Ermis Awards 2010

Την Τετάρτη έγινε η ετήσια εκδήλωση απονομής, βραβείων διαφήμισης για το 2010.
Η τελετή λιτή, όπως οι περιστάσεις απαιτούν αυτήν την περίοδο. Το μήνυμα του προέδρου της ΕΔΕΕ, σημαντικό. Ότι και αν γίνει οι απομονές πρέπει να συνεχιστούν, διότι αλλιώς δεν θα υπάρχουμε. Σοβαρό και σημαντικό.
Στο κλίμα αυτό είδα, πολλές καλές δημιουργικές δουλειές (Lacta, Cosmote, Jumbo, Goody's) αλλά υπήρχαν και άλλες που δεν πολυσυζητήθηκαν.

Σημαντική ανάπτυξη και πολλούς νέους δημιουργούς είχαν τα web awards και εντυπωσιακές δουλειές υπήρχαν στο design, την συσκευασία, τα λογότυπα.
Από τα web, μου άρεσε πολύ η προσέγγιση αλλά κυρίως η υλοποίηση των  IRLAD/OMD Digital, για το AVATAR/Mac Donalds, Μπράβο!
Η Ελληνική διαφήμιση παρά τις μεμψιμοιρίες, έχει να επιδείξει μια νέα γενιά ανθρώπων που την πλαισιώνουν και παράγουν εξαιρετικά πράγματα ... όταν τους αφήνουμε.
Είναι το καύσιμο στην μηχανή μιας αγοράς, που πληρώνει τώρα την μετριοπάθεια, τον εφησυχασμό και την εσωστρέφεια της.

Το σημαντικότερο όμως στην βραδιά ήταν το βραβείο κοινού.
Συγχαρητήρια σε όποιους/όποιον -α, το εμπνεύστηκε.
Ο θεσμός αυτός θα πρέπει να αντικαταστήσει σταδιακά, την έωσ τώρα διαδικασία ψηφοφορίας.
Οι καμπάνιες επιβάλλεται να ψηφίζονται από τον κόσμο (σε μεγάλο ποσοστό) αφού σε αυτόν απευθύνονται. Τα κριτήρια δεν μπορεί να είναι μόνο επαγγελματικά (αυτό ελέγχεται), αλλά η υποκειμενική κρίση του καθενός. Υπάρχουν δυσκολίες για κάτι τέτοιο, αλλά μόνον έτσι μπορεί να αναπτυχθεί η δημιουργικότητα σε όλους τους τομείς. Ελπίζω η επόμενη επιτροπή να εξελίξει την ιδέα.
Συγχαρητήρια φυσικά και στην Bold, που αποδεικνύει πάντοτε πόσο σημαντική εταιρία είναι, αφού καταφέρνει να μεταλαμπαδεύει σε όλα τα νέα στελέχη την νοοτροπία της πραγματικής επικοινωνίας με τον κόσμο.
Δεν είδα δυστυχώς καμμία ενδιαφέρουσα δουλειά, στους τομείς Media και PR, που μάλλον φθήνουν τα τελευταία χρόνια (ανάλυση για τους λόγους, άλλη στιγμή).

Δημοσιογραφία του καναπέ

Γράφει ο Π. Μανδραβέλης στην http://news.kathimerini.gr/, άρθρο για τα επεισόδια σε βάρος του προέδρου της ΕΣΗΕΑ Π. Σόμπολου (αυγά, καφέδες κλπ) και το μέλλον των ΜΜΕ: "....όμως τώρα είναι η ώρα να συζητηθεί επί της ουσίας το πρόβλημα της βιομηχανίας ενημέρωσης αντί να φορτώνουμε βολικά τα πάντα στο Μνημόνιο, όπως κάνει η παλαβή Αριστερά."
Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος (που δηλώνετε ως συγγραφέας-αρθρογράφος, αλλά είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ), πιστεύει ότι ο Μνημόνιο είναι σημαντικό για τον τόπο, όπως και ο "συνάδελφός" του Μ. Παπαδημητρίου που το ονομάζει "ευλογία για τον τόπο".

δημοσιο-ντελάλης

Κατηγορεί την Αριστερά ως παλαβή που εναντιώνεται, ξεχνώντας ότι και η ΝΔ το ίδιο λέει και κάνει. Άρα είναι παλαβό το 70% του Ελληνικού λαού.

Το ερώτημα που γεννάται εδώ, είναι πως μπορούμε να προστατευτούμε από αυτούς που υποτίθεται ότι το Σύνταγμα έχει προνοήσει να μας προστατεύουν;

Τους δημοσιογράφους, εντολοδόχους δηλαδή. 

Είναι κατανοητό, ότι ένας εργαζόμενος θα πρέπει να κινείται στην γραμμή της επιχείρησης που δουλεύει.

Είναι όμως αντιεπαγγελματικό να υπερασπίζεται πράγματα που δεν πιστεύει.

 Άρα ο συγκεκριμένος πιστεύει αυτά που λέει, ειδάλλως είναι εντολοδόχος.

Το θέμα όμως δεν είναι ο συγκεκριμένος, αλλά ότι η δημοσιογραφία έχει ξεφύγει προ πολλού από τον ρόλο που έχει.
Γι αυτό και απαξιώνεται πλήρως. Γι αυτό πραγματικοί δημοσιογράφοι όπως ο Αυγερόπουλος, ο Δανέζης, ο Χαρίτος κ.ά ασχολούνται μόνο με θέματα εξωτερικού (και μάλιστα με επιτυχία).
Διότι γνωρίζουν, τι θα αναγκαστούν να κάνουν και τι θα υποστούν, εάν ασχολούνταν με το εσωτερικό.
Δημοσιογραφία είναι η ανάλυση, η αποκάλυψη, η μετάδοση πληροφοριών στον πολίτη.
Δεν είναι η οπαδική θέση απέναντι στις καταστάσεις, ούτε η συνεργασία με την ιδιοκτησία που λειτουργεί ιδιοτελώς και ακραία συμφεροντολογικά.
Εάν απλά θέλεις να παίρνεις θέση για τα τεκταινόμενα, αφήνεις την δημοσιογραφική σου ταυτότητα και προστασία και λες ότι θες απευθυνόμενος στην κοινωνία από ισότιμη θέση.
Όπως κι εμείς δεν προστατευόμαστε.
Ο τόπος βρίθει από αναλυτές, προέδρους, προπονητές, διευθυντές, stars και τηλεοπτικούς δημοσιογράφους.
Ο τόπος χρειάζεται αιχμηρή δημοσιογραφία, αποκάλυψη και προστασία των πολιτών από όσα αποφασίζονται ερήμην τους και σε διαφορετικά κτήρια από του Μαξίμου.
Δεν χρειαζόμαστε ντελάληδες. Δημοσιογράφους θέλουμε.

    
    

ΜΜΕ (συν.)

Παρατηρώ εδώ και αρκετές ημέρες, τα "ρεπορτάζ" των ΜΜΕ για τα ΜΜΕ.
Τα περισσότερα μιλούν για τα ανυπέρβλητα οικονομικά προβλήματα των υπολοίπων!
Η νέα επιχειρηματολογία βασίζεται στην κατακόρυφη πτώση της διαφήμισης.
Τον Οκτώβριο η διαφημιστική δαπάνη έπεσε περίπου 30%. Τον Νοέμβριο το ίδιο. Τον Δεκέμβριο θα δούμε.
Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελεί σοβαρή επιχειρηματολογία.
Αρκετά από τα ΜΜΕ έχουν εδώ και χρόνια διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον πολιτικό σκηνικό. Έχουν εισπράξει δε, αρκετά εκατομμύρια Ευρώ Δημόσια διαφήμισης.
Η οργάνωσή τους ήταν ΄"πλούσια" και κυρίως την αποτελούσαν στρατιές δημοσιογράφων και όχι απλών στελεχών. Άλλωστε δεν μπορείς να συμμετέχεις στο πολιτικό γίγνεσθαι με υπαλλήλους ή μεσαία στελέχη που δεν έχουν ερείσματα στις πολιτικές ηγεσίες.

Τώρα αντί να θέσουν επί τάπητος το πρόβλημα που έχει προκύψει με την συμμετοχή τους, να λειτουργήσουν δηλαδή με πολύ πολύ χαμηλότερα έξοδα και κόστος και να συνεννοηθούν, ρίχνουν τα βάρη στους εργαζόμενούς τους.

Αυτοί υποτίθεται ότι είναι το βάρος.

Άρχισε και πάλι ο συμφεροντολικός κύκλος, της μεγέθυνσης του προβλήματος των άλλων και όχι του δικού τους.

Εάν, λέω εάν, ήταν σοβαρές επιχειρήσεις που λειτουργούσαν με τους κανόνες της αγοράς δεν θα αντιμετώπιζαν τα εν λόγω προβλήματα.
Στην χώρα μας υπάρχουν περίπου 2500 επιχειρήσεις ΜΜΕ, που πολλές από αυτές (π.χ. ραδιόφωνα και εφημερίδες επαρχίας) λειτουργούσαν μέσα σε σουβλατζίδικα ή εξέδιδαν τις εκδόσεις τους όταν εξασφάλιζαν κάποια κρατική διαφήμιση.
Άλλα πάλι λειτουργούσαν με ζημιές, αφού η κύρια επιχείρηση ήταν προμήθειες κρατικών υπηρεσιών σε όλους του νομούς της χώρας, κατασκευές κλπ. κλπ.
Τώρα δεν υπάρχουν χρήματα και άρχισαν να φωνάζουν!
Όλα αυτά όμως έγιναν και γίνονται με την ανοχή ή καλύτερα με την υποστήριξη πολιτικών ταγών που χρησιμοποιούν τα εν λόγω ΜΜΕ για την διατήρηση της επιρροής τους στις τοπικές κοινωνίες.
Έχει ο καιρός γυρίσματα!

Διαφήμιση και ΜΜΕ

Στις επιχειρήσεις (όπως και στις οικογένειες) η φτώχεια φέρνει γκρίνια.
Ααα, και κουτοπονηριές και αδιαφάνεια ενίοτε.
Η Ελληνική διαφήμιση έχει απολέσει σχεδόν 500 εκατ. € από το 2008 έως σήμερα!!! Από 1,3 δισ € φτάσαμε στα 800 εκατ. € περίπου.
Οι επιχειρήσεις όμως παραμένουν ίδιες σε αριθμό, οι εργαζόμενοι κατά πολύ λιγότεροι, τα κέρδη εξανεμίσθηκαν βέβαια και το 2011 χτυπάει την πόρτα αφού ο κ. Χρόνος δεν χάνει ποτέ το χιούμορ του και έρχεται ξανά και ξανά.
Το ερώτημα όλων είναι, πόσο κάτω ακόμη θα πάμε; Κι εάν πάμε κάτω πολύ, ποιοι θα μείνουν και ποιοι θα "αποχωρήσουν";
Οι τηλεοπτικοί σταθμοί ακούγεται ότι θα εμφανίσουν 100 εκατ. € ζημιές !!! Για τους εκδότες γνωρίζουμε εδώ και καιρό. Σημειώνω ότι αποχωρούν ένας ένας από το χρηματιστήριο.
Το ερώτημα είναι αδυσώπητο. Ακόμη κι αν έχουμε ανάπτυξη 4% (ποσό δε μάλλον -4% που είναι και η πρόβλεψη) πως θα καλυφθούν οι ζημιές;
Πόσο τζίρο επιπλέον και σε πόσα χρόνια, μπορεί ένας σταθμός να καλύψει ζημιές 20, 30 και 40 εκατ. €;
Εάν δεν κάνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, ποτέ.
Όσες απολύσεις κι αν κάνει, όσο κι αν συμμαζέψει τα έξοδά του, όσο κι αν επηρεάσει την ποιότητα του προγράμματός του, το πρόβλημα θα παραμένει, αφού μάλλον έχουμε φτάσει σε ένα σημείο καμπής.
Η κατανάλωση στην χώρα φθίνει διαρκώς, άρα η διαφήμιση που τώρα πια βρίσκεται σε ευθεία σχέση μαζί της, θα φθίνει διαρκώς.
Πόσοι εργαζόμενοι και πόσες εταιρίες θα θυσιαστούν στο βωμό της διαρκούς λιτότητας; Άγνωστο και μη προβλέψιμο.
Το χειρότερο δε είναι ό,τι διαφαίνεται μια φυγόκεντρος τάση για εκτροχιασμό.
Ήδη πραγματοποιούνται προσφορές κάτω του κόστους υπηρεσιών, απεριόριστη μείωση τιμών, κατάργηση πολυετών σχέσεων. Αυτό είναι και το λάθος.
Η διαφημιστική αγορά απαιτείται να δει καθαρά το μέλλον, όπως πάντοτε έκανε και να επενδύσει σε αυτό. Να πιστέψει στο ανθρώπινο δυναμικό της και να ξεπεράσει την σκόπελο της αβεβαιότητας, με νέες ιδέες, νέα οργάνωση, νέα νοοτροπία.
Ουτοπικό, λόγω της πίεσης των πολυεθνικών εταιριών; Δεν νομίζω.
Λύσεις υπάρχουν.
Ψυχραιμία, υπομονή και επαναπροσδιορισμός των μεγεθών. Από όλους

  

Εκλογές-Ψήφος-ΔΟΛ

Σήμερα το πρωί άνοιξα τις εφαρμογές μου και είδα έκπληκτος ΤΑ ΝΕΑ να μιλούν για το "...βρώμικο '89".
Σοκαρίστηκα.
Το γεγονός ότι η επιλογή ορισμένων κομμάτων για άκυρο/λευκό τίθεται σε αμφισβήτηση από ένα έντυπο, γνωστό για την υποστήριξή του στις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, δεν θα ήταν παράλογο (για τα πολιτικά μας δεδομένα).
Το να συγκρίνει μια εποχή που πλήγωσε εκατέρωθεν πολλούς, με αυτό που ζούμε σήμερα είναι τουλάχιστον ανέντιμο, ύποπτο και φυσικά πολιτικά και δημοσιογραφικά αισχρό.

Δεν είναι ορθό, τα πολιτικά κόμματα να κάνουν προτάσεις υπό την διελκινστίδα, του ποιος θα βγει εάν δεν υποστηρίξουν κάποιον ή το αντίθετο.
Δεν πρέπει το ΠΑΣΟΚ και οι εφημερίδες του να εκβιάζουν τον κόσμο, μιλώντας του για τέρατα και θηρία, για δεξιούς ή λιγότερο δεξιούς, για υμέτερους και μη.
Την ευθύνη για την ήττα του ΠΑΣΟΚ την έχει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, λόγω της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ακολουθεί και την ανεπιστρεπτί απομάκρυνσή του από την Αριστερά.
Το χειρότερο όμως όλων είναι ότι δεν καταλαβαίνει το Ιστορικό λάθος που έκανε για τον τόπο.
όσο πιο γρήγορα το κάνει τόσο μεγαλύτερη υπηρεσία θα προσφέρει στον κόσμο αλλά και στο μέλλον του.
Την Κυριακή θα ψηφίσω Λευκό, γιατί ούτε τον Σγουρό θέλω, ούτε τον Κικίλια και αυτό επίσης δεν θα έχει και σχέση με το μνημόνιο.

Media και απολύσεις

Εδώ και μία εβδομάδα άρχισε ο πόλεμος των ΜΜΕ.

Ποιος θα επιζήσει; Σε βάρος ποιού;

Ένα ακόμη δίλημμα; Όχι.

Άκουσα δημοσιογράφους να φωνάζουν για την απόφαση του ΕΣΡ ενάντια στον "νέο" KONTRA του Γ. Κουρή.

Το αμαρτωλό ΕΣΡ επιτέλους προσπάθησε για το αυτονόητο. Αφού κανείς άλλος δεν μιλάει. Ο μέτοχος του υπερχρεωμένου ALTER (με υποχρεώσεις τουλάχιστον 450 εκατ. € !!!) άνοιξε κι άλλο κανάλι! 

Πως γίνεται αυτό; Σε ποια συχνότητα; Νόμιμα; Με τι λεφτά; 

Εάν έχει χρήματα ας πληρώσει για τον ALTER, που εάν κλείσει θα είναι σαν να έπεσε ατομική βόμβα στην αγορά. Εργαζόμενοι, ΜΜΕ, Διαφημιστικές εταιρίες, τυπογράφοι, εταιρίες παραγωγής, πελάτες και πολλοί πολλοί άλλοι θα χάσουν πολλά.

Η συντεχνία όμως των δημοσιογράφων και τα κεκαλυμμένα συμφέροντα αντιδρούν.

Προτάσσουν την ελευθερία του λόγου.

Ναι. Ο πλουραλισμός είναι βασικός για την δημοκρατία. Αλλά και ο νόμος είναι επίσης.

Οι καουμπόηδες των media πρέπει κάποια στιγμή να εκλείψουν.

Τώρα μπήκαν στον χορό και δεκάδες ραδιοφωνικοί σταθμοί (δικαίως και αδίκως) που πρέπει να "κλείσουν" διότι υπερχρεώνουν τους Δήμους ή την κρατική αμαρτωλή ΕΡΤ.

Η κοινωνία όμως δεν αντέχει σταθμούς με ακροαματικότητα 1.5% με κόστος 20 εκατ. € και έσοδα 500 χιλ.€ ή που προέρχονται κυρίως από την κρατική διαφήμιση. 

Η ελευθερία του λόγου δεν ανήκει στους επαγγελματίες της πολιτικής που απομυζούν το κράτος και τους Δήμους. Ανήκει στην κοινωνία και έχει όρους και προϋποθέσεις.

Και τα κόμματα από κοντά.  

ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ υποστηρίζουν με την ανοχή τους τις συντεχνίες και τους κρατικοδίαιτους. Οι υπόλοιποι κάνουν τα πολιτικά τους παιχνίδια. Οι Τραπεζίτες δανειοδοτούν αντιπαραγωγικές και ύποπτες "επενδύσεις".  Κι εμείς στην μέση.

Στον 9,84 έγιναν περικοπές της πλάκας. Αυτοί που έμειναν κερδίζουν τώρα πολύ περισσότερα χρήματα.  

Αυτό λέγεται party. Όχι ενημέρωση.

Δεν θα υποστηρίζουμε κανέναν, που θεωρεί ότι δεν πρέπει να δίνει λόγο πουθενά. Τέλος.