Αριστερά σε εισαγωγικά;

Οι μέρες περνούν και η κοινωνία αγωνιά.
Άρχισαν οι εκνευρισμοί και φωνές. Λογική εξέλιξη, αφού οι δύο πλευρές προσπαθούν να πολώσουν το κλίμα και να πάρουν τις ψήφους που απαιτούνται για να βγουν πρώτοι.
Ο δικομματισμός άλλαξε. Έγινε μπλε-ροζ.
Η πράσινη αρμάδα του συνδικαλιστών πατερούληδων, μετακινήθηκε σύσσωμη προς την "Αριστερά".
Ναι. Όλοι.
Ναι. Αυτοί που διέλυσαν την χώρα. Το μακρύ χέρι του βρώμικου ΠΑΣΟΚ, που κυβερνούσε μέσω της διαπλοκής και υιοθετούσε την διαφθορά ως μοναδικό τρόπο συναλλαγής.
Αριστερά σε εισαγωγικά.
Από εχθές το βράδυ, ερευνητές (της πλάκας) διαδίδουν ότι θα υπάρξει αυτοδυναμία!!!
Το πρωί, τα κοινωνικά δίκτυα (τρολάροντας) θριαμβολογούν για την νίκη των πολιτών και προσπαθούν να μας πείσουν ότι απέχουμε ένα κλικ, για να καταλάβουμε την εξουσία και να αλλάξουμε το μέλλον μας.

Ταυτόχρονα, δημοσιεύματα από τα, έως εχθές, κακά ΜΜΕ που διαστρέβλωναν την αλήθεια, για το επικείμενο debate. Λεπτομέρειες που δημιουργούν το profile της κυβερνώσας Αριστεράς.
Μια λεπτομέρεια.
Μιλούν για Debate των δύο. ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.
Λάθος, Σαμαρά και Τσίπρα.
Και ο ΣΥΡΙΖΑ το συζητάει.....
Τι ακριβώς συζητάει δηλαδή; Πήγαν περίπατο οι αντιλήψεις για πολυφωνία, για αναλογική εκπροσώπηση όλων των τάσεων της κοινωνίας και φυσικά των κομμάτων;
Ωχ, sorry, ξεχάστηκα. Ο αγώνας για την αυτοδυναμία, προέχει.
Αριστερά σε εισαγωγικά.
Το Πρώτο Θέμα, "ανακοίνωσε" και τους υπουργούς της νέας κυβέρνησης!
Τι λες τώρα! Τελικά, μιλάμε σίγουρα για αυτοδυναμία!
Κι εγώ που νόμιζα ότι η Αριστερά, είναι υπέρ των συμμαχιών, των συνεργασιών, των συγκλήσεων, ακόμη και όταν μπορεί να έχει την πλειοψηφία! 
Ότι η κοινωνία ζήτησε συνεργασίες; Βλακείες.
Αυτά τα λένε οι θεωρητικοί. Εδώ μιλάμε για εξουσία. Άρα και για αστικούς όρους πολιτικού σχεδιασμού.
Αριστερά σε εισαγωγικά.

Έμειναν 2 εβδομάδες.
Ελπίζω σε Σοβαρότητα, Αξιοπιστία, Δέσμευση.
Στα δύο πρώτα έχουμε μεγάλο έλλειμμα. Στο τρίτο θα υποχρεωθούν, όλοι, από τις συνθήκες.
Η ευκαιρία της Αριστεράς, είναι Ιστορική. 
Δεν θα επιτρέψουμε να χαθεί, ούτε να σπιλωθεί το όνομά της.
Εμείς.
Οι "υπόλοιποι" Αριστεροί της ευθύνης και του ρεαλισμού.
Ελπίζω.

Απολαύστε ανεύθυνα.

Ο κύβος ερρίφθη.
Νέες εκλογές.
Δεν κατάλαβαν τίποτα.
Βέβαια έχουμε ακριβώς 7.000.000 διαφορετικές γνώμες για το αποτέλεσμα αλλά .... δεν βαριέσαι βρε αδερφέ.
Στοίχιση πίσω από ομάδες με χρώματα..... 
Σημασία τελικά δεν έχει τι προτείνουν, αλλά πως θα κάνουν αυτό που προτείνουν. 
Αρχίζουμε από αύριο.
Η Ελλάδα των γηπέδων, έφτασε και στην πολιτική αρένα.
Ντροπή.
Πως να πιστέψει κανείς τον Βενιζέλο ας πούμε; Λέει, λέει, λέει... (καμιά φορά και ωραία πράγματα) και μετά θα μας πει, πως η Τρόϊκα αποφάσισε, οπότε δεν γίνεται να κάνει ότι είπε.
Ο Τσίπρας πάλι. Ωραία τα λέει ... όταν ακολουθεί την γραμμή Δραγασάκη. Μόνο που όταν ανοίγεται πολύ, έρχονται οι υπόλοιποι και τον προσγειώνουν στην πραγματικότητα. Πρώτα οι ισορροπίες και μετά η Χώρα.
Για τον Σαμαρά, δεν μπορώ να γράψω τίποτα. Πολιτική μηδέν. Θα δείτε ότι θα πολώσει το κλίμα απέναντι στον "φόβο της Αριστεράς". Του ΣΥΡΙΖΑ θα εννοεί. Αυτό κατάφεραν με την πολιτική πρακτική τους.
Λοιδόρησαν τον Κουβέλη (άθλια), αφού του είχαν ζητήσει να συνεργαστούν,  το οποίο και έγινε και μετά άρχισαν τα τρελά τους.
Τώρα που είπα Αριστερά, ποιους λέτε να εννοούμε;
Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ταυτίσει τον χώρο με το κόμμα.
Εμείς οι υπόλοιποι θα πρέπει μάλλον να πάρουμε πιστοποιητικό Αριστεροφροσύνης.
Δεν εξηγείται αλλιώς, ότι όταν αναφέρονται, όλα τα στελέχη του σ' αυτήν, μιλούν σε κάποιο αόριστο πρόσωπο που δεν έχει όνομα. Μα καλά στην ΔΗΜΑΡ δεν απευθύνθηκαν για συνεργασία;
Η Παπαρήγα είπε ευθέως ότι το ΚΚΕ δεν είναι Αριστερά. Οπότε;
Φυσικά υπάρχουν και άλλοι χώροι όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες ομάδες κυρίως αριστερίστικες.
Θυμάμαι που τα έκανε αυτά το ΚΚΕ στα '80s. Ηγεμόνευε και όταν μιλάγαμε για Αριστερά, μας κοιτούσαν σαν ζητιάνους που θα μας έδιναν ψωμάκι για να μην πεθάνουμε. Ήμασταν οι ρεφορμιστές τότε. Τώρα είμαστε οι Καρατζαφέρηδες της Αριστερά;. Ή τελικά δεν είμαστε αφού ξέρουν ότι σε λίγο θα μας έχουν πάλι ανάγκη;
Φευ! Δεν βαριέσαι.
Όλοι μιλούν στο όνομα του Λαού, της Αριστεράς, της Δεξιάς, λες και δεν υπάρχουν πολίτες σε αυτή την χώρα.
Κι όμως υπάρχουμε εμείς.
Οι καθημερινοί άνθρωποι που αγωνιούμε για όσα συμβαίνουν και αποφασίζονται, ερήμην μας. Που ψάχνουμε χρήματα για τους συνταξιούχους γονείς μας ή για τους φίλους μας επειδή έμειναν άνεργοι ή δεν τα καταφέρνουν με τα ψίχουλα που τους δίνουν.
Εμείς που φάγαμε τόνους χημικά, αγωνιζόμενοι. Δεν ήταν εκεί οι κύριοι των μπαλκονιών και των panel.
Δεν θα αφήσω κανέναν να μιλάει επ΄ονόματί μου.
Εγώ αγωνίστηκα.
Εμένα θα ακούσουν.
Στις επόμενες εκλογές θα αγωνιστώ να ψηφίσουν όλοι πιο υπεύθυνα.
Να αναδείξουν τις δυνάμεις αυτές που πραγματικά αγωνιούν για την κάθε μέρα που περνάει.
Που δεν κάνουν συνδικαλισμό και αθλιότητες, αλλά σέβονται την άλλη άποψη και αγωνίζονται για την συνεργασία.
Η Λαός δεν θέλει αυτοδυναμίες. Κουράστηκε.
Θα επιβάλλουμε σε όλους να συνεργαστούν.
Η πραγματική Αριστερά δεν πιστεύει στις αυτοδυναμίες. 
Είναι ρεαλίστρια. 
Είναι υπεύθυνη για όλους.

72 ώρες μετά.

72 ώρες μετά την ψήφο "εμπιστοσύνης" στον πρωθυπουργό Γ.Α.Π. βρισκόμαστε σε αναζήτηση νέου πρωθυπουργού.
Τα ερωτήματα είναι πολλά, ενώ η ανάγνωση των γεγονότων ποικίλει ανάλογα με το σημείο οπτικής που ο καθένας μας ατενίζει το μέλλον.
Άλλος βλέπει την κατάσταση ως έχει και αναμένει να τελειώσει το σκάκι των πολιτικών "ηγετών" των δύο μεγάλων (;) κομμάτων.
Άλλος πάλι, αγανακτεί για τα τεκταινόμενα λόγω των αντισυνταγματικών πρακτικών που χρησιμοποιούνται.
Άλλος δηλώνει ρεαλιστής και αποδέχεται τα πάντα προκειμένου να "βγούμε από το αδιέξοδο"....
Η προσωπική μου ανάγνωση είναι εντελώς διαφορετική. Χωρίς καμία απαξίωση όσων αναλύονται και συζητιόνται, αφού πρακτικά ισχύουν σχεδόν όλα τα προαναφερόμενα, εκτιμώ ότι αυτό που πρέπει να μας απασχολήσει πρωτίστως είναι το μεθαύριο και όχι το αύριο.
Ο σχεδιασμός μιας στρατηγικής πρέπει να βλέπει το τελικό αποτέλεσμα και όχι μόνο την άμεση επίδραση των ενεργειών του. Μόνο έτσι δημιουργείται αμυντικός μηχανισμός ενάντια σε ότι θα πάει στραβά κατά την υλοποίηση του σχεδίου.
Η χώρα χρειάζεται πολιτική ηγεσία με πρόγραμμα και θέσεις, στην βάση των αναγκών των πολιτών και δευτερευόντως της λύσης του οικονομικού προβλήματος.
Η διαπραγμάτευση σε όλα της τα στάδια έχει μονοπάτια, αλλά και λεωφόρους. Κάποιες οδούς ακολουθούμε μόνοι μας και κάποιες με συμμάχους. Οι συμμαχίες όμως δεν μπορούν να είναι όψιμες, διότι αυτές είναι συνήθως αναξιόπιστες και δεν βοηθούν στην επίτευξη του τελικού στόχου. Επίσης γίνονται στην βάση κοινών συμφερόντων και όχι παροχών που εκβιάζουν την υποστήριξη. Το πρόβατο ο λύκος προσπαθεί να το ξεμωναχιάσει από την ομάδα του, αλλιώς δεν μπορεί να το φάει.
Απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνουν όλα αυτά, όταν ο χρόνος πιέζει, είναι η αποτελεσματική "ηγεσία".
Μια φίλη έγραψε σήμερα: για να ηγηθείς χρειάζεται να εμπνέεις. Και για να εμπνέεις πρέπει να ξεπεράσεις τον εαυτό σου... (thanks @elenikitra).
Το σημαντικότερο σε μια διαπραγμάτευση είναι η αποδοχή και συμμετοχή αυτών για τους οποίους διαπραγματεύεσαι. 
Πρέπει να είσαι ανιδιοτελής και ειλικρινής. Έτσι γίνεσαι αξιόπιστος. 
Η αστικίζουσα αποπροσανατολιστική λογική περί Ικανών, Άξιων, Άριστων κλπ που "έχουν τα Προσόντα" δεν αποτελεί εχέγγυο για την επιτυχία ενός πολιτικού ηγέτη. Δεν θα υπήρχαν οι Βαλέσα, Χάβελ, Μπερλινγκουέρ και τόσοι άλλοι που οδήγησαν τις κοινωνίες τους σε δύσκολες στιγμές και τελικά κάποιοι από αυτούς τα κατάφεραν. Αντίστοιχα δεν θα έπρεπε να αποτύχουν πολιτικοί με σπουδές στο Harvard, το LSE, την Oxford.
72 ώρες μετά, η Ελλάδα έχει πρωθυπουργό με ψήφο εμπιστοσύνης από 153 Βουλευτές και αναζητά πρωθυπουργό !!!
Κάπου στα αζήτητα θα βρουν κάποιον.
Είναι προφανές ότι διαδραματίζεται ένα βρώμικο παιχνίδι, ξένων κύκλων, που θα επιβάλλουν κάποιο ανδρείκελο προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους. Τέτοιοι υπήρχαν πολλοί στην 3.000 ετών Ιστορία μας. Και τώρα θα υπάρξουν.
Δυστυχώς η σήψη που έχει περιέλθει το πολιτικό μας σύστημα και δέχεται τις έξωθεν προσταγές, φαίνεται να έχει φτάσει και σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας που στέκεται απαξιωτικά σε αυτά τα φαινόμενα, θεωρώντας τα ως αναγκαία και σωστά
Λακέδες όπως ο Παπαδήμας, που τίποτε δεν έκανε για να προστατέψει την χώρα του ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας που επιβεβαίωνε ψεύτικα στοιχεία ή αργότερα από την θέση του υποδιοικητής της Ε.Κ.Τ. να μην βοηθάει καθόλου στην διαμόρφωση ευνοϊκών όρων του Μνημονίου Ι, συζητιούνται - στα σοβαρά - για να αναλάβουν τις τύχες μας....
Άλλος σαν τον κ. Π. Ρουμελιώτη, που από τόσες υπουργικές καρέκλες το διάστημα 1981-1989 και λίγο αργότερα, βύθισαν την χώρα στα χρέη, αφήνοντας να σπαταληθεί το Α' και Β' Κοινοτικό πακέτο στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας, χωρίς να το εκμεταλευθούν κάνοντας διαρθωτικές αλλαγές, που θα δημιουργούσαν τις κατάλληλες υποδομές, άμυνα στην ασθμαίνουσα τότε (και τώρα) Οικονομία μας.
Στο τέλος βέβαια, θα βρεθεί κάποιος.
Οι ΓΑΠ και Σαμαράς, δεν έχουν καταλάβει ό,τι τίποτα δεν σώσει την πολιτική τους καριέρα, εάν δεν ξεπεράσουν τους εαυτούς τους και παραδώσουν την χώρα στους πολίτες της, όπως το Σύνταγμα προστάζει.
Σημειώνω, για μια ακόμη φορά ό,τι η κοινοβουλευτική συνεννόηση δεν αποτελεί εθνική συνεννόηση. Είναι θέμα χρόνου να πέσει μια αντισυνταγματική κυβέρνηση.
Δεν ξέρω τον τρόπο, αλλά αυτό θα γίνει.
Έως τότε θα έχουμε χάσει πολλά.
Ελπίζω όχι όλα.

Ο Ντομικίκ της διπλανής πόρτας

Μέσα σε όλα τα δεινά που μας έχουν βρει, τσοουπ και ο Ντομινίκ με τα πιπεράτα του!
Την έπεσε σε καμαριέρα λένε!
Εεε και; Εδώ την έπεσε σε μια ολόκληρη χώρα και δεν βγάλαμε άχνα.
Ίσως να μας αρέσει κιόλας, αφού φαίνεται να το θεωρούμε υποχρέωσή μας να του κάνουμε τα χατίρια.
Τον καλέσαμε δε και μόνοι μας! 
Σοβαρότης μηδέν.
Ο Ομπάμα μίλησε με την Μέρκελ, ο Γκάρντνερ με τον Σόϊμπλε και λίγες ημέρες μετά ο Καν βγαίνει από την μέση. Τυχαίο; Δεν νομίζω.
Είναι βέβαιο, διότι γράφτηκε και στον γερμανικό τύπο, ότι ο Ομπάμα ζήτησε από την Μέρκελ να βοηθήσει (χρηματοδοτήσει) την Ελλάδα. Το αντάλλαγμα δεν το γνωρίζουμε, αλλά μπορούμε να το φανταστούμε.

Σενάριο: η γερμανική πλευρά δίνει όσα χρήματα χρειάζονται, βάζοντας φυσικά όρους διότι θα έχουν εσωτερικό πολιτικό πρόβλημα και διεκδικούν (και παίρνουν) όσες δημόσιες Ελληνικές επιχειρήσεις χρειάζονται. Οι Αμερικανοί συμφωνούν να βοηθήσουν την Γερμανία στο Διεθνές πεδίο και φυσικά να την "πριμοδοτήσουν" πολιτικά, προκειμένου να ανακηρυχθεί η επίσημος συνομιλητής των ΗΠΑ, από πλευράς Ε.Ε. (κάτι που έως τώρα δεν πολυσυμβαίνει). Επίσης διατηρούν το προνόμιο να ορίζουν αυτοί τι θα παραχωρήσουν από τον Εθνικό πλούτο της Ελλάδας, αφού η χώρα σίγουρα ελέγχεται από αυτούς, κάτι που οι Γερμανοί γνωρίζουν πολύ καλά.
Για να γίνουν όμως αυτά υπάρχει ένας αδύναμος κρίκος.
Ο κ. Σ. Καν έστησε την υποψηφιότητά του για την Γαλλική προεδρία, πάνω στην "παγκόσμια" επιτυχία του Ελληνικού εγχειρήματος. Το project όμως δεν πάει καλά, οι διευθυντές του (ΗΠΑ), θέλουν αλλαγή πολιτικής, διότι θα πληρώσουν πολλαπλάσια, οπότε αφήνουν τον κ. Σ. Κ. στην άκρη προκειμένου να αναλάβει κάποιος άλλος την λύση του προβλήματος μέσω "πιο ρεαλιστικών εφαρμοζόμενων πρακτικών".
Βέβαια δεν είναι σίγουρο ότι ο κ. Καν θα χάσει το χρίσμα της Γαλλικής προεδρίας, αφού οι Γάλλοι αρέσκονται στα σεξουαλικά σκάνδαλα, διότι κατανοούν πλήρως το ερωτικό πάθος...
Προς το παρόν μπορούμε να συνεχίσουμε τα ανέκδοτά μας για το συμβάν και αισιοδοξούμε!

 

Παπουτσής. Θρησκευτική συνοχή.

Πριν λίγε ημέρες ο κ. Παπουτσής, στην ομιλία του στην Βουλή εισήγαγε ένα νέο όρο στο σοσιαλιστικό λεξιλόγιο.
Τον όρο της "θρησκευτικής συνοχής".
Για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία ένας "σοσιαλιστής" μιλάει και φαίνεται να το εννοεί, ότι μια χώρα επιβάλλεται να έχει εκτός των άλλων θρησκευτική συνοχή, για να μπορέσει να αναπτυχθεί, να εξελιχθεί.
Βέβαια το Σύνταγμα στο οποίο ορκίστηκε δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Τουναντίον μάλιστα μιλάει για ανεξιθρησκία και το δικαίωμα όλων να πιστεύουν όπου θέλουν ή και καθόλου.
Επίσης το Σύνταγμά μας μιλάει για το δικαίωμα οποιασδήποτε μειονότητας να ζει ελεύθερα και δημοκρατικά.
Τώρα πως ο κ. Παπουτσής έφτασε στο παραπάνω συμπέρασμα ....
Όπως πολλάκις έχω γράψει, η ανικανότητα λήψης αποφάσεων στην βάση αρχών και ιδεών και ο λαϊκισμός που οδηγεί ψευτοπολιτικούς, λεξιλάγνους, να αναζητούν εναγωνίως επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν τις γελοίες προτάσεις τους προς στην κοινωνία, αποτελεί την βάση σε όσα βλέπουμε και ζούμε.
Ένας "πολιτικός" που η διαδρομή του δεν έχει να επιδείξει απολύτως τίποτα στον κοινωνικό αγώνα για καλύτερη ζωή, τολμάει να μιλάει για (οποιουδήποτε είδους) συνοχή, όταν ο αυτός ο ίδιος διχάζει με την στάση του και τις προτάσεις του.
Βλέπει τα πράγματα μόνο με την οπτική του καλού "για το κόμμα και εμένα", του εύκολα εφικτού και "αγωνιά" να δικαιολογήσει έναν άλλον ανεκδιήγητο συνάδελφό του που είπε ότι "το ΠΑΣΟΚ είναι η Αριστερά του εφικτού"!!!
Το τείχος του αίσχους δεν θα κατασκευασθεί, διότι η κοινωνία, όσο και αν τα προβλήματά της είναι τεράστια, δεν μπορεί να ζήσει σε περιορισμό.
Διότι το ξύλο, τα ΜΑΤ, τα συρματοπλέγματα, το 30% και οι Πασοκοφρουροί δεν μπορούν να επιβάλλουν ότι γουστάρουν σε όλους εμάς τους υπόλοιπους που πιστεύουμε στην Δημοκρατία, την Ανεξαρτησία, την Κοινωνική Δικαιοσύνη.
Ο μετανάστης είναι εδώ διότι δεν έχουμε προβλέψει καμία υποδομή, δεν έχουμε κανένα μέτρο πρόληψης, δεν έχουμε μεταναστευτική πολιτική. Και δεν θα φύγει επειδή το θέλει ο Παπουτσής.
Θα ζήσουμε όλοι καλύτερα, εάν τέτοιοι τύποι μας άδειαζαν την γωνιά, μαζί με τους "πρώην" συντρόφους τους (Τσοχατζόπουλους, Μαντέληδες, Τσουκάτους, κουμπάρους, Σιμήτηδες, Πρωτόπαππες, Παναγόπουλους, Κανελόπουλους, Πολυζωγόπουλους, Γιατράδες, Παπασπύρους κλπ κλπ κλπ) αλλά και τους συναδέλφους τους (Καραμανλήδες, Ρουσόπουλους, Αβραμόπουλους, Μπακογιάνηδες κλπ κλπ κλπ).
    

Πεταλωτής και άλλες αστειόητες

«O ρόλος των βουλευτών είναι πάρα πολύ σημαντικός. Είναι συνταγματικά κατοχυρωμένος και φυσικά έχει πολύ βαρύνουσα σημασία για όλους μας… Έχουμε πει πολλές φορές ότι εμείς θεωρούμε οξυγόνο τη συζήτηση στο πολιτικό γίγνεσθαι, στα πολιτικά πράγματα. Η κυβέρνηση επιδιώκει τον πολιτικό λόγο των βουλευτών, γιατί αυτός ο πολιτικός λόγος έχει και βαρύνουσα σημασία».

Τάδε έφη, κ. Πεταλωτής.
Τα παραπάνω κουκουρούκου, αποδεικνύουν περίτρανα ότι η θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου έχει καταντήσει αστειότητα. Ποτέ δεν θυμάμαι τόσο γελοίες απαντήσεις για τόσο σημαντικά θέματα. Επιπλεόν, τόση υποβάθμιση του ρόλου ενός, υποτίθεται, υπουργού.
Τόση κοροϊδία προς τους πολίτες, που ούτε τα αυτονόητα δεν καταφέρνει να ψελίσει.
Ο κ. Παπαχρήστου δεν διαγράφηκε επειδή δεν ψήφισε ότι του είπαν;
Τα περί οξυγόνου είναι για ποιον;
Ο κ. Πεταλωτής θα έπρεπε να γνωρίζει, αλλιώς να τον ενημερώσουν, ότι το σνομπ και μπλαζέ ύφος, το έχουμε δει σε πάρα πολλούς "εκπροσώπους". Στο τέλος έφευγαν κακήν κακώς.
Είναι πολύ μικρός για να υποτιμά, τον θεσμικό του ρόλο, που υπενθυμίζω ότι είναι η ακριβής και εμπεριστατωμένη ανάλυση των δράσεων της κυβέρνησης.
Όχι η προπαγάνδα και προφανώς όχι η πολιτική ανάλυση ... αν δεν το΄χεις κιόλας!

   

"Βία στην βία" (K. Χατζηδάκης, 15/12/10)

Σε ποιον αρέσει η εικόνα;
Ποιος ανεγκέφαλος πιστεύει ότι με το ξύλο λύνονται τα προβλήματα;
Αυτοί που κατηγορούν και λοιδορούν όσους διεκδικούν με βία στην βία και τους θεωρούν περιθωριακούς, αναρχικούς, φασίστες κλπ, μπήκαν στην θέση τους και αναπαρήγαγαν με την ίδια πρακτική την οργή τους.
Κατέβηκαν να διαδηλώσουν, πιστεύοντας στην δημοκρατία. Ψέμματα. Πιστεύουν στην "λαοκρατία" του χάους.
Προφανώς και δεν μας εκπροσωπούν.
Προφανώς έχουν χάσει και αυτοί τον δρόμο τους.
Η βία δεν αντιμετωπίζεται με βία.
Η κατά τ' άλλα δικαιολογημένη αγανάκτηση, δεν μπορεί να νομιμοποιεί τέτοιους τρόπους έκφρασης εντελώς προβοκατόρικους, ενδεχομένως και ύποπτους.

Η αδιαμφισβήτητη ευθύνη των κυβερνήσεων δεν τιμωρείται με βία που θα γεννήσει και πάλι βία.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να αναδείξουν με δημοκρατικό τρόπο, τον δρόμο απεγκλωβισμού από τον μεσαίωνα των νέων θεσμικών παρεμβάσεων.

Επιβάλλεται να δείξουμε τον δρόμο, σε αυτούς που τον έχασαν.

Μην ξεχνάμε δε, ότι οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, αστυνομικοί, δικαστές, επιχειρηματίες, κληρικοί, δημόσιοι υπάλληλοι είναι μέρος μιας κοινωνίας μπερδεμένης, αμήχανης, ανίσχυρης, άδικης.

Η λύση δεν είναι ποτέ στα χέρια των λίγων αλλά των πολλών. 

Είναι στην αλληλεγγύη, τον συντονισμό, τις αξίες, την συνεννόηση.

Αρκεί να το πιστέψουμε.

ΥΓ. Ο πανικός είναι κακός σύμβουλος. Ο ψύχραιμος κερδίζει πάντοτε.

     

Τραμπουκισμοί των ΑΜΕΑ

Σύμφωνα με την παρότρυνση του πρωθυπουργού ότι πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία και να λέμε "Ναι, γίνεται", ο προβοκάτορας "υπουργός" Χ. Παπουτσής και το "υπουργείο" Προστασίας του Πολίτη, κατάφεραν να σταματήσουν την πορεία των ΑΜΕΑ, προς το Μέγαρο Μαξίμου.

Οι πληροφορίες έλεγαν πως θα πραγματοποιηθούν σοβαρά επεισόδια. Ανακαλύφθηκαν μολότοφ και αντιασφυξιογόνες μάσκες στα καροτσάκια.

Με τέτοιες επιτυχίες μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι.

Και εις ανώτερα!

   

Παράγκα ... Ανοίξαμε και σας περιμένουμε, πάλι!

Την Κυριακή, είχαμε τα πρώτα σημάδια της νέας παράγκας.
Πολλές κόκκινες κάρτες που όλως τυχαίως, θα βοηθήσουν συγκεκριμένες ομάδες την επόμενη Κυριακή.
Εκτός από τα παρασκηνιακά παιχνίδια των μικρών ομάδων, που κακώς δεν δίνουμε και πολύ σημασία, προέκυψε απροκάλυπτα και ένα σημαντικό γεγονός.
Η Καβάλα "έχασε" 3 σημαντικότατους παίκτες της. 
Τον Ονουάτσι (7 γκολ)!!!, τον Καρντόσο!!! και τον Αμπντούν Τζαμάλ (που θα μεταγραφεί το καλοκαίρι σε Ολυμπιακό ή Παναθηναϊκό)!!!
Με ποιον παίζει την Κυριακή; Τον Ολυμπιακό.
Μην βιαστείτε να πείτε, ότι ήταν δίκαιη η αποβολή του Καρντόσο. Φυσικά και ήταν.
Αλλά θα πρέπει να θυμηθούμε ότι ο εν λόγω παίκτης έχει σημαντική επαφή με τους ανθρώπους του Ολυμπιακού, λόγω των συζητήσεων για την μεταγραφή του εκεί. Έχει δηλαδή αποκαταστημένη επικοινωνία (όπως και με τον Παναθηναϊκού αντίστοιχα). Όλα εύκολα δηλαδή.
Πόσους ικανότερους παίκτες έχει η Καβάλα (3η στην βαθμολογία) ώστε να αντιμετωπίσει τον υπερπλήρη Ολυμπιακό;
Αυτά γινόντουσαν πάντα. Το κακό είναι ότι νομίζαμε ότι τελείωσαν. Φευ!
Τα υπόλοιπα είναι για αδαείς.
Σαν την επιχειρηματολογία όσων στήνουν παιχνίδια. Εάν υπήρχαν αποδείξεις θα πήγαιναν φυλακή.
Έτσι κι εδώ, βγαίνουν παράγοντες τύπου Μόραλη για να καλύψουν το παρασκήνιο και να αποπροσανατολίσουν τον φίλαθλο κόσμο. Τα ίδια φυσικά ισχύουν και για όλους τους υπόλοιπους.
Ελληνικό ποδόσφαιρο λέγεται αυτό. Ντροπή σε όλους.

Superleague. Έλληνες vs Ξένων ποδοσφαιριστών2010-2011

Όπως υποσχέθηκα, παραθέτω την αναλογία Ελλήνων και ξένων ποδοσφαιριστών για την περίοδο 2010-2011, της Superleague.
Τα στοιχεία είναι εντυπωσιακά.
Ο Πανιώνιος με 65% και ο Ολυμπιακός με 64% έχουν στο δυναμικό τους τους περισσότερους ξένους παίκτες.
Η Κέρκυρα με 25,9& και ο Παναθηναϊκός με 35,9% είναι πρώτοι στην λίστα με τους περισσότερους Έλληνες παίκτες.
Τα συμπεράσματα δικά σας.

ΟΜΑΔΕΣ	ΔΥΝΑΜΙΚΟ	ΕΛΛΗΝΕΣ	ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΛΛΗΝΩΝ	ΞΕΝΟΙ	ΠΟΣΟΣΤΟ ΞΕΝΩΝ
ΚΕΡΚΥΡΑ	27	20	74,07%	7	25,93%
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΌΣ	29	18	62,06%	11	37,94%
ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	26	15	57,69%	11	42,31%
ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ	26	15	57,69%	11	42,31%
ΑΕΚ	28	16	57,14%	12	42,86%
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ Β.	27	14	51,85%	13	48,15%
ΗΡΑΚΛΗΣ	35	18	51,42%	17	48,58%
ΣΥΝΟΛΟ	453	228	50,33%	225	49,67%
ΑΡΗΣ	28	14	50,00%	14	50,00%
ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	31	15	48,38%	16	51,62%
ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	32	15	46,87%	17	53,13%
ΞΑΝΘΗ	28	13	46,42%	15	53,58%
ΛΑΡΙΣΑ	29	13	44,82%	16	55,18%
ΚΑΒΑΛΑ	25	11	44,00%	14	56,00%
ΠΑΟΚ	28	12	42,85%	16	57,15%
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	25	9	36,00%	16	64,00%
ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	29	10	34,48%	19	65,52%

Ελληνικός Αθλητισμός

Η ενδεκάδα του Ολυμπιακού στον χθεσινό αγώνα με τον Εργοτέλη:

Πάρντο Ρ,

Παπαδόπουλος Α,

Χολέμπας Χ,

Μοντέστο Φ,

Ποτουρίδης Γ,

Ντουντού Σ,

Ρόμενταλ N,

Μιραλάς Κ,

Ριέρα Α,

Ουρτάδο Μ,

Πάντελιτς Μ.

Ουδέν σχόλιον!

ΣΕΒ. Ποιος θα μας σώσει από τους αχρείους

Έφτασε στα χέρια μου ένα Δελτίο Τύπου του ΣΕΒ με την τοποθέτηση του προέδρου του Δ. Δασκαλόπουλου, σχετικής με το Μνημόνιο.
Ομολογώ ότι το κείμενο ήταν εξαιρετικά καλογραμμένο και πολύ πολιτικό.
Ομολογώ επίσης ότι δεν εντυπωσιάστηκα από τον κυνισμό και τον ρεαλισμό του Δασκαλάπουλου.
Μου έκαναν όμως ισχυρή εντύπωση δύο σημεία, που καταδεικνύουν το πόσο ξεδιάντροπα σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι.
"...Η δημοσιονομική προσαρμογή από μόνη της δεν αρκεί. Πρέπει να ξεπεράσουμε οριστικά τα διαρθρωτικά μας προβλήματα, να μπούμε στον ενάρετο δρόμο της ανταγωνιστικής ανάπτυξης...."
Επίσης στην τελευταία γραμμή γράφει:
"Στην περίπτωση αυτή (εννοεί παραπάνω την πτώχευση) τις συνέπειες θα τις πληρώσει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Το πραγματικό θύμα όμως, θα είναι ο λαός μας".

...2015;

Ο κύριος αυτός που μας πούλαγε το γάλα κερδίζοντας υπέρογκα ποσά και συμπιέζοντας μέσω του καρτέλ του τους παραγωγούς. Που έπαιζε στα δάκτυλα το κράτος και τους ταγούς του που τώρα καταγγέλει για συντεχνιασμό, μας λέει τώρα ότι ο ενάρετος δρόμος είναι ο άκρατος ανταγωνισμός Οι συνθήκε δηλαδή που εκολάπτουν και νόμιμα πια αυτά που έκαναν έως σήμερα και χάσαμε τόσο χρήματα.Ο μάνα μου λέει: "πρώτα πεθαίνει ο άνθρωπος και μετά το χούι".
Εάν δε, διαβάσετε καλά την τελευταία γραμμή,δεν αναφέρει πουθενά τις επιπτώσεις στην τάξη των επιχειρηματιών που εκπροσωπεί.
Το θύμα θα είναι ο λαός και το πολιτικό σύστημα. Όχι εμείς. Καταλάβατε;
Αφού αυτός, οι ομοϊδεάτες του και ορισμένες πολυεθνικές παρέες του έβγαλαν στην πλάτη μας τόσο χρήματα που ότι και αν γίνει, ακόμη και σε πτώχευση, δεν έχουν πρόβλημα. Τα χρήματά τους είναι στο εξωτερικό. Μάλιστα ένα τέτοιο ενδεχόμενο τους συμφέρει κιόλας αφού μετά θα αναλάβουν αυτοί πάλι τα πάντα.

Κύριοι του ΣΕΒ. Μαζευτείτε.
Δεν είμαστε το ίδιο. Ναι. Εσείς διοικείτε το κράτος και εμείς είμαστε υπήκοοι. Δυστυχώς.
Εάν όμως συνεχίσετε έτσι, τα πράγματα θα αλλάξουν και όπως ξέρετε, χρειάζεται μόνο ένα σπίρτο για να πάρει φωτιά μια δεξαμενή με εύλεκτο υλικό

Απεργία. ΕΣΑΚΕ vs ΠΣΑΚ vs Φιλάθλων

Ο Σπανούλης, δηλώνει ότι το παιχνίδι με τον Άρη ήταν σημαντικό για την πορεία της ομάδας του.
Ο Παπαλουκάς δηλώνει μετά τον αγώνα, τα ίδια.
Οι παίκτες του αγαπημένου μου Παναθηναϊκού, δεν δηλώνουν τίποτα και "κερδίζουν" τους 5 παίκτες του ΠΑΟΚ με 43 πόντους διαφορά.
Τι γελοίοι θεέ μου!
Οι υπόλοιποι, τρώνε ξύλο από τα ΜΑΤ στο κέντρο του γηπέδου, γιατί ζητούν το αυτονόητο.
Να ασφαλίζονται όλοι, ως επαγγελματίες εργαζόμενοι και να έχουν ίσα δικαιώματα στα συμβόλαιά τους όπως και οι ξένοι.
Ο Γιαννακόπουλος, εμφανίζεται στην συζήτηση με τον Λοβέρδο με τους προμηθευτές Υγείας και κάθεται στην πρώτη θέση...
Οι Αγγελόπουλοι, μαζί με τον παραπάνω, έχουν συμβόλαια στα χέρια τους και ξέρουν ότι οι παίκτες τους δεν θα απεργήσουν. Οπότε δεν χρειάζεται καν, να απειλήσουν.
Ο ΕΣΑΚΕ, αυτή η κρατικοδίαιτη κλίκα παραγόντων, το παίζει ανέμελη για την κατάντια του αθλήματος.
Πρέπει να ντρέπεστε όλοι, ανεξαιρέτως.
Το άθλημα έχει και φιλάθλους.
Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει κανείς που να υπερασπισθεί τα δικαιώματά μας.
Δηλαδή, το αυτονόητο.
Ο Γενικ(ώ) Γραμματέας "Αθλητισμού;" το παίζει νταής και μετά δίνει χρήματα μέσω του ΟΠΑΠ και της ΕΡΤ για να κάνουν το hobby τους κάποιοι.
Στο handball νεανίδων, προπηλακίζονται οι γονείς των παικτριών, επειδή οι κόρες του παίζουν για άλλη ομάδα, από αυτή των εγκληματιών και συνεπώς αποτελούν εχθρό.
Αυτή είναι πολιτική για τον Αθλητισμό.

Γελοιότητες

Οι γελοιότητες συνεχίζονται.
Οι μίζες συνεχίζονται.
Η παραοικονομία συνεχίζεται.
Η παραπλάνηση συνεχίζεται.
Η τραγική λογική τους δεν φαίνεται να αλλάζει.
Δέστε ένα απλό παράδειγμα:  http://www.protagon.gr/
Ο Αντώναρος είναι ακόμη έδω; Αντί να τον διώξουν, όπως θα έκαναν και σε εμένα, δυστυχώς φέρθηκαν κόσμια και τον άφησαν.
Δυστυχώς μόνο οι εμείς είμαστε οι κόσμιοι και ψύχραιμοι, ενώ ορισμένοι από αυτούς αγενείς και ανήθικοι.