Πανεπιστήμια 2010

Στο Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας ο καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος κ. Παναγιώτης Χριστινάκης είχε την εποπτεία του διδακτορικού της θυγατέρας του Ειρήνης Χριστινάκη, η οποία μετά την απόκτηση του τίτλου εξελέγη αμέσως Επίκουρος Καθηγήτρια και στη συνέχεια κατευθείαν τακτική καθηγήτρια. Επίσης, εξελέγη επίκουρος καθηγητής ο κ. Αθανάσιος Γλάρος, σύζυγος της κ. Ειρήνης Χριστινάκη. Η κυρία Ελένη Χριστινάκη (σύζυγος του Παναγιώτη) είναι αυτή καθηγήτρια στο ίδιο Τμήμα και διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής. http://www.tovima.gr

Αυτά συμβαίνουν στα Πανεπιστήμιά μας το 2010.

Η οικογενειοκρατία καλεί κρατεί.
Ένα κράτος που νοσεί. Χωρίς δυνατότητα κοινωνικού ή έστω πολιτικού ελέγχου.
Σας θυμίζει κάτι η κατάσταση;
Η πυραμίδα της ανήθικης ανέλιξη ακόμη μεγαλώνει.
Στην προκειμένη περίπτωση ο υφ. Παιδείας, κ. Πανάρετος, αποφάσισε να επέμβει και να καταργήσει την εν λόγω αμαρτωλή σχολή. Σταγόνα στον ωκεανό της διαφθοράς. Είναι βέβαια κάτι και αυτό, για να μην τον αδικήσουμε κιόλας.
Η Καντιανή άποψη περί ηθικής του ατόμου και της κοινωνίας, βασιλεύει.
Το άτομο χρησιμοποιεί τους ηθικούς κανόνες μόνο όταν αυτοί δεν είναι εμπόδιο στην ανέλιξή του. Σημάδια αποσύνθεσης.
Δυστυχώς το παραπάνω συμβάν δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας.
Πρέπει να σταματήσουμε τώρα τον κατήφορο αυτό.
Πρέπει το ατομικό να μην υπερβαίνει το κοινωνικό, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό την σημερινή εποχή.
Θα είναι αργά όταν καταλάβουμε ότι το σύνολο των κανόνων και αξιών που οι προηγούμενοι μας παρέδωσαν, απεμπολίστηκαν λόγω ιδιοτέλειας του καθενός.
Στα παιδιά μας, θα παραδώσουμε μια κοινωνία χωρίς μέτρο, αξίες, όραμα και το κυριότερο χωρίς μέλλον.
Ποτέ δεν είναι αργά, να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε την κατάσταση.

Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση - Ελλάδα

Ανάμεσα σε όλα τα σημαντικά που συμβαίνουν έχουμε ξεχάσει λίγο την Εκπαίδευση στην χώρα μας.
Διάβαζα (http://www.antinews.gr) για την κατάταξη των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων ανά τον κόσμο που έκαναν οι Times.
Έχουμε και λέμε.

Κορυφαίο πανεπιστήμιο στον κόσμο είναι το Χάρβαρντ στη Μασαχουσέτη. Ακολουθούν το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας (Caltech), το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT) και τα πανεπιστήμια Στάνφορντ και Πρίνστον.

Ακολουθούν τα γνωστά δύο Βρετανικά, Κέιμπριτζ και Οξφόρδη.

Το Ευρωπαϊκό εκτός Βρετανίας είναι το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Ζυρίχη.

Συνολικά στην Ευρώπη, η Βρετανία έχει 29 πανεπιστήμια και η Γερμανία (14), η Ολλανδία (10), η Σουηδία (6), η Ελβετία (6), η Γαλλία (4), η Δανία (3), η Ιρλανδία (2), το Βέλγιο (2), η Ισπανία (2), η Αυστρία (2), η Φινλανδία (1) και η Νορβηγία (1).

Δεν υπάρχουν Πανεπιστήμια της Ιταλίας, ενώ η Τουρκία (2) έχει στην λίστα το Πανεπιστήμιο του Μπιλκέντ και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Μέσης Ανατολής.

Απογοήτευση μου δημιουργεί ότι κανένα Ελληνικό δεν βρίσκεται στα πρώτα 200 !!!

Η αξιολόγηση έγινε με κριτήρια την ποιότητα της διδασκαλίας, τον αριθμό των δημοσιεύσεων κάθε ιδρύματος,

τον όγκο της έρευνας και τα κίνητρα που δημιουργούνται στο ακαδημαϊκό περιβάλλον για διδάσκοντες και διδασκόμενους

Η Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση μπορεί να είναι ένα αγαθό που χρειάζεται χρήματα, αλλά πρωτίστως στηρίζεται στην οργάνωση και λειτουργία των Ιδρυμάτων, στην επάρκεια των Διδασκόντων, στην αξιοπιστία των συγγραμμάτων και φυσικά στην δημιουργική συμμετοχή των διδασκόμενων.
Τίποτα από αυτά δεν λειτουργεί σωστά στην χώρα μας, όπως και πολλά άλλα που θα μπορούσα να παραθέσω.
 
Εάν περιμένουμε την λήξη του μνημονίου, ως έναρξη κάποιας χρηματοδότησης τότε το μόνο που θα έχουμε προσφέρει στον τόπο θα είναι μια νέα γενιά ανθρώπων με χαμηλού επιπέδου εκπαίδευση, άρα και χαμηλή ποιότητα ανάπτυξης της χώρας.

Οι συντεχνίες των Πανεπιστημιακών, η πολιτική της μετριοπάθειας και του απομονωτισμού, η αναβολή κρίσιμων αποφάσεων και η έλλειψη οράματος καθιστούν το μέλλον μας επικίνδυνα αβέβαιο.

Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις.
Όραμα, Απόφαση, Οργάνωση, Συμμετοχή, Αυτοτέλεια είναι η συνταγή.

Αναμένουμε. Όχι για πολύ ακόμη!

Διαμαντοπούλου και άλλες φαιδρότητες ... συνέχεια

Τι σας έλεγα για την Διαμαντοπούλου και τον νέο νόμο για την Εκπαίδευση;
Το βάρος το δίνει στον νέο Οργανισμό Εθνικού Πλαισίου Πιστοποίησης Προσόντων.
Οι νεολαίοι να προσέξουν. Από 'δω και στο εξής τα πτυχία θα είναι πολλών ταχυτήτων. Θα κατατάσσονται ανάλογα τα κριτήρια του εν λόγω οργανισμού. Συνεπώς το να σπουδάσεις π.χ. Οικονομικά δεν θα λέει τίποτα, εάν το πτυχίο σου δεν είναι από σχολή "υψηλής βαθμολογίας".
Και όλα αυτά χωρίς να θεσμοθετήσουν για τις υποδομές, την χρηματοδότηση, την έρευνα κλπ.
Και ο θεός βοηθός. Κρίμα!

Το μέλλον της εκπαίδευσης είναι στα χέρια μας

17 λεπτά διάλεξης, που παράγουν αμέτρητες ιδέες!!!
 http://www.ted.com
Γιατί να μην μπορούμε να ενσωματώσουμε την τεχνολογία στα δικά μας Σχολεία;
Γιατί να μην έχουμε Εκπαιδευτική έρευνα;
Γιατί να μην καταφέρνουμε να  συμφωνήσουμε στα αυτονόητα;
Το μέλλον των παιδιών μας είναι στα χέρια μας. Κι όμως αμελούμε, κωλυσιεργούμε σε εγωισμούς, συντεχνίες, αυταρχισμούς, και ανόητους πολιτικούς και κοινωνικούς ανταγωνισμούς.
Θα ήταν τόσο απλό!

Διαμαντοπούλου και άλλες φαιδρότητες

Εδώ και μερικούς μήνες έχει ενεργοποιηθεί το ΕΚεΠιΣ (http://www.ekepis.gr), το Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης που σκοπό έχει να βάλει σε "τάξη" το σύστημα Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Σχολών αλλά και Στελεχών, Καθηγητών και άλλων ενδιαφερομένων. Θα αξιολογεί δηλαδή σε βαθμίδες το έργο που παράγεται από Σχολές, Επιχειρήσεις ή Στελέχη, προκειμένου να γνωρίζουμε σε ποιο επίπεδο βρίσκεται ο καθένας συγκριτικά με τους υπόλοιπους.
Τι θα επιτύχει το Υπουργείο με αυτή την φαινομενικά σωστή κίνηση.
Το πρόβλημα των Κολλεγίων, Ιδιωτικών Σχολών, Πανεπιστημίων κλπ είναι ότι βάσει το νόμου όλοι δίνουν πτυχία που θα πρέπει να αναγνωρίζονται ως ισότιμα από το Ελληνικό Κράτος. Εάν δηλαδή κάποιος σπουδάσει σε ένα Κολλέγιο που συνεργάζεται με οποιοδήποτε Πανεπιστήμιο του εξωτερικού, το πτυχίου που εκδίδει θα πρέπει να αναγνωρίζεται ως ισότιμο των Ελληνικών Πανεπιστημίων. Όσο και εάν το έχουν, έως τώρα, καλύψει/κρύψει το θέμα είναι ότι ο νόμος υφίσταται.
Δεδομένης της φυσιολογικής και δικαιολογημένης αντίστασης του Πανεπιστημιακού χώρου, το Υπουργείο ανακάλυψε έναν εύσχημο τρόπο να διαβαθμίσει τα πτυχία όλων. Έτσι εντάσσοντάς σε ένα σύστημα αναγκαστικής αξιολόγησης όλους τους εκπαιδευτικούς φορείς και στελέχη, θα επιβάλλει την θεσμοθετημένη ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστήμιων, που θα είναι ισότιμα με τα Ελληνικά, παραβλέποντας την τραγική κατάσταση που βρίσκεται συνολικά το σύστημα Παιδείας στην χώρα.
Όπως γνωρίζεται σε όλες τις χώρες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπάρχει ουσιαστικά διαχωρισμός σε Ιδιωτικά ή μη, αλλά σε καλύτερα και χειρότερα Πανεπιστήμια.
Το Υπουργείο με την κίνηση αυτή σπρώχνει για μια ακόμη φορά, το εκρηκτικό αυτό θέμα, κάτω από χαλί χωρίς να πάρει ουσιαστικά αποφάσεις για το μέλλον μας.
Αυτή η έλλειψη οράματος και σίγουρα θάρρους και θέλησης μας οδηγεί σε πολύ χειρότερες ημέρες για την Παιδεία στην χώρα μας.
Αντί να θεσμοθετήσει την Αυτονομία των Πανεπιστημίων, την ίδρυση Ερευνητικών Κέντρων, την εκπαίδευση του προσωπικού, την απαλλαγή από οικογενιοκρατίες και συντεχνίες και φυσικά τον Δημόσιο δωρεάν ρόλο τους, αποφασίζει να συνεχίσει να κάνει τα στραβά μάτια και να αξιολογεί την αρρωστημένη και κακοστημένη κατάσταση.
Τα δάκρυα δεν πείθουν κανέναν.
Ο ρόλος της Υπουργού είναι για να συγκλίνει τις απόψεις και να αποφασίζει με γνώμονα το καλό για την χώρα και όχι για το κόμμα ή την θέση της.

Υ.Γ. Έρχεται και χειμώνας. Θα δούμε ...