήσει ένα όνομα, που δεν του ανήκει.
Ένα κατασκευασμένο έθνος που προέκυψε από τον δοκιμαστικό σωλήνα της πολιτικής, των διενέξεων, των ξένων κέντρων, των πειραματιματισμών. Ένας γεωγραφικός χώρος, κράτος τώρα, που περίσσεψε από την κατανομή εδαφών που τροφοδότησαν και επέβαλλαν οι Γερμανικές και Αμερικανικές δυνάμεις, μετά την επίθεσή τους στην Γιουγκοσλαβία. Δεν θα μπορούσε να προσαρτηθεί στην Αλβανία, ούτε στην Βουλγαρία, ούτε φυσικά στην σπαρασόμενη τότε, αλλά και σήμερα, γεωγραφική περιοχή της Σερβίας, του Κοσσόβου, της Βοσνίας Ερζεγοβίνης.
Κι εμείς, στην Ελλάδα, αμήχανοι και ασθενείς, με την κυνέρνηση Μητσοτάκη (θου κύριε τω στόματί μου), να μην μπορεί να αρθρώσει λέξη και κυρίως να αναζητήσει λύση πριν την γέννηση του κράτους αυτού.
Η χώρα μας δεν διεκδικεί εδάφη, διότι γνωρίζει τι σημαίνει ανταλλαγή πληθυσμών, ξεριζωμός, Ιστορία. Δεν θα μπορούσε καμία κυβέρνηση να προτρέψει τον λαό μας να επεκταθεί πέραν του χώρου που του ανήκει.
Κι όμως φτάσαμε στο σημείο να αποδεχόμαστε κάθε πρόκληση, προσπαθώντας να δικαιολογήσουμε και να στρογγυλέψουμε την Ιστορία.

Ο γεωγραφικός χώρος της Μακεδονίας είναι προφανώς μεγαλύτερος του χώρου της δικής μας περιοχής που ονομάζεται Μακεδονία. Συνεπώς οι γείτονές μας θα πρέπει να προσαρμοστούν σε αυτό και να συμβιβαστούν με την ιδέα του γεωγραφικού προσδιορισμού στην ονομασία της χώρας τους.
20 χρόνια είναι ήδη αρκετά για να δημιουργήσουν τους δικούς τους ήρωες, την δικής τους Ιστορία, ακόμη κι αν αυτή βασίζεται σε λανθασμένες, ψεύτικες, ρίζες.
Οι διεθνείς σχέσεις και οι πρακτικές που ακολουθούνται, αποτελούν μια πολύπλοκη επιστήμη που ενδεχομένως να μην γίνεται αντιληπτή από τον μέσο πολίτη. Δυστυχώς όμως σε αυτή την περίπτωση δεν έχουμε να λύσουμε ένα νομικό πρόβλημα που το κάθε Δικαστήριο θα μπορούσε να λύσει. Έχουμε να κάνουμε με την ζωή, την δράση, τις ρίζες, την Ιστορία ενός λαού που χρόνια τώρα λειτουργεί ήπια, δημοκρατικά και κυρίως ειρηνικά. Οι περισσότεροι Έλληνες που κατοικούν στην Μακεδονία είναι ξεριζωμένοι από τον Πόντο και την Μικρά Ασία και δεν θα ανεχθούν να ξαναγίνουν παιχνίδι στα χέρια ξένων που επιδιώκουν αλλαγές στους χάρτες.
Το ειρηνικό μας συναίσθημα και η άνευ άλλων όρων υιοθέτηση του Διεθνούς Δικαίου και των Συνθηκών που η χώρα μας έχει υπογράψει, είναι ο μοναδικός οδηγός για την συμβίωσή μας με τους γύρω.
Συνεπώς η λύση θα προέλθει μόνο εάν η Εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, είναι τέτοια που θα οδηγήσει του γείτονες στον συμβιβασμό που τους παρέχουμε, δηλαδή στην ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, προς όλες τις κατευθύνσεις.
Σημειώνω ότι και πάλι βρισκόμαστε σε μια από τις δυσκολότερες φάσεις της Ιστορίας μας και αυτό αποτελεί κακό οιωνό για τις διεκδικήσεις των γύρω γειτόνων μας, που πάντοτε προσπαθούσαν και συνεχίζουν, να βλέπουν με επεκτατικό μάτι, είτε την έξοδό τους στην θάλασσα από την Θεσσαλονίκη, είτε την χρήση του πλούτου του ΑΙγαίου, είτε του Ιονίου.
Με νηφαλιότητα, ειρηνική διάθεση και νόμιμα θα πρέπει να παραπέμψουμε την λύση στον μέλλοντα χρόνο. Ο χρόνος στις διαπραγματεύσεις είναι πάντοτε υπέρ του αμυνόμενου.
Σύμμαχός μας επιβάλλεται και θα είναι, η Ε.Ε. και το Ευρωπαικό κεκτημένο. Αυτό το αναφέρω για να υπενθυμίσω και σε ορισμένες πλευρές της κοινωνίας  που θέλουν έξοδο από την Ε.Ε., σκεπτόμενες ανεύθυνα και μονοδιάστατα, λαμβάνοντας υπόψιν τους μόνο τις διεθνιστικές τους θεωρίες και ουδόλλως τις άμεσες συνέπειες που θα έχει κάτι τέτοιο, στην προκειμένη περίπτωση σε σχέση με την ειρήνη στην περιοχή.
Τέλος, για κάποιους άλλους, σημειώνω ότι οι εθνικιστικές κραυγές, δεν βοηθούν διότι κυρίως στερούνται επιχειρημάτων. Γι αυτό και τις ονομάζουμε κραυγές.

Nigel Farage

Έστω και με κίνητρο την αντίθεσή του για το Ευρώ, κατακεραυνώνει στους πραγματικά υπεύθυνους από πλευράς Ε.Ε. για την καταστροφή των Δημοκρατικών θεσμών

Το Τείχος της ντροπής

Επέλεξαν το τείχος.
Επέλεξαν την απομόνωση από τον κόσμο.
Επέλεξαν ότι και οι ιμπεριαλιστές προϊστάμενοί τους.
Επέλεξαν να είναι απέναντι στην Δημοκρατία, την Αλληλεγγύη, την Ειρήνη, την Εθνική Ανεξαρτησία.
Επέλεξαν συνειδητά να απολέσουν και το τελευταίο που απέμεινε. Το πνεύμα τους.
Παραδόθηκαν ολοκληρωτικά στην "κοινωνία" των αγορών, του ευτελούς κέρδους, της ανέχειας, της οπισθοδρόμησης.

Και εάν αυτά τα ακούτε ως υπερβολικά, θα δείτε τι θα συμβεί όταν το τείχος της ντροπής θα υψωθεί και ο ξένος "στρατός" εγκατασταθεί για τα καλά στην χώρα μας.

Στον βωμό του "δεν έχουμε λεφτά", κτίζουν την κοινωνία του μίσους απέναντι στο ξένο.
Λες και η χώρα μας δεν πέρασε φτώχεια και ανέχεια, δεν μετανάστευσε ποτέ, δεν πόνεσε από ξεριζωμούς.
Μια γελοία παρωδία που συνεχίζεται κάτω από τα άγρυπνα μάτια των εντολέων μας.
Η ανικανότητα πηγάζει από την ανεπάρκεια ιδεών, δράσεων και προτιμά την εύκολη λύση της καταστολής και ποτέ την δύσκολη των αξιών και των ιδεών.
Αυτό θα ονομασθεί πολιτική δράση και εθνική ανεξαρτησία ή και αναγκαιότητα.
Στην χώρα του απέραντου λεξιλογίου και των ιδεών, που οι λέξεις δεν έχουν πια σημασία, που αποκτούν άλλη έννοια, οι φασιστικές ιδέες υποβόσκουν ακόμη και μέσα σε κόμματα που λέγονται "Σοσιαλιστικά".
Την ώρα που αγωνιζόμαστε να πέσουν τα τείχη στην Κύπρο, την Παλαιστίνη, την Ισπανία, την Κορέα. Ντροπή και αίσχος φασιστοειδή υποκείμενα.

  

Παπανδρέου στο Ερζερούμ

Στις 7 Ιανουαρίου, ο κ. Παπανδρέου θα βρεθεί στο Ερζερούμ (Θεοδοσιούπολη) της ανατολικής Τουρκίας και θα παραστεί στην ετήσια συνάντηση των Τούρκων διπλωματών.
Καμία ενημέρωση δεν έχουμε για την εκεί παρουσία του και την agenda που θα ακολουθήσει!
Γνωρίζουμε όμως ότι την συνάντηση τόσων πολλών διπλωματών, την έχει οργανώσει ο υπ. Εξωτερικών της Τουρκίας, Α. Νταβούτογλου. Προφανώς η δική του agenda θα είναι να συντονίσει τις διπλωματικές αποστολές της χώρας του, στην κατεύθυνση που έχει ο ίδιος εισάγει, δηλαδή στην νεο-οθωμανική πολιτική της "μεταφυσικής δικαίωσης της τουρκικής παρουσίας" όπως ο ίδιος συνηθίζει να αναφέρει και να γράφει (τον τελευταίο καιρό μάλιστα αναφέρει και ορισμένα τρελά εθνικιστικά και ανιστόρητα αποφθέγματα του Κεμάλ Ατατούρκ, όπως τα περί της "θεωρία της ηλιακής γλώσσας").
Θα πρέπει να ενημερώσω ή να θυμίσω ότι ο τόπος που διεξάγεται η συνάντηση, είναι το σημείο συγκέντρωσης των ταγμάτων εξορίας των Ποντίων, που κατέληξε στον αφανισμό 300.000 ανθρώπων. Φυσικά αυτό δεν απασχολεί τον Πρωθυπουργό μας!
Εμάς όμως μας απασχολεί πολύ, αφού ούτε αναγνώριση για την γενοκτονία έχει γίνει, ούτε θεωρείται σημείο/τόπος ολοκαυτώματος.  
Στην Ελλάδα οι υποτελείς και μετριοπαθείς Πρωθυπουργοί μας, δεν θεωρούν σημαντικό Ιστορικό γεγονός την γενοκτονία Ελλήνων και φυσικά δεν διεκδικούν ούτε καν την αποκατάσταση της μνήμης, την οποία όμως θυμούνται στις εκλογές.
Η ιστορική μνήμη είναι θεμέλιο της δημοκρατίας, ενώ η ασθενής μνήμη θεμέλιο για πολλά δεινά.
Τι θα συζητήσουν εκεί;
Τι σημαίνει η παρουσία του Πρωθυπουργού, ταυτόχρονα με την υπ. Εξωτερικών της ΕΕ, Κ. Άστον (γνωστής για τον "φιλελληνισμό" της);
Τι είδους προσέγγιση επιχειρείται;
Χαριτολογώντας θα έλεγα, ότι θα χορέψουμε και πάλι κανένα ζεϊμπέκικο, για να πούμε ότι κάνουμε προσέγγιση!
Σοβαρά τώρα.
Εμένα μου φαίνεται κάτι σαν αποστολή του Παπανδρέου για να ισορροπήσει λίγο την πληγωμένη σχέση των Τούρκων με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, μέσω ενός "σχεδίου" ειρηνικής προσέγγισης και πρωτοβουλίας για την ανάπτυξη στην περιοχή. Βρήκε δηλαδή ρόλο στην Διεθνή σκηνή!
Δυστυχώς η συμμετοχή σε αυτή την συνάντηση, αποδεικνύει ότι ο πρωθυπουργός δεν καταλαβαίνει ότι η παγίδα είναι μεγάλη και ότι χρησιμοποιείται για να γίνει τελικά δορυφόρος στην περιφερειακή δύναμη που θέλουν να είναι η Τουρκία.
Πρόβλημα δεν έχω επί αυτού, αλλά απαιτώ να αναπτύσσουμε δικής μας ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και να μην κάνουμε τα θελήματα των Αμερικανών ή των Γερμανών.
Δυστυχώς το Ιστορικό λάθος που διέπραξε με την απόφασή του για την υποτέλεια της χώρας, θα μας φέρει σε δύσκολη θέση οσονούπω και στην εξωτερική μας πολιτική.

   

Γερμανική αλλαγή;

Στην Γερμανία τα πράγματα αλλάζουν.
Η Μέρκελ προσπαθεί να πείσει του πολίτες της χώρας για την ορθότητα της πολιτικής της. Μάταια νομίζω. Οι Γερμανοί πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά ότι απομονώνονται γρήγορα από τον Ευρωπαϊκό κοινωνικό ιστό, παρά το γεγονός ότι φλερτάρουν πάντοτε με την ιδέα της ισχυρής Γερμανίας.
Ο ηγέτης των σοσιαλδημοκρατών, Steinmeir του SPD, προτάσσει την Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και την στήριξη του Ευρώ ως μοναδικό δρόμο για την Γερμανία.
Προτείνει δε, την Ευρωπαϊκή πολιτική και οικονομική συνοχή, δηλώνοντας ότι η συμμετοχή ιδιωτών στον μηχανισμό στήριξης είναι σχεδόν απαράδεκτη και ότι ο μηχανισμός πρέπει να αυξήσει σημαντικά το ταμείο του προκειμένου να αποθαρρυνθούν οι "αγορές" από περαιτέρω πιέσεις προς τις χώρες του Ευρώ που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα αποπληρωμής.
Συνεπώς, η Μέρκελ θα εμφανιστεί λίγο πολύ ως καταστροφέας της Ευρώπης και θα αντιμετωπίσει την γερμανική κοινωνία στις επόμενες εκλογές με το στίγμα του ανθρώπου που στηρίζει μόνο το κεφάλαιο.
Αυτό θα είναι πολύ δυσάρεστο και θα προσπαθήσει να το αποφύγει υιοθετώντας με πιο μετριοπαθή οδό. 
Ίσως οι λεονταρισμοί του Πρωθυπουργού μας να πιάσουν τόπο στην Σύνοδο κορυφής, αλλά αυτό δεν προδικάζει και την συνέχεια. Σε αυτή την φάση σημασία έχει, να βρούμε μια πολιτική διέξοδο από τις συμπληγάδες και τον απομονωτισμό, ώστε να αναζητήσουμε μετά έξοδο και επιχειρηματολογία για την νέα πορεία μας.
Οι συμμαχίες που πρέπει να αναζητήσουμε μέσα και έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αυτοσκοπός, πια, παρόλο που δεν βλέπουμε καμία ενέργεια σε αυτή την κατεύθυνση.

Ίδωμεν!

   

Συμβιβασμός-Compromise

"Υποστηρίζουμε απόλυτα τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης. Η Ελλάδα είναι στη σωστή κατεύθυνση για να εκπληρώσει τους όρους της ατζέντας» είπε ο κ. Μπαρόζο.
Ο αντιπρόσωπος των νεο φιλελεύθερων  πολιτικών, ο εκφραστής του πανευρωπαϊκού κεφαλαίου στηρίζει την Ελληνική κυβέρνηση.
Απόδειξη ότι το παιχνίδι καλά κρατεί. Όταν η Γερμανία σφίγγει τα λουριά ο Μπαρόζο θα κάνει το ίδιο, όταν τα αφήνει ελεύθερα επίσης. Σαν τα σκυλάκια που έχουν εκπαιδευτεί για να ακούνε συγκεκριμένες οδηγίες.
Ο ταλαίπωρος Παπανδρέου, αναγκάζεται να ανταποδώσει διπλωματικά (το ξέρει καλά αυτό, ευτυχώς) και να εκφράσει την ικανοποίησή του για την "προστασία των ευρωπαϊκών θεσμών" από τον Μπαρόζο.
Τι θα γίνει όμως στην κεντρική σύνοδο;
Συμβιβασμός-Compromise
Η Ελλάδα έχει άδεια την τσέπη ή το έτσι έχει πει τουλάχιστον, οπότε θα συμμετάσχει και αυτή.
Τα έχουμε ξαναπεί.
Τα Ευρωομόλογα ή κάτι αντίστοιχο, αποτελούν την μοναδική μικρή διέξοδο για την χώρα μας, αφού έτσι θα αναγκασθούν να πειθαρχήσουν στην Ευρωπαϊκή συνοχή και οι Γερμανοί, Αυστριακοί, Ολλανδοί.
Στην χώρα μας υπάρχει σοβαρότατη έλλειψη των Ευρωπαϊκών ειδήσεων, οπότε δεν καταλαβαίνουμε καλά ποιος είναι με ποιον και ποιος μας υποστηρίζει ή όχι.
Αυτό γιατί δεκαετίες τώρα τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ φίλτραραν τις ειδήσεις, με αποτέλεσμα να γνωρίζουμε μόνο όσα πρέπει. Έτσι ο εκάστοτε Σημίτης, Καραμανλής αλλά και παλαιότερα ο Μητσοτάκης και ο Παπανδρέου κοκορευόντουσαν ότι κάτι έκαναν.
Στην ουσία έτρωγαν το χρήμα των κοινοτικών πακέτων στήριξης και εξασφάλιζαν την κυβερνητική τους θητεία.
Τώρα τα πράγματα άλλαξαν.
Η δημοσιοποίηση των Ελληνικών statistics, έφερε και την στοχοποίηση κάθε τι ελληνικού.
Σε κάθε επιχείρηση που συναναστρέφεται με άλλη ξένη, ζούμε την ταπεινωτική αντιμετώπιση ακόμη και από άτομα που δεν γνωρίζουν καν που βρισκόμαστε στον χάρτη...
Αντιμετωπίζουμε τον οίκτο τους, λες και τους χρωστάμε κάποια χάρη.

Έτσι όμως είναι η ζωή.
Δύσκολη.
Πάντα ήταν.
Θα παλέψουμε και απέναντι σε αυτούς που δεν έχουν περηφάνια και σε αυτούς που δεν την γνωρίζουν.
Δεν θα κατεβάσουμε το κεφάλι. Με τίποτα.

   

Μετανάστευση. Η αμηχανία της κοινωνίας μας

Σε λίγο θα ανοίξει θέμα μεταναστών.
Η κοινωνία μας είναι βαθιά προβληματισμένη με το θέμα. Θα πρέπει να εξαιρέσουμε τις υπερβολές πολλών αλλά και τους τραμπουκισμούς των γνωστών ανεγκέφαλων.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Ελευθεροτυπία», περίπου 200 άτομα, μέλη της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες - «Λάθρα;», συγκεντρώθηκαν στο λιμάνι της Χίου, πραγματοποιώντας ολονύκτια συγκέντρωση διαμαρτυρίας υπό το φως κεριών.Τα μέλη της Επιτροπής έμαθαν πως πρόσφυγες θα επαναπροωθηθούν μέσω Αθήνας για την Τουρκία.

Αυτό είναι παράδειγμα προς μίμηση θεωρώ.

Η επιχειρηματολογία όλων είναι αντιφατική και συχνά ρατσιστική.

Εκτιμώ ότι όλοι ξεχνούν ότι η Ελλάδα, ακόμη και φτωχότερη όπως είναι σήμερα, αποτελεί παράδεισο για εκατομμύρια άλλους που κυριολεκτικά πεινούν.

Το ζήτημα της μετανάστευσης δημιουργείται επειδή ο "ανεπτυγμένος" κόσμος απομυζεί τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των φτωχών κρατών της Αφρικής και της Ασίας, εγκαθιστώντας δικτατορίες και υποστηρίζοντας στρατιωτικά "κυβερνήσεις¨χωρών όπως στο Πακιστάν, στο Μπαγκλαντές, στην Νιγηρία, στον Νίγηρα, στην Σομαλία, στο Κονγκό, στο Μαρόκο, στην Ινδονησία, στο Ιράκ και πολλές άλλες.

Εκτός εάν κάποιος μας πείσει ότι ο χρυσός, το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, το ασήμι, τα διαμάντια, ο σίδηρος και άλλα αγαθά εξορύσσονται στην Ευρώπη ή τις ΗΠΑ, την Ρωσία, την Κίνα.

Έχουμε υποχρέωση να αναπτύξουμε δράσεις για την εγκαθίδρυση δημοκρατικών πολιτευμάτων στις παραπάνω χώρες και να συμπράξουμε στην αναδόμησή τους.
Ειδάλλως το μεταναστευτικό ρεύμα θα μεγαλώνει συνεχώς. 
Φυσικά, δημιουργούνται προβλήματα στην χώρα μας από την αθρόα είσοδο ανθρώπων με διαφορετικές νοοτροπίες, που όμως το μοναδικό τους κίνητρο για να μεταναστεύσουν είναι το κέρδος λιγοστών Ευρώ, που για τις χώρες τους είναι τεράστιο ποσό.
Ας αναλογιστούμε ότι με 50 € στην Νιγηρία αγοράζονται εκατοντάδες φάρμακα και εμβόλια ή ζει τουλάχιστον 1 μήνα μια ολόκληρη οικογένεια.
Το πρόβλημα είναι ό,τι η Ελλάδα δεν έχει τις κατάλληλες υποδομές υποδοχής και λειτουργεί ως τρικοσμική χώρα (όπως και οι δικές τους). Η γκετοποίηση είναι το Νο 1 πρόβλημα.
Η ένταξή τους στην κοινωνία μας είναι επιβεβλημένη.
Φυσικά με όρους και προϋποθέσεις. Όχι ανεξέλεγκτα.
Συνεπώς εάν υπήρχα αυτοί οι όροι δεν θα ήμασταν αμήχανοι ως κοινωνία και τόσο αλλο-φοβικοί.

Οι τεράστιες ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Συνεχώς μιλάμε για το χρέος, τις ευθύνες μας ως χώρα, τις ευθύνες μας ως πολίτες κλπ κλπ.
Οι ξένοι συνεχώς μας λοιδορούν και η εικόνα της χώρας και υμών των ιδίων έχει αλλάξει στην παγκόσμια σκηνή. Είμαστε κάτι σαν τον απατεώνα του χωριού.
Κανείς όμως δεν σκέφτεται τις ευθύνες των άλλων για αυτό που έχει συμβεί.


Η Ε.Ε. των θεσμών και των ιδεών έχει συσταθεί πάνω στην ιδέα της αλληλεγγύης και της εμπιστοσύνης, αλλά και της συνοχής των αξιών.
Τα θεσμικά όργανά της είναι έτοιμα να προστατέψουν τους λαούς και να κρατήσουν την πορεία της κάθε χώρας μακρυά από πολιτικές και οικονομικές ανωμαλίες.


Γι αυτούς τους λόγους υπάρχουν οι Επίτροποι, που ευθύνη τους είναι η εναρμόνιση των πολιτικών. Είναι κάτι σαν επιμελητές της πορείας μας.
Χρόνια τώρα οι δικοί μας τους ψιλοκοροιδεύουν. Ή έτσι λένε. Πιστεύει κανείς ότι ο κ. Χ. Αλμούνια δεν καταλάβαινε ή δεν ήξερε τους λόγους για τις αστείες ενέργειες του Αλογοσκούφη;
Πιστεύει κανείς ότι ο κ. Ο. Ρεν δεν γνώριζε τα στατιστικά της χώρας;
Φυσικά και τα γνώριζαν όλοι τους.
Ποιος όμως καταλογίζει ευθύνες στον Αλμούνια, που είχε καθήκον να προστατέψει τον Ελληνικό λαό από τις ψευτιές και κουτοπονηριές, πόσο δε μάλλον τις απάτες, του οποιουδήποτε πολιτικού ή θεσμικού παράγοντα;
Ποιος από αυτούς που το παίζουν ειδήμονες θα καθίσει στο σκαμνί για απιστία ή για παράβαση καθήκοντος;
Ποια θα είναι η πορεία της Ε.Ε. εάν αφήσει τους λομπίστες και καριερίστες να παίζουν τα παιχνίδια τους χωρίς να δίνουν λόγο σε κανέναν.
Ο Ελληνικός λαός θέλει τα χρήματά του πίσω.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο πρόεδρος των συμφερόντων, Μπαρόζο, πρέπει να λογοδοτήσουν για τα δεινά που δεν κατάφεραν να αποτρέψουν.

Πρέπει να γίνουμε περισσότερο επιθετικοί σε θεσμικούς παράγοντες, αποδεδειγμένα υπονομεύουν την χώρα, προς ιδιωτικό όφελος.
Πρέπει να κάνουμε συμμαχίες με όσους έχουν κοινά συμφέροντα με εμάς. Μέσα και έξω από την Ε.Ε.
Πρέπει να έχουμε πλάνο και να σταματήσουμε άμεσα την λογική του "βλέποντας και κάνοντας"
Πριν να είναι αργά.

Μέρκελ - Παπανδρέου

Από εχθές το πρωί άρχισε το γαϊτανάκι των δηλώσεων μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας.
Ένα πανηγύρι δηλώσεων για εσωτερική κατανάλωση στην Γερμανία και δυναμική παρέμβαση της Γαλλίας στα Ευρωπαικά οικονομικά θέματα με αιχμή του δόρατος την Ελλάδα.
Ο Παπανδρέου αφού συννενοήθηκε πρώτα με τον Σαρκοζί και έχοντας στο "πλευρό" του τον Θαπατέρο, τον Σώκρατες αλλά και άλλους έβαλε στο τραπέζι ένα θέμα που θα συζητηθεί πολύ για μερικές εβδομάδες και θα καταλήξει στην Σύνοδο του Δεκέμβρη.

Ποιο είναι το διακύβευμα; Μα φυσικά η επιρροή των δύο κρατών στις υπόλοιπες.
Ο ιδιότυπος οικονομικός ρατσισμός των Γερμανών που ψάχνουν ερείσματα στις φτωχότερες χώρες για να δημιουργήσουν την δική τους αντίσταση στο δίπολο Αμερικής-Κίνας αλλά και στο διαφαινόμενο οικονομικό μαρασμό της Ε.Ε.
Πως τα συνδύασα όλα αυτά; Είναι απλό. Τα οικονομικά κέντρα έχουν ήδη μετατοπισθεί από την ζώνη του Ευρώ στην Ασιατική ζώνη αφού Ρώσοι, Κινέζοι, Ινδοί αλλά και Βραζιλιάνοι έχουν ήδη προχωρήσει πολύ στις μεταξύ τους σχέσεις και συζητούν την αλλαγή του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος. Οι χώρες BRIC όπως λέγονται "απειλούν" τις Η.Π.Α με την τεράστια ανάπτυξή τους.
Όπως θα είδατε όλοι, οι Η.Π.Α έσπευσαν αμέσως να πάρουν την ευκαιρία που τους δώσαμε και έκαναν παρατηρήσεις στην εξασθενούσα πολιτικά Μέρκελ.
Η αλληλεγγύη έχει πάει περίπατο εδώ και καιρό.
Η Γερμανία αφού έκλεψε μέσω των εταιριών της (Siemens, Daimler κλπ) τα χρήματα του Ελληνικού λαού τώρα παίρνει θέση απέναντι σε όποιον πάει να αντισταθεί στο αντιευρωπαϊκό της όραμα.
Σημειώνω ότι τα τεράστια ποσά που έκλεψε η Siemens από την χώρα μας δημιούργησαν μεγάλο μέρος του ελλείμματός μας και ταυτόχρονα πλεόνασμα στην Γερμανία.

Σε προηγούμενη ανάρτησή μου ασχολήθηκα με το μέλλον. Ένα από τα στάδια θα είναι η παραδειγματική μας "τιμωρία" από την Ε.Ε. για να μην μπορεί κανείς να ξαναζητήσει χρήματα. Οι ιδιώτες δεν μπορούν να πάρουν μέρος στο σύστημα χρηματοδότησης χωρών, διότι απλά οι χώρες θα πληρώσουν πολύ μεγαλύτερα ποσά με αυτό τον τρόπο. Συνεπώς αυτό που θα ζήσουμε για λίγο καιρό θα είναι η ταπείνωση, αφού το σκληρό παιχνίδι των οικονομικών γιγάντων θα γίνει με "μπάλα" την Ελλάδα.
Το ιστορικό λάθος του Παπανδρέου να δημοσιοποιήσει το χρέος μας, θα έχει αποτέλεσμα την πτώση του ηθικού μας, αλλά και την φτώχεια που θα επικρατήσει σε μεγάλες ομάδες του πληθυσμού.

Δεν πρέπει να ασχοληθούμε με αυτό το παιχνίδι ως πολίτες.
Ως χώρα πρέπει να αναζητήσουμε επειγόντως ισχυρές συμμαχίες και έξω από την ΕΕ, εκεί δηλαδή που γέρνει η παγκόσμια οικονομία. Αυτό φυσικά δεν μπορεί να το κάνει ο Δρούτσας (αλήθεια στο Υπ. Εξωτερικών δεν θα έπρεπε να είναι ένα άτομο με ειδικό βάρος στην παγκόσμια σκηνή;)

Ε.Ε. και τιμωρία

Η Ε.Ε. πήρε εχθές κάποιες σημαντικές αποφάσεις σχετικές με τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης κρατών.
Τελικά, νομίζω ότι αποφεύχθηκε το χειρότερο. Προς το παρόν τουλάχιστον.
Οι εκτός Ευρωπαϊκής λογικής και αλληλεγγύης Γερμανοί ήθελαν ως "penalty" την αφαίρεση ψήφου του απείθαρχου κράτους. Οι Γάλλοι, με τα γνωστά προβλήματά τους, συμφώνησαν στην πρόταση αυτή, αλλά "κατάφεραν" να συμβιβαστούν με το γεγονός ότι η τιμωρία δεν θα είναι αυτόματη, αλλά θα συζητιέται πρώτα (ευτυχώς!!!)
Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω;
Εάν πέρναγε κάτι τέτοιο θα καταλυόταν η εθνική κυριαρχία των κρατών, αφού χωρίς ψήφο, θα παίρνονταν αποφάσεις για τις αντίστοιχες χώρες από όλους του υπόλοιπους.
Εάν δηλαδή αυτό συνέβαινε στην Ελλάδα, θα μπορούσαν να εντάξουν π.χ. τα Σκόπια στην Ε.Ε. με το όνομα Μακεδονία ή να αλλοιώσουν την σχέση μας με την Τουρκία, χωρίς να μας ρωτήσουν, ψηφίζοντας ότι θέλουν.

Φυσικά όλες οι χώρες ήταν ενάντια σε κάτι τέτοιο.
Αναδεικνύονται όμως κάποια σημαντικά θέματα πολιτικής.
Οι χειρισμοί της ελληνικής κυβέρνησης τον τελευταίο χρόνο, έχουν δώσει επιχειρήματα στο διεθνές κεφάλαιο, που κυβερνάει τις μεγάλες χώρες (Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία κατά σειρά), να προσπαθήσει να δημιουργήσει μηχανισμούς άμυνας στις επεκτατικές βλέψεις του. Αυτές δεν περιορίζονται όπως γνωρίζουμε στα όρια ενός κράτους, αφού μέσω της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας που δημιούργησαν, επεκτείνεται στην κυριαρχία κρατών.
Δυστυχώς η γνωστοποίηση του Ελληνικού προβλήματος, έφερε την χώρα μας στην μειονεκτική θέση να βρίσκεται στο κέντρο της επιχειρηματολογίας τους και να είναι το μελανότερο παράδειγμα. Κάτι τέτοιο δεν είχε συμβεί ποτέ πριν. Διότι το χρέος είναι κάτι άυλο ουσιαστικά. Όλοι δανείζονται από άλλους για να πληρώσουν τους προηγούμενους και έτσι κερδίζουν όλοι.
Η επικινδυνότητα της σημερινής (όπως και της προηγούμενης) κυβέρνησης είναι ότι για τους δικούς τους μικροπολιτικούς λόγους, θυσίασαν το δημόσιο συμφέρον.
Η Ιστορία όμως είναι αμείλικτη.