Η Αριστερά στην εξουσία.

Δύο μόνο ημέρες χρειάστηκαν για να αρχίσει η λυσσαλέα επίθεση του βαθέως κράτους και του συστήματος υποστήριξης, στην Αριστερά.
Η ΝΔ, με τον επικίνδυνο για την χώρα Α. Σαμαρά, παρέδωσε σε 5 μόλις ώρες την εντολή που του δόθηκε να σχηματίσει κυβέρνηση.
Σήμερα, ανακοίνωσε ότι θα πρωτοστατήσει στον σχηματισμό κεντροδεξιού μετώπου (και με την Ευρωπαϊκή Δεξιά) απέναντι στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Στάση ακραία πολωτική και εξτρεμιστική.
Αντί να σηκώσει και τις πέτρες και να συμβιβαστεί με όποιον πρέπει, ώστε να κάνει πράξη αυτά που λέει, δηλαδή να μην πάμε σε εκλογές, προτίμησε να πετάξει την καυτή πατάτα για να μπορεί να κινδυνολογήσει και να ετοιμαστεί για τις επόμενες εκλογές.

Αντιθέτως ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά το γεγονός ότι τα ποσοστά δεν αθροίζουν το αναμενόμενο, διερευνά πραγματικά πως μπορεί να κυβερνήσει την χώρα ένας συνασπισμός κομμάτων, με την στήριξη και άλλων από τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Και αυτό βέβαια λοξοκοιτά προς τις επόμενες εκλογές.
Η ΔΗΜΑΡ, ως η πιο υπεύθυνη πολιτική δύναμη, έκανε το αυτονόητο γι αυτήν, αλλά όχι για τους βρομερούς λασπολόγους. Είπε ΟΧΙ σε κυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ και συμφώνησε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Με τον πιο πειστικό και εκκωφαντικό τρόπο απήντησε σε όσους από το ΠΑΣΟΚ διέσπειραν φήμες για πρωθυπουργίες και συγκυβερνήσεις, αλλά και άλλους που για τους αντίθετους λόγους μίλαγαν για δεξαμενές και κολυμπήθρες.
Τώρα θα σιωπήσουν δια παντός.
Και το ΚΚΕ, στον δογματικό δρόμο της απομόνωσης από την κοινωνία. Ουδέν άλλο σχόλιον.

Η χώρα χρειάζεται υπεύθυνη Εθνική στάση, ψυχραιμία, νηφαλιότητα και προγραμματικές προτάσεις.

(Επισημαίνω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το 2009 είχε καταγράψει 4,6%. Το 2012 τα δύο κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ) αποτελούμενα από τους ίδιους, κατά βάση, πολιτικούς απέσπασαν αθροιστικά 22,8%. Αυτή η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί).


Στα κοινωνικά δίκτυα η συζήτηση έχει ανάψει για τα καλά. Οι υποστηρικτές των ΠΑΣΟΚ/ΝΔ δεν περίμεναν ποτέ ότι η κοινωνία θα τους χαστουκίσει για όσα, τα κόμματά τους, έκαναν στον τόπο και στις ζωές μας τα τελευταία 30 χρόνια. Οπαδοί του εκάστοτε Μεσσία που θα μας έσωζε, ακόμη και τώρα συζητούν για τον κίνδυνο ακυβερνησίας και χάους.
Το δίλημμα όμως είναι άλλο.
Ή παραμένουμε στις πολιτικές, που τον Ιούνιο θα εφαρμόσουν τα μέτρα του επαίσχυντου Μνημονίου ΙΙ, που θα είναι διπλάσια σε οικονομικό μέγεθος αυτών του Οκτωβρίου 2011 ή θα δοκιμάσουμε την αλλαγή.
Όπως και παλαιότερα έχω γράψει, είμαστε μπροστά σε μια πολύ δύσκολη και μια πάρα πολύ δύσκολη λύση.
Η αγορά στενάζει από την έλλειψη χρήματος, αφού οι Τράπεζες έχουν σταματήσει να διοχετεύουν χρήμα στην αγορά, παρά το γεγονός ότι έχουν πάρει 65 δις € σε ρευστό και εγγυήσεις.
Οι μισθοί μας έχουν παγώσει 4 χρόνια και η ανεργία έφταστε σε 1,2 εκατ. συμπολίτες μας.
Η Αριστερά θα ανατρέψει την κατάσταση αυτή.
Το σύστημα θα την αντιπαλέψει. Το σύστημα όμως το αποτελούν άνθρωποι γύρω μας και όχι μόνο ο ΣΕΒ.
Ο κοινωνικός μετασχηματισμός μέσα στον οποίο ήδη βρισκόμαστε, είναι μια δύσκολη και μακρά περίοδος, που αλλάζει και ανατρέπει νοοτροπίες.
Η διαδικασία συνεργασιών, αποτελεί θεμέλιο της Δημοκρατικής κοινωνίας. 
Δυστυχώς βρισκόμαστε σε νηπιακό στάδιο.
Πρέπει απαραιτήτως να βοηθήσουμε και να διευκολύνουμε με την στάση μας, αυτό το νέο είδος κυβερνητικής λειτουργίας. Οι ενδεχόμενες νέες εκλογές πρέπει να αποτελέσουν το τελειωτικό χτύπημα στον δικομματισμό και τους δεινόσαυρους της φιλελεύθερης αντικοινωνικής πολιτικής.
Να εμμείνουμε στην στάση μας για στήριξη της Αριστεράς και να εμπλουτίσουμε το πολιτικό της οπλοστάσιο με νέες έδρες, δυναμώνοντάς την.
Νομίζω ότι πρέπει να δοκιμάσουμε ακόμη κι αν οι έδρες δεν αθροίζουν, αφού οι ΠΑΣΟΚ/ΝΔ και Ανεξάρτητοι Έλληνες σίγουρα θα δώσουν ψήφο ανοχής σε κυνέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΔΗΜΑΡ. Θα το κάνουν γιατί νομίζουν ότι η Αριστερά δεν θέλει και δεν μπορεί να κυνερνήσει, με την ελπίδα ότι θα τα κάνουμε θάλασσα. Τόσο υπεύθυνη στάση κρατούν
Ας μην τους χαλάσουμε το χατήρι λοιπόν και να αποδείξουμε ότι οι προτάσεις μας είναι και ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες.
Εϊδομεν από αύριο.

Εκλογές 2012

Βρες σε ποιο πολιτικό και κομματικό χώρο ανήκεις (click here)

Ο Π. Καψής στο club των ΠΡΟΘΥΜΩΝ

Πολλά ακούμε τον τελευταίο καιρό για τους πρόθυμους να στηρίξουν τις κυβερνητικές επιλογές του Γιωργάκη στο ΠΑΣΟΚ.
Τίποτε όμως από αυτά δεν φαίνεται στον ορίζοντα, τίποτα δεν επιβεβαιώνεται ποτέ. Μόνον ο ΛΑΟΣ και οι ακροδεξιοί βουλευτές του ενέδωσαν έως τώρα. Ειδικά οι δυνάμεις της Αριστεράς χρησιμοποιούνται κατά καιρούς, στα βρώμικα επικοινωνιακά σχέδια της μερίδας αυτής του ΠΑΣΟΚ που έφερε την χώρα σε αυτό το χάλι.
Ο χρόνος μας δείχνει, εκ του αποτελέσματος, ότι το πολιτικό παιχνίδι στην χώρα μας παραμένει σε ρυθμούς '80s.
Μόνο που οι πολίτες καταλαβαίνουν πια. Ζουν δε, στο 2011....
Σήμερα ανακοινώθηκε η ανάληψη του σημαντικού υπουργείου Τύπου/προπαγάνδας, από τον Παντελή Καψή.
Πάνω που όλοι περιμέναμε να αναλάβει κάποιος "τεχνοκράτης", της παρέας του παράνομου πρωθυπουργού, ήρθε ο πολύς κ. Καψής για να τα αλλάξει όλα.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση το πρόσωπο έχει την σημασία του.
Χαϊδεμένο παιδί του ΔΟΛ, δηλαδή του οίκου που στηρίζει αδιαλείπτως τις κυβερνήσεις Σημίτη, Παπανδρέου (Α & Γ) και  Διευθυντής των ΝΕΩΝ και έως πρόσφατα όλου του ΔΟΛ.
Το υπουργείο που διανέμει την κρατική διαφήμιση, ορίζει το επίπεδο των ισορροπιών ανάμεσα στα ΜΜΕ και τις κρατικές προμήθειες και αναλαμβάνει να στηρίξει επικοινωνιακά οτιδήποτε αντιλαϊκό, τώρα έχει υπουργό. Μετά τον Ρουσόπουλο, τον Πεταλωτή και τον Μόσιαλο, ήρθε ο Καψής ως σωτήρας της "κυβέρνησης" Παπαδήμου, προφανώς κατά παραγγελία.

Η τραγική θέση των ΜΜΕ και οι απαιτήσεις τους για αλλαγές στον νόμο, ούτως ώστε να μπορούν να ενωθούν και ταυτόχρονα να απολύσουν 100άδες εργαζομένων ή να μειώσουν έως και 50% (προς το παρόν) τις αποδοχές των υπολοίπων, "ανάγκασε" την "κυβέρνηση" να αποδεχθεί στο ήπιο πρόσωπο του Καψή, έναν υπουργό που θα πραγματοποιήσει ότι ζητηθεί.
Η λύση δηλαδή που προβλέπεται στην συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι ένα πρόσωπο αποδοχής που θα προστατέψει τους χιλιάδες εργαζόμενους στον χώρο των ΜΜΕ, της παραγωγής, της διαφήμισης αλλά αυτός που θα υλοποιήσει το σχέδιο διάσωσης των επιχειρήσεων αυτών μέσω της δημιουργίας νέου νόμου που θα κλείσει την ΕΡΤ, θα επιβάλλει ατομικές συμβάσεις εργασίας, θα επαναφέρει τον ειδικό φόρο 20% για την TV, θα νομιμοποιήσει καταπατατημένες συχνότητες ή θα δημιουργήσει νέες γι αυτούς που πρέπει.
Ένα από τα πολλά ερωτήματα που γεννιούνται είναι ποια συμμετοχή θα συνεχίσουν να έχουν οι Τράπεζες στην δανειοδότηση των ΜΜΕ και πως θα εξυπηρετηθούν τα δάνεια που έχουν ήδη δοθεί. Η περίπτωση του Alter είναι η κορυφή του παγόβουνου. Οι κατοικούντες την Ιερουσαλήμ, γνωρίζουν τις πολύπλοκες σχέσεις που υπάρχουν. Όλα όμως καταλήγουν στον ίδιο παρανομαστή. Εντολές εξ άνωθεν στηρίζουν ή όχι τα σχέδια δράσης.
Μια χώρα που ασφυκτιά κάτω από την μπότα των ξένων κέντρων που παίρνουν αποφάσεις γι αυτήν, τώρα έχει και αποδείξεις για τους δρόμους και τα παρασκήνια.
Ένας "πρωθυπουργός" που επιβλήθηκε. Υπουργοί που δεν έχουν καμία νομιμοποίηση, θα επιχειρήσουν να αλλάξουν το τοπίο της χώρας, αλλάζοντας το νομικό καθεστώς κατά το δοκούν. 
Οι αρραβώνες γίνονται πάντοτε σε Λέσχες και οι αποφάσεις επιβάλλονται μέσω των ΠΡΟΘΥΜΩΝ.
Ο κ. Καψής είναι η τρανή απόδειξη αυτών.
Η Ελλάδα, περπατά σε έναν επικίνδυνο δρόμο εκτροπής από κάθε νομιμότητα.
Οι εξελίξεις θα είναι μοιραίες για όλους μας εάν αφήσουμε να συνεχιστεί το πάρτι του κεφαλαίου σε βάρος μας.
Τα παπαγαλάκια πρέπει να αποκλειστούν από την κοινωνική ζωή, τα πρόθυμα σκυλάκια ας μείνουν μόνο στα χάδια και οι πολιτικοί που τα εκτρέφουν τέτοιες συνήθειες παρασκηνιακής πολιτικής να υποστούν τις συνέπειες των πράξεών τους.
Την Ιστορία μπορούν να την ξεγελάσουν για λίγο καιρό.
Ξεχνούν προφανώς ότι στο τέλος θα υπάρξουν και ένοχοι.

Στην κορυφή ενός παγόβουνου που λιώνει

Κάθισα και άκουσα όλη την ομιλία του νέου πρωθυπουργού.
Έχασα 1 ολόκληρη ώρα.
Τα είπε πολύ ωραία βέβαια!
Σε ήπιους τόνους, σοβαρός, προπάντων νηφάλιος, αρκούντως τραγικός και με υψηλό επαγγελματικό ύφος. Αυτή νομίζω ότι είναι μια αντικειμενική παρατήρηση.
Όσα όμως ακούσαμε, τα έχουμε ξανακούσει.
Ότι είμαστε πολύ κοντά στην έξοδο από το Ευρώ, ότι οι πιστωτές μας δηλώνουν ανυπόμονα ότι χρειάζονται εγγυήσεις τήρησης των υπεσχεμένων, ότι πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μαζί και φυσικά ότι η κυβέρνηση αυτή και ο ίδιος θα ενεργήσουν με βάση το εθνικό συμφέρον.
Με το τέλος της ομιλίας αναρωτήθηκα. Αυτά δεν έλεγε συνεχώς και ο ΓΑΠ;
Τα ίδια επιχειρήματα δεν χρησιμοποίησε για να μας εμπλέξει σε αυτή την φάμπρικα τοκογλύφων;
Μα, υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη της αποτυχίας αυτής της πολιτικής, από το γεγονός ότι βρισκόμαστε ακριβώς σε αυτή την θέση;
Ο μη εκλεγμένος πρωθυπουργός, τηρεί απαρέγκλιτα όσα η κυβέρνηση του ΓΑΠ σχεδίασε.
Η παρουσία του ήταν και παραμένει το άλλοθι της εκπαραθύρωσις του Παπανδρέου. Τίποτε άλλο. Η ματαιοδοξία του ΓΑΠ και ο ναρκισσιστικός χαρακτήρας του μας εμπλέκουν για ακόμη μία μακρά περίοδο σε νέα δίνη. Σε αυτή που θα έρθει όταν θα απολυθούν 100.000 άτομα και θα ληφθούν νέα μέτρα διότι οι στόχοι δεν θα εκπληρώνονται.
Η κατάσταση στην Ευρώπη αλλάζει ραγδαία. Μετά τον Θαπατέρο, τον Σώκρατες, τον Παπανδρέου, τον Μπερλουσκόνι και σε λίγο τον Σαρκοζί και την Μέρκελ η Ευρώπη θα μοιάζει με βομβαρδισμένο τοπίο που στα θεμέλιά του θα αρχίζει να υψώνεται το νεοφιλελεύθερο κράτος των συμφερόντων κάθε λογής.
Θα έχουν αλλάξει εργασιακές συνθήκες και δημοκρατικά δικαιώματα, που από δεκαετίες τώρα είχαν κατακτηθεί.
Επειδή οι αγορές δεν τους αρέσει να μιλάνε και να αποφασίζουν οι πολίτες, επέλεξαν, για τις πιο απείθαρχες κοινωνικά χώρες, την  πολιτική της επιβολής πρωθυπουργών της αρεσκείας τους. Αυτοί μη έχοντας κοινωνικά ερείσματα θα κάνουν πολύ επαγγελματικά την δουλειά, που οι συνθήκες που θα αποφασιστούν από τον πυρήνα της Ε.Ε. επιβάλλουν.
Ξεχνούν ή δεν λογαριάζουν, πως η καταπάτηση θεσμών όπως το Σύνταγμα μιας χώρας, θα δημιουργήσει ανεξέλεγκτα κύματα βίας. Η μονομερής αυτή αθέτηση των συνθηκών  είναι πρόσφορο έδαφος για δυνάμεις, παράλληλες και εξωθεσμικές να δράσουν προς ίδιον συμφέρον. Ταυτόχρονα και για διαφορετικούς λόγους τροφοδοτεί και την μη συντεταγμένη λαϊκή αντίδραση. Και ο Θεός βοηθός....
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, ότι η κυβέρνηση αυτή αποτελείται από τις δυνάμεις του πολιτικού συστήματος που έχουν συγκεκριμένες νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις για τις πρακτικές αντιμετώπισης του κοινωνικών προβλημάτων.
Στην ομιλία επίσης δεν άκουσα την ημερομηνία των εκλογών. Προφανώς κάποιοι λένε ψέματα.
Η ΝΔ προφανώς υπέγραψε, χωρίς να έχει εξασφαλίσει αυτό που δημοσίως λέει, εκλογές, αλλά "κέρδισε" μονάχα την διατύπωση για "μεταβατική κυβέρνηση".
Η χώρα χρειάζεται επειγόντως θεσμική θωράκιση, δηλαδή νομιμοποιημένη κυβέρνηση που θα αναλάβει:
• να πάρει άμεσα μέτρα για υποστήριξη των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων και την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας,
• να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες χωρίς περαιτέρω συρρίκνωση του εισοδήματος των πολιτών,
• να ανασυγκροτήσει τον δημόσιο τομέα,
• να καταπολεμήσει την φοροδιαφυγή,
• να χρηματοδοτήσει την αγορά και να βρει πόρους χρηματοδότησης για όσο διάστημα οι τράπεζες δεν μπορούν να το κάνουν,
• να διεκδικήσει από τα όργανα της Ε.Ε. ένα αναπτυξιακό πακέτο επενδυτικών δραστηριοτήτων,
• να αξιοποιήσει και όχι να πουλήσει την δημόσια περιουσία.
Όλα αυτά μπορούν πραγματοποιηθούν εφόσον η πολιτική συνεννόηση είναι ειλικρινής και προκύπτει από την λαϊκή εντολή.
Συνεπώς οι πολίτες θα πρέπει να επιδιώξουν μέσω της αντίστασής τους, να επιβάλλουν την κατεύθυνση που οραματίζονται έξω από τα διλήμματα και τις ψεύτικες υποσχέσεις.
Το πρόβλημα της απομάκρυνσης του ΓΑΠ δεν ήταν ο  ίδιος, αλλά η πολιτική του.
Τίποτε δεν άλλαξε σε αυτό, παρά μόνο ορισμένα πρόσωπα.
Βρισκόμαστε ακόμη επάνω στην κορυφή ενός παγόβουνου που λιώνει.
Ο στόχος είναι ίδιος και θα παλέψουμε έως να τον κατακτήσουμε.

Οι εκλογές είναι ένα νέο ψέμα.

132 ώρες πέρασαν πριν συμφωνηθεί η νέα κυβέρνηση.
Απολογισμός;
Μηδέν εις το πηλίκον.
Ο ΓΑΠ τελικά παραιτήθηκε και οσονούπω θα εξοστρακιστεί και από πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Παρά τις απεγνωσμένες και παράνομες προσπάθειές του να μην αναφερθεί η λέξη παραίτηση, δεν κατάφερε να πείσει για τις προθέσεις του (τουλάχιστον τους νοήμονες). Η δύναμη της αντίστασης των πολιτών στον έστειλε εκεί που του αρμόζει. Στο περιθώριο της Ιστορίας, η οποία και θα τον κρίνει καλύτερα στο μέλλον
Ο Σαμαράς, αποδέχθηκε να φιλήσει το χέρι του Πάππα και να υπογράψει το Μνημόνιο ΙΙ, που θα φέρει και άλλα κακά στον τόπο. Το δυστυχές είναι ότι πιστεύει ότι έσωσε τον τόπο....
Ο Καρατζαφύρερ και η ομάδα των φασιστοειδών του, εξαργύρωσαν την υπογραφή τους στο Μνημόνιο Ι, αφού ο ΓΑΠ ως γνήσιος Νονός της πολιτικής, ανταπέδωσε ότι είχε υποσχεθεί. Τώρα θα έχουμε υπουργό τον κ. Βορίδη, που όλοι γνωρίζουμε το παρελθόν του αλλά και τις μελλοντικές προθέσεις του, που δυστυχώς δεν μπορεί να κρύψει.
Ο νέος πρωθυπουργός με το ήρεμο πρόσωπο και την νηφάλια φωνή, ανέλαβε να φέρει σε πέρας όλα τα μέτρα που οι εκλεγμένοι δεν θα μπορούσαν, αφού δεν έχει να απολογηθεί σε κανέναν....
Θα καταφέρει να τα περάσει, διότι ο ρόλος του είναι μόνον αυτός.
Οι εκλεγμένοι πολιτικοί, όσο και να θέλουν να υπακούσουν στα συμφέροντα πρέπει να παραδεχθούμε ότι έχουν σχέση με την κοινωνία και αυτούς που τους εξέλεξαν. Γνωρίζουν ότι στο τέλος σε αυτούς θα απολογηθούν.
Οι κοινωνικοί αυτοματισμοί, είναι συνήθως αργοί και πολλές φορές απαξιώνονται στην πορεία των διεκδικήσεων. Ευτυχώς όμως, ακόμη δεν φτάσαμε στο σημείο να καταργηθούν οι εκλογές. Δεν ξέρεις όμως τι μπορεί να γίνει στο μέλλον.
Αυτή την περίοδο ζούμε ήδη κάτι παραπλήσιο.

Η κυβέρνηση είχε εκλεγεί να κυβερνήσει μόνη της, πάνω σε κατευθύνσεις για τις οποίες δεσμεύθηκε στους πολίτες. Αλλάζοντας όμως ρότα, επέβαλε έναν άλλο πρωθυπουργό, δημιούργησε θέσεις και για άλλα κόμματα και φυσικά δεν εκτέλεσε σχεδόν τίποτα από αυτά για τα οποία πήρε Λαϊκή εντολή.
Στην χώρα μας έχουμε μάθει να καταπατούμε οποιαδήποτε έννοια δικαίου και να ξεπερνάμε τους θεσμούς κατά το δοκούν. Οι πολίτες δικαιολογούν αυτές τις πρακτικές ανεχόμενοι διάφορες δικαιολογίες ή ψέμματα. Πολλές φορές μάλιστα, στην αγωνία τους να δικαιολογήσουν, την χουλιγκανικού τύπου, υποστήριξή τους δημιουργούν μια ψεύτικη αλήθεια για να έχουν άλλοθι γι αυτό που κάνουν.
Έτσι και τώρα. Πολλοί δήλωσαν ανακούφιση (!) και ελπίζουν ότι τώρα η χώρα θα πάει μπροστά...
Ξεχνούν όμως, ότι το αίτημα για εκλογές δεν προήλθε διότι ο ΓΑΠ ήταν κάκιστος πρωθυπουργός, αλλά επειδή η πολιτική που επέβαλλε στην κοινωνία ήταν και θα παραμείνει  αδιέξοδη, αντιλαϊκή και κυρίως ανεφάρμοστη στην πραγματικότητα.
Στην Γερμανία ο Ο. Φίσερ δήλωσε ότι η Ε.Ε. θα χρειαστεί μια ελίτ που θα αναλάβει την εξουσία και για τις 27 χώρες!
Θυμίζω επίσης ότι κάτι ανάλογο συντελείται από την ομάδα των 79 Ρεπουμπλικανών των ΗΠΑ, που επίσημα δηλώνουν ότι η χώρα δεν χρειάζεται κυβέρνηση, διότι η αγορά μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αυτήν.....


Ο νέος πρωθυπουργός θα πέσει σύντομα.
Όταν θα αναγκαστεί να απολύσει εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, χωρίς να έχει ταυτόχρονα δημιουργήσει υποδομές ανάπτυξης.
Όταν θα αναγκαστεί να ξεπουλήσει την Δημόσια περιουσία, που τα κοράκια περιμένουν να ξεκοκαλίσουν.
Όταν θα προσπαθήσει να εφαρμόσει, και πάλι, μέτρα που υπερβαίνουν την αντοχή τεράστιων κοινωνικών ομάδων και μάλιστα θεωρούνται άδικα από όλους.
Ο εξαναγκασμός του νέου πρωθυπουργού όμως, είναι θεωρητικός, αφού προέρχεται από συμφωνίες που δεν έχουν την έγκριση του Ελληνικού Λαού και δεν τυγχάνουν της διαπίστωσης ότι είναι δίκαιες.
Σε λίγο καιρό, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα κληθούμε να ψηφίσουμε.
Μέχρι τότε ελπίζω να μην έχουμε ξεχάσει πως και ποιος, -οι, μας έφεραν έως εδώ.
Στις αναλύσεις όλων μας υπάρχουν ξένα κέντρα, ντόπια ατομικά ή ομαδικά συμφέροντα. Όλα ισχύουν, διότι όλοι προσπαθούν να πάρουν τροφή από την χώρα, από το κουφάρι της χώρας.
Η δήλωση για εκλογές στις 17 Φεβρουαρίου είναι ψέμα. 
Σκεφτείτε μόνο τι "επιχειρηματολογία" χρησιμοποιήθηκε για να μην γίνουν εκλογές τώρα.
Η 6η δόση ήταν μόνον 8 δις. €. Η επόμενη θα είναι 80 δις € και τότε θα τα ξαναπούμε.
Μην περιμένει κανείς την ίδια επιχειρηματολογία. Θα χρησιμοποιηθεί η τεχνική της "συγκατάθεσης των πολιτών" με το επιχείρημα ότι πάμε καλά και δεν πρέπει να αφήσουμε αυτή την ευκαιρία.
Η ουσία όμως θα είναι ότι θα ΔΑΝΕΙΣΤΟΥΜΕ ακόμη 80 δις €!!!
Τώρα ξέρετε ποιος και πως θα τα πληρώσει. Έεεε;



ΥΓ. Η φωτογραφία είναι ενδεικτική. Τι άλλαξε; Μόνο το κεντρικό πρόσωπο. Ούτε οι συμφωνίες, ούτε η πολιτική, ούτε οι προθέσεις.
ΥΓ. Άα, άλλαξε και ο κύριος στην πίσω σειρά, διαγώνια του Πάγκαλου...... Και εις ανώτερα.

72 ώρες μετά.

72 ώρες μετά την ψήφο "εμπιστοσύνης" στον πρωθυπουργό Γ.Α.Π. βρισκόμαστε σε αναζήτηση νέου πρωθυπουργού.
Τα ερωτήματα είναι πολλά, ενώ η ανάγνωση των γεγονότων ποικίλει ανάλογα με το σημείο οπτικής που ο καθένας μας ατενίζει το μέλλον.
Άλλος βλέπει την κατάσταση ως έχει και αναμένει να τελειώσει το σκάκι των πολιτικών "ηγετών" των δύο μεγάλων (;) κομμάτων.
Άλλος πάλι, αγανακτεί για τα τεκταινόμενα λόγω των αντισυνταγματικών πρακτικών που χρησιμοποιούνται.
Άλλος δηλώνει ρεαλιστής και αποδέχεται τα πάντα προκειμένου να "βγούμε από το αδιέξοδο"....
Η προσωπική μου ανάγνωση είναι εντελώς διαφορετική. Χωρίς καμία απαξίωση όσων αναλύονται και συζητιόνται, αφού πρακτικά ισχύουν σχεδόν όλα τα προαναφερόμενα, εκτιμώ ότι αυτό που πρέπει να μας απασχολήσει πρωτίστως είναι το μεθαύριο και όχι το αύριο.
Ο σχεδιασμός μιας στρατηγικής πρέπει να βλέπει το τελικό αποτέλεσμα και όχι μόνο την άμεση επίδραση των ενεργειών του. Μόνο έτσι δημιουργείται αμυντικός μηχανισμός ενάντια σε ότι θα πάει στραβά κατά την υλοποίηση του σχεδίου.
Η χώρα χρειάζεται πολιτική ηγεσία με πρόγραμμα και θέσεις, στην βάση των αναγκών των πολιτών και δευτερευόντως της λύσης του οικονομικού προβλήματος.
Η διαπραγμάτευση σε όλα της τα στάδια έχει μονοπάτια, αλλά και λεωφόρους. Κάποιες οδούς ακολουθούμε μόνοι μας και κάποιες με συμμάχους. Οι συμμαχίες όμως δεν μπορούν να είναι όψιμες, διότι αυτές είναι συνήθως αναξιόπιστες και δεν βοηθούν στην επίτευξη του τελικού στόχου. Επίσης γίνονται στην βάση κοινών συμφερόντων και όχι παροχών που εκβιάζουν την υποστήριξη. Το πρόβατο ο λύκος προσπαθεί να το ξεμωναχιάσει από την ομάδα του, αλλιώς δεν μπορεί να το φάει.
Απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνουν όλα αυτά, όταν ο χρόνος πιέζει, είναι η αποτελεσματική "ηγεσία".
Μια φίλη έγραψε σήμερα: για να ηγηθείς χρειάζεται να εμπνέεις. Και για να εμπνέεις πρέπει να ξεπεράσεις τον εαυτό σου... (thanks @elenikitra).
Το σημαντικότερο σε μια διαπραγμάτευση είναι η αποδοχή και συμμετοχή αυτών για τους οποίους διαπραγματεύεσαι. 
Πρέπει να είσαι ανιδιοτελής και ειλικρινής. Έτσι γίνεσαι αξιόπιστος. 
Η αστικίζουσα αποπροσανατολιστική λογική περί Ικανών, Άξιων, Άριστων κλπ που "έχουν τα Προσόντα" δεν αποτελεί εχέγγυο για την επιτυχία ενός πολιτικού ηγέτη. Δεν θα υπήρχαν οι Βαλέσα, Χάβελ, Μπερλινγκουέρ και τόσοι άλλοι που οδήγησαν τις κοινωνίες τους σε δύσκολες στιγμές και τελικά κάποιοι από αυτούς τα κατάφεραν. Αντίστοιχα δεν θα έπρεπε να αποτύχουν πολιτικοί με σπουδές στο Harvard, το LSE, την Oxford.
72 ώρες μετά, η Ελλάδα έχει πρωθυπουργό με ψήφο εμπιστοσύνης από 153 Βουλευτές και αναζητά πρωθυπουργό !!!
Κάπου στα αζήτητα θα βρουν κάποιον.
Είναι προφανές ότι διαδραματίζεται ένα βρώμικο παιχνίδι, ξένων κύκλων, που θα επιβάλλουν κάποιο ανδρείκελο προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους. Τέτοιοι υπήρχαν πολλοί στην 3.000 ετών Ιστορία μας. Και τώρα θα υπάρξουν.
Δυστυχώς η σήψη που έχει περιέλθει το πολιτικό μας σύστημα και δέχεται τις έξωθεν προσταγές, φαίνεται να έχει φτάσει και σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας που στέκεται απαξιωτικά σε αυτά τα φαινόμενα, θεωρώντας τα ως αναγκαία και σωστά
Λακέδες όπως ο Παπαδήμας, που τίποτε δεν έκανε για να προστατέψει την χώρα του ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας που επιβεβαίωνε ψεύτικα στοιχεία ή αργότερα από την θέση του υποδιοικητής της Ε.Κ.Τ. να μην βοηθάει καθόλου στην διαμόρφωση ευνοϊκών όρων του Μνημονίου Ι, συζητιούνται - στα σοβαρά - για να αναλάβουν τις τύχες μας....
Άλλος σαν τον κ. Π. Ρουμελιώτη, που από τόσες υπουργικές καρέκλες το διάστημα 1981-1989 και λίγο αργότερα, βύθισαν την χώρα στα χρέη, αφήνοντας να σπαταληθεί το Α' και Β' Κοινοτικό πακέτο στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας, χωρίς να το εκμεταλευθούν κάνοντας διαρθωτικές αλλαγές, που θα δημιουργούσαν τις κατάλληλες υποδομές, άμυνα στην ασθμαίνουσα τότε (και τώρα) Οικονομία μας.
Στο τέλος βέβαια, θα βρεθεί κάποιος.
Οι ΓΑΠ και Σαμαράς, δεν έχουν καταλάβει ό,τι τίποτα δεν σώσει την πολιτική τους καριέρα, εάν δεν ξεπεράσουν τους εαυτούς τους και παραδώσουν την χώρα στους πολίτες της, όπως το Σύνταγμα προστάζει.
Σημειώνω, για μια ακόμη φορά ό,τι η κοινοβουλευτική συνεννόηση δεν αποτελεί εθνική συνεννόηση. Είναι θέμα χρόνου να πέσει μια αντισυνταγματική κυβέρνηση.
Δεν ξέρω τον τρόπο, αλλά αυτό θα γίνει.
Έως τότε θα έχουμε χάσει πολλά.
Ελπίζω όχι όλα.

Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται

Από μικρός απεχθανόμουν τα θρίλερ.
Δεν μου άρεσαν, διότι ήξερα ότι δημιουργούνται από ανθρώπους που το μυαλό τους παίζει παιχνίδια με τον φόβο, με το ακραίο, με το σχεδόν εξωπραγματικό. Το γεγονός ότι αποτελούν αποκυήματα καλπάζουσας φαντασίας, με έκανε να τα απεχθάνομαι. Ο κύριως όμως λόγος ήταν ό,τι δεν ήθελα να υποβάλλω τον εαυτό μου στην αίσθηση του ψεύτικου τρόμου, της ταχυπαλμίας, της ψευδαίσθησις.
Από την Πέμπτη το βράδυ, ζω κάτι ανάλογο.
Το πρόβλημα είναι ό,τι αυτή την φορά δεν βλέπω κάποια ταινία, αλλά γίνομαι θιασώτης μιας πραγματικότητας με ζωντανούς χαρακτήρες και πρόσωπα.
Η ταχυπαλμία έφτασε στα ύψη, την Παρασκευή το βράδυ.
Δεν μπορεί, πρέπει να αντιμετωπίσω το γεγονός στην πραγματική του διάσταση. Να ξεχωρίσω τους ηθοποιούς και να καταλάβω από τις θεατρικές τους ενέργειες, τι ή ποιον θέλουν να υποδυθούν.
Σάββατο πρωί. Λίγο μετά τις 14:00. Τίτλοι τέλους στο έργο. Η καρδιά πάει στην θέση της και το μυαλό επανέρχεται σε φυσιολογικούς ρυθμούς.
Κατάλαβα.
Βγάζω τον νοητικό μανδύα που περιβάλλει τους πρωταγωνιστές και ξαφνικά εμφανίζεται η πραγματικότητα.
Ήταν τόσες έντονες οι σκηνές και οσκαρικού επιπέδου η ηθοποιία, που λίγο έλειψε να το πιστέψω.
Ο ΓΑΠ έπαιξε τον τελευταίο του ρόλο τόσο όμορφα!
Έκανε έναν απαράμιλλο απολογισμό έργου.
Για πρώτη φορά τον είδα να μην κομπιάζει, να μην κάνει ούτε ένα λάθος, να είναι σχεδόν φυσιολογικός. Σχεδόν ανθρώπινος.
Είπε πολλά, πάρα πολλά. Όπως όμως σε όλα τα έργα, έτσι και σε αυτό, παρουσιάστηκε η όμορφη πλευρά του πρωταγωνιστή. Δεν είπε επίσης πολλά άλλα, πάρα πολλά άλλα. Σαν να ήταν σε γυάλα τόσο καιρό.
Μόλις κατέβηκε από την σκηνή, Παρασκευή βράδυ είπα: επιτέλους.
Και ξάφνου η παράσταση συνεχίστηκε. Κατά παράβαση όλων των σκηνοθετικών συνηθειών, ο δευτεραγωνιστής Βενιζέλος, εμφανίζεται στην σκηνή μόνος, μετά τον ΓΑΠ! Για να κλείσει αυτός!
Ουφ, ευτυχώς! Έτσι ήταν κατανοητό το έργο.  
Είχε επιτευχθεί συμφωνία. Οι κομπάρσοι χειροκροτούσαν για 1 ολόκληρο λεπτό. Έπαιξαν κι αυτοί καλά τους δικούς τους μικρούς ρόλους. Για να γεμίζει το έργο... 
Ένα μοτίβο γνώριμο. 35 χρόνια το βλέπω. Επανάληψη, σαν τις Ελληνικές ταινίες!
Ο Σαμαράς εμφανίστηκε το πρωί. Δεν ξέρω που ήταν το βράδυ της Παρασκευής.
Σπίτι του; Γιατί δεν του έδωσαν ρόλο;
Ποιος ξέρει;
Δεν θα είχε φιλήσει, ακόμη, το χέρι του Γερμανού σκηνοθέτη.
Το πρωί όμως..... Πω, πω, πω.
Παρατάχθηκαν ως ομοούσιος τριάς, με την Ελληνική και την Ευρωπαϊκή σημαία πίσω τους. Ο Σαμαράς με γραβάτα, βαθύ μπλε. Ο Αβραμόπουλος με λίγο πιο ανοικτή (παραφωνία), εκ δεξιών του. Αριστερά ο ευρωπαϊκός σύνδεσμός τους, Σ. Δήμας που συνεχώς κοίταγε τον Σαμαρά! Συμφωνούσε.
Ξέρετε, το μπλε στην χρωματολογία είναι το χρώμα που απωθεί τον φόβο. Γι αυτό υπάρχει σε οδοντιατρεία, νοσοκομεία, σχολεία κλπ. Είναι γαλήνιο, ήρεμο, νηφάλιο. Έτσι εμφανίστηκε και ο Σαμαράς. Μόνο που επειδή δεν μπορούσε να παίξει καλά τον ρόλο του, το μαγνητοσκόπησαν. Μην γίνει κανένα λάθος και στείλουν άλλο μήνυμα από αυτά που θα έλεγαν.

Τώρα όμως το έργο τελείωσε.
6 μήνες αγώνων του Ελληνικού Λαού.
6 μήνες οργής και αγανάκτησης, τους έφεραν στο σημείο που έπρεπε.
Τώρα είναι θέμα χρόνου. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Σε έναν ή σε τρεις μήνες, ο Λαός θα δώσει την απάντησή του.
Θα μου πείτε γιατί να πρέπει να αγωνιστούμε για το αυτονόητο;
Απλά, γιατί η πολιτική στην χώρα μας δεν αποτελεί προ πολλού μέρος της κοινωνίας. Ελπίζω όμως η σήψη στην οποία έχει βυθιστεί να μην μεταδοθεί και στην κοινωνία.
Εμείς σταθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων, όσο ξύλο και χημικό κι αν φάγαμε.
Τώρα είναι η σειρά τους.
Θα τα βρουν, ΟΛΟΙ, θέλουν δεν θέλουν.
Μπορεί να νομίσουν ότι θα μας ξανακοροιδέψουν....
Τώρα όμως θα θυμούνται  καλά ότι "ο κλέφτης και ο ψεύτης, τον πρώτο χρόνο χαίρονται". Αλλιώς θα μας ξαναβρούν στο Σύνταγμα (#syntagma) ...........
Φτάνουμε στο τέλος του έργου που λέγεται "Δικομματισμός".
Πιστεύω, οι πολίτες να κατάλαβαν τι σημαίνει να δίνεις εξουσία σε έναν.
Ελπίζω άμεσα να δώσουν εξουσία, ταυτόχρονα σε πολλούς. 
Μόνο έτσι έχουμε πιθανότητες να δούμε άσπρη μέρα.
Να νοιώσουμε καλύτερα.

Είμαι εντελώς βλαμμένος

Προσπαθώ να μαζέψω το μυαλό μου και να επικεντρωθώ στα βασικά.
Δεν μπορώ όμως.
Καταιγισμός αντικρουόμενων δηλώσεων, μικροπολιτικός χουλιγκανισμός, αιθεροβάμονες πολιτικάντηδες και αραιά, πολύ αραιά ορισμένες νηφάλιες φωνές.
Θόρυβος. Όπως τα χιόνια στην τηλεόραση.
Σταμάτησα κάθε εργασία μου για να ακούσω τον διοικούντα, ακόμη, "πρωθυπουργό" στην Κ.Ο του ΠΑΣΟΚ και μετά από αυτόν τον υπολοχαγό του κ. Βενιζέλο.
Απλά έχασα μία ολόκληρη ώρα από την ζωή μου.
Τι ζούμε Θεέ μου!
Ο τραγέλαφος της πολιτικής ανορθογραφίας σε όλο του το μεγαλείο. 
Ο ένας μας είπε ότι δεν παραιτείται, γιατί θέλει να τελειώσει το έργο του (!) και ο άλλος, ο λαλολάγνος, ο ναρκισσιστής του λόγου, ότι η συμφωνία είναι "συγκλονιστική" και "ευεργετική" για τον τόπο. Μάλιστα δεν καταλαβαίνει γιατί δεν την υποστηρίζει κανείς, εννοώντας μόνο την ΝΔ. Ανέφερε δε και τον ΛΑΟΣ !!!
Τι στο καλό λέει αυτή η συμφωνία που δεν την καταλαβαίνω;
Σημειώνω απλά, ότι το haircut του 50% στα 360 δις €, θα μας φέρει το 2020 με χρέος 335 δις € ή 120% του ΑΕΠ !!!
Επίσης ανέφερε ότι τα 25 δις € που επέβαλαν στον Ελληνικό Λαό να τα πληρώσει, μέσω του Μεσοπρόθεσμου, κατάφεραν να απομειώσουν κατά 14 δις € μέσω της νέας συμφωνίας και αυτό είναι μια "τεράστια ευεργεσία, ικανή για ανάπτυξη"
Τελικά είμαι εντελώς βλαμμένος.
Ή εγώ δεν γνωρίζω τίποτε ή αυτοί με κοροϊδεύουν ή είναι αυτοί οι βλαμμένοι (μπορεί και τα τρία).
Θέλουν κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης.
Από που προκύπτει ό,τι οι κοινοβουλευτικές συνεννοήσεις, που γίνονται στα τηλέφωνα που δεν ακούμε, μακρυά από τον δημόσιο διάλογο, αποτελούν εθνικές συνεννοήσεις;
Ποιο Σύνταγμα τις νομιμοποιεί;
Από πότε 2 κόμματα μπορούν να μιλούν μεταξύ τους, πάνω από θεσμούς, παράνομα δηλαδή;
Εάν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν ρίξουν αύριο την κυβέρνηση αυτή, προκειμένου να προκηρυχθούν άμεσα εκλογές, προβλέπω εντάσεις.

Η κοινωνία δεν θέλει, δεν αντέχει, δεν νομιμοποιεί καμία συμφωνία.
Η επιμονή του ΓΑΠ, να γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τον Ελληνικό Λαό, είναι πια ύβρις.
Αποτελεί προσβολή στους θεσμούς, την Ιστορία, το θυμικό, την υπερηφάνεια μας.
Δεν θα το επιτρέψουμε αυτό.
Μετά τις εκλογές η κατάσταση θα δυσκολέψει.
Προτιμώ όμως αυτό που θα έχουμε συλλογικά επιλέξει, από το να αποφασίζει μια κλίκα για το τι πρέπει ή όχι.
Τελείωσε το έργο.
Κάντε το καθήκον σας.
Εκλογές τώρα (σε 21 ημέρες).

Κοινωνική Συντεταγμένη Απειθαρχία.

Το πράσινο φως για το κούρεμα του Ελληνικού χρέους, δόθηκε λένε.
Τα δυσβάσταχτα και χωρίς μέτρο, οικονομικά μέτρα, γύρισαν σαν μπούμερανγκ σε αυτούς που τα εμπνεύστηκαν.
Στον διατελών "πρωθυπουργό" και στην παρέα του Harvard και του L.S.E.
Χρειάστηκαν 16 μήνες για να "καταλάβουν" ό,τι οι εκτιμήσεις τους για την Ελληνική οικονομία και τις αντοχές της ήταν εκτός πραγματικότητας και φυσικά ότι η ικανότητάς τους για αλλαγές είναι μηδενική αφού δεν έχουν ούτε την ελάχιστη κοινωνική και πολιτική στήριξη.
Οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, καταλαβαίνουν τώρα ότι το αρχικό κούρεμα του 21% μέσω του PSI (σημειώνω ότι αφορούσε 10% στο κεφάλαιο και 11% στους τόκους) ήταν μια γελοία πολιτική δικαιολογία της ανικανότητάς τους να συνεννοηθούν. Πως άλλωστε να γίνει αυτό αφού ο καθένας τους έχει δική του ατζέντα και συμφέροντα.
Τώρα συζητούν για 50% κούρεμα. Φυσικά ούτε αυτό είναι αρκετό.
Προσοχή δεν μιλάμε για επιπλέον του 21% αλλά για το υπόλοιπο 29%. Συνολικά η χώρα θα απαλλαχθεί από περίπου 150-170 δις.€ με αντιστοιχία τοκοχρεολυσίων περίπου 20 δις. €, αλλά θα παραμείνει οριακά μη βιώσιμο, το υπόλοιπο του χρέους αφού δεν φαίνεται στον ορίζοντα καμία επένδυση σε ανθρώπινο ή μη κεφάλαιο, με συνέπεια την συνέχιση της ανυπαρξίας υποδομών κάθε είδους.
Η ύφεση θα φτάσει εύκολα το -5,5%.
Θυμίζω τις επίσης γελοίες αναφορές, όχι του Παπακωνσταντίνου περί του "λίγο πάνω από -4%", αλλά τις εξωφρενικές αναφορές του Βενιζέλου πριν 1 μόλις μήνα για συγκράτηση κάτω από -5%.
Εάν στην εργασία μου έκανα τόσο σημαντικά και καίρια σφάλματα στις προβλέψεις μου, θα είχα απολυθεί σίγουρα. Αυτός...;
Ο "πρωθυπουργός" παραμένει πιστός στο δόγμα "θα τελειώσω ότι άρχισα". Το έχουμε ξανακούσει αυτό....
Σύμφωνα με τα παραπάνω, οι πολίτες θα αποδεχθούν ως θετικό σήμα το κούρεμα του 50%, αφού θα υποστηριχθεί και επικοινωνιακά ως αποδοχή των ξένων "στα δυσβάσταχτα μέτρα και τις θυσίες του Ελληνικού λαού...".
Οι πολίτες περιμένουν, ως μάνα εξ ουρανού, την δικαιολογία που θα δημιουργεί "άλλοθι" σε αυτές τις θυσίες. Άρα για λίγο καιρό θα υπάρχει μια φαινομενική κοινωνική ανοχή. 
Αντίβαρο σε αυτό θα αποτελέσουν η Έκτακτη εισφορά, ο Φόρος Ακινήτων, το Ενιαίο μισθολόγιο και η απελευθέρωση των επαγγελμάτων.
Ο λογαριασμός πρέπει να πληρωθεί. Και αυτό θα γίνει τον Οκτώβριο.
Ήδη όμως την Παρασκευή, 30/9/11, το ΥΠΟΙΚ έδωσε παράταση για την καταβολή της Έκτακτης εισφοράς έως τις 6/10/11, προφανέστατα γιατί δεν υπήρξε προσέλευση (φαίνεται ότι ήταν κάτω από 60%!!!).
Προσωπικά δεν προσήλθα, ούτε πρόκειται. Η διοίκηση αυτή πρέπει να πέσει οπωσδήποτε.
Τέλος, το μόνο που μπορεί να γίνει είναι Κοινωνική Συντεταγμένη Απειθαρχία, προκειμένου να οδηγηθούμε άμεσα σε εκλογές και να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας που θα νομιμοποιηθεί να προχωρήσει την χώρα, σε νέα διαπραγμάτευση των υπαρχόντων όρων ή και διαγραφή μέρους του χρέους.
Η πανθομολογούμενη κατάλυση των θεσμών από τους διοικούντες, όπως το Σύνταγμα (Μνημόνιο), η ψήφος των Βουλευτών (ελεγχόμενη) και η Δικαιοσύνη (απολύτως ελεγχόμενη), δεν αφήνουν περιθώρια στον πολίτη, παρά να δράσει απείθαρχα προς τις εντολές των διοικούντων και όχι φυσικά προς τους θεσμούς.
Η συνεχής παρουσία μας και αντίδραση θα φέρει αλλαγή.
Απλά να δούμε μόνο, πως ήδη η αντίδρασή μας στα μέτρα λειτουργεί, αφού η μη καταβολή μέρους των εισφορών δημιουργεί προβλήματα στην λήψη επιπλέον μέτρων.
Η συνολική μας αντίσταση θα σημάνει το τέλος της χειρότερης κυβέρνησης όλων των εποχών για την χώρα.

Πρωτογενές έλλεμμα μυαλών και ειλικρίνειας

Αύριο τελειώνει η προθεσμία πληρωμής της 1ης δόσης της έκτακτης εισφοράς.
Για να μην τα πολυλογώ, δεν θα πληρώσω.
Θα προτιμήσω να κινηθώ στα όρια του νόμου και να πληρώσω αργότερα, εάν μου το επιβάλλουν δια του αυτοφώρου, με τόκο, παρά γεγονός ότι δεν ανήκω στο κίνημα 'Δεν πληρώνω".
Η κίνησή μου βασίζεται σε πολιτικά και μόνο κριτήρια.
Η αλληλεγγύη προς τους οικονομικά αδύναμους, εκτιμώ ότι πρέπει να είναι έμπρακτη.
Δεν αποδέχομαι την λογική, ο μη έχων να πληρώνει.
Δεν αποδέχομαι την πρακτική, του εκφοβισμού προς τους αδύναμους.
Οι διοικούντες έχουν αποφασίσει να δημιουργήσουν ασφυκτικά κοινωνικά αδιέξοδα, μέσω νόμων που καταπατούν οποιαδήποτε έννοια δικαίου. Δεν απολογούνται σε κανέναν και για τίποτα.
Το Σύνταγμα της χώρας δεν είναι τίποτε άλλο, από ένα κουρελόχαρτο που καταγράφει τα δικαιώματα πολιτών, προφανέστατα άλλης χώρας.
Παρά το γεγονός ότι οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, μιλούν για λιγότερο κράτος, ανάπτυξη και άλλες πρακτικότητες, η πραγματικότητα είναι ζοφερή. Καμία εισφορά δεν θα χρησιμοποιηθεί για αυτά, παρά μόνο για να καλύψει τρύπες της ανικανότητάς τους να διοικήσουν, να ελέγξουν, να επιβάλλουν κοινωνική δικαιοσύνη σε κλέφτες και απατεώνες.
Δεν πληρώνω, παρά το γεγονός ότι οι αντιλήψεις μου για κοινωνική πειθαρχία είναι δεδομένες.
Δεν μπορώ να συναινέσω σε ένα διαρκές έγκλημα κατά των Ελλήνων Πολιτών.
Εάν τα λόγια, μετατρεπόντουσαν σε χρήμα θα είχαμε ξοφλήσει.
Εάν είναι να πληρώσω, θα δώσω τα χρήματα στο συνταξιούχο πατέρα μου που του έκοψαν την σύνταξη σε βαθμό πείνας.
Δεν πληρώνω κανέναν Βενιζέλο ή Βούρ(κ)ο και τους λοιπούς φρουρούς της εξουσίας.
Δεν πληρώνω αυτούς που γράφουν την κοινωνία στα παλαιά τους υποδήματα και μετά την χαϊδεύουν με λόγια περί πατριωτισμού και υπηρεφάνιας.
Θα πληρώσω εάν μετά από εκλογές, βγει κυβέρνηση (όποια κι αν είναι αυτή) και έχει την συγκατάθεση των πολιτών να προχωρήσει σε οποιοδήποτε επώδυνο (ούτως ή άλλως) μέτρο. Που θα έχει την νομιμοποίηση να το κάνει.
Η κυβέρνηση αυτή δεν είναι νόμιμη, διότι δεν εκλέχθηκε για να κάνει αυτό που έκανε. Με ψέμματα και απατεωνιές, κοροϊδεύει και κυρίως ταπεινώνει τον Έλληνα πολίτη.
Δεν είναι πατριωτική πράξη η πειθαρχία σε παράνομους.
Είναι πατριωτική πράξη η απειθαρχία σε οποιονδήποτε νομίζει ότι με ΜΑΤ και παρακρατικούς θα επιβάλλει την άποψή του.
Η χώρα μας έχει ταλαιπωρηθεί πολλές φορές από τέτοιους. Παλιότερα ήταν ντυμένοι με κουστούμια όταν ο λαός φορούσε τσουβάλια, αργότερα ντύθηκαν με στρατιωτικές στολές, μετά άλλαξαν και ντύθηκαν το προσωπείο του εκσυγχρονιστή και τώρα του Μεσσία του μέλλοντος που έχει στα χέρια του την μοναδική λύση.
Η απάντηση είναι ΟΧΙ.
Ότι κι αν κοστίσει αυτό, δεν μας φοβίζει.
Η ζωή μας θα αλλάξει προς το χειρότερο.
Δεν έχουμε έλλειμμα χρήματος ή παραγωγικότητας.
Έχουμε πρωτογενές έλλειμμα μυαλών και ειλικρίνειας.
Χρειαζόμαστε ένα όραμα. Όχι. Επιβάλλεται να πιστέψουμε σε έντιμους ανθρώπους. Υπάρχουν πολλοί ακόμη και μέσα στο πολιτικό σύστημα. Το marketing των εγκληματιών όμως κλείνει τις κουρτίνες με τέτοιο τρόπο ώστε να θεωρούμε ότι όλοι είναι ίδιοι. Δεν είναι.
Πρέπει να μπουν στην Βουλή τουλάχιστον 7 κόμματα. Κυβέρνηση συνεργασίας κατ' ελάχιστο τριών κομμάτων, με νωπή εντολή για να έχει την ελάχιστη κοινωνική συναίνεση. 
Αυτή είναι η λύση, για τώρα. Μετά τα πράγματα θα πάρουν την πορεία τους.

Αποτελέσματα Εκλογών-Συμπεράσματα

Και τώρα τι κάνουμε;
Η γιορτή τελείωσε. Όλοι κέρδισαν. Ο χάρτης βάφτηκε σε δύο χρώματα. Οι πράσινοι και οι βένετοι. Οι υπόλοιποι ως γνωστόν δεν συμμετείχαν. Τα άλλα κόμματα από εδώ και στο εξής δεν θα εμφανίζονται με το όνομά τους, αλλά με τον ορισμό "άλλα".
Δεν μπορώ να εξηγήσω το γεγονός (τρόπος του λέγειν) ότι όλοι οι υποψήφιοι θεωρήθηκαν μέλη της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ και γι αυτό υπολογίσθηκαν από τα ΜΜΕ που αβαντάρουν το νοσών πολιτικό σύστημα, σε ένα από τα δύο κόμματα.
Πόσο μακρυά είναι αυτό από την πραγματικότητα!
Ο Καμίνης, ο Μπουτάρης, ο Δημαράς (Πάτρα), ο Φίλιος (Γιάννενα), ο Σκοτινιώτης (Βόλος), ο Βουνάτσος (Λέσβος) είναι κομματικά μέλη και δεν το ξέραμε;
Οι 193/325 Δήμαρχοι (59,4%) και οι 2/13 Περιφερειάρχες (15,4%) ήταν απολύτως ανεξάρτητες παρουσίες.
Το γεγονός ότι υποστηρίχθηκαν από ορισμένα κόμματα δεν δίνει κανένα περιθώριο στους αβανταδόρους να συναθροίζουν την ψήφο των πολιτών σε δύο παρατάξεις.
Στοιχείο των καιρών είναι φυσικά η αλλοίωση της γλώσσας.
Έως το 2005 είχαμε υποψηφίους που "υποστηρίζονταν από κόμματα".
Τώρα έχουμε "υποψηφίους των κομμάτων" (καλά και ντε...).
Στην Αθήνα τα ποσοστά είναι συντριπτικά. Την Α' Κυριακή ψήφισε το 43% των εγγεγραμμένων (210.133/488.243). Την Β' Κυριακή μόνο το 34,2% (167.104/488.243). Στον υπολογισμό μου συναθροίζω τις ψήφους Έγκυρων και Λευκών/Άκυρων.
Στην Θεσσαλονίκη τα ποσοστά είναι επίσης συντριπτικά. Την Α' Κυριακή ψήφισε το 54,4% των εγγεγραμμένων (133.745/247.264). Την Β' Κυριακή μόνο το 46% (113.745/247.264).
Επίσης το Λευκό/Άκυρο αυξήθηκε ελάχιστα. Η αποχή όμως δεν πρέπει να προσμετρηθεί στο σύνολό της ως απόδειξη αποστασιοποίησης. Όλες οι έρευνες συνηγορούν ότι μόνο το 40% περίπου αυτών που επιλέγουν αποχή, το κάνουν συνειδητά ως πολιτική πράξη. Συνεπώς μπορεί να αποτελεί μήνυμα αλλά η συνάθροισή του με άλλους λόγους αποχής δεν κάνει ξεκάθαρο το μήνυμα.
Όπως και να έχει όμως το συμπέρασμα είναι ένα.
Ο κόσμος θέλει αυτόνομους διοικητικούς παράγοντες παντού. Είτε τους ψηφίζει είτε όχι.
Θέλει ανθρώπους που εμπνέουν εμπιστοσύνη.
Θέλει σύστημα διάφανο και όχι διαβλητό.
Θέλει να αισθάνεται σίγουρος ότι η απόφαση του παράγοντα θα παρθεί με κριτήρια ζωής και κοινωνίας και όχι κομματικά. Όποια κι αν είναι η απόφαση.
Τα αθροίσματα του κάθε Νικολακόπουλου, Καψή, Έθνους κλπ είναι για φτωχούς τω πνεύματι, αλλά και για οπαδούς/στρατιώτες βαμμένους με τα χρώματα του πολέμου.

Κικίλιας - εκλογές

Το ποσοστό που κατάφερε να πάρει η υποψηφιότητα του Β. Κικίλια με προβλημάτισε.
Τι ήταν αυτό που έκανε το 20% της Αττικής κοινωνία να ψηφίσει έναν κατά τα άλλα άγνωστο άτομο;

Φυσικά με παρελθόν στην αυτοδιοίκηση (έστω και μικρό, αλλά όχι μηδενικό), ήπιο profile, σοβαρό, χωρίς όμως πολιτικό λόγο που να πείθει και κυρίως χωρίς προσωπικές ιδέες που να δίνουν έστω την εντύπωση ότι έχει κάποιου είδους όραμα και μέθοδο να αντιμετωπίσει τα τεράστια προβλήματα μιας τόσο μεγάλης περιφέρειας.

Η ΝΔ έχει έναν σκληρό πυρήνα υποστηρικτών που δεκαετίες τώρα αθροίζεται στο 20%-22%. Οι συγκεκριμένοι συμπολίτες μας δεν ψηφίσουν επ'ουδενί με κριτήρια πολιτικά αλλά οπαδικά.

Το συνολικό ποσοστό που απέσπασε ο Β. Κικίλιας, συναθροίζονται και υγιείς δυνάμεις του συντηρητικού χώρου.

Η πόλωση όμως που δημιουργήθηκε δεν τους άφησε να δουν ότι η υποψηφιότητα δεν έχει κανένα μέλλον.

Όχι ότι αυτή του Σγουρού έχει καλύτερα χαρακτηριστικά, διότι και ο αντίστοιχος πυρήνας του ΠΑΣΟΚ λειτουργεί ανάλογα.
Με απασχολεί το κοινωνικό φαινόμενο της οπαδοποίησης. Ένα φαινόμενο που μας πάει συνεχώς πιο πίσω. Δεν δημιουργούμε εξέλιξη, δεν θέλουμε το δημιουργικό.
Η βαλτωμένη πολιτική σκηνή έφτασε σε αδιέξοδο. Οι "στρατοί" των κομμάτων πρέπει να εκλείψουν.
Η αλλαγή της αντίληψης του μεσσία προσώπου, που λύνει τα προβλήματα έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Χρειαζόμαστε ισχυρή πολιτική θέληση, προγραμματικές συνεργασίες, συλλογικές δράσεις και κυρίως συντονισμό κάτω από ένα όραμα.
Η ζωή έως τώρα απέδειξε ότι η μονοκρατορία του ενός κόμματος έφερε δεινά, απάτη, κλοπή.
Το διακύβευμα είναι η καλύτερη ζωή. Όχι η επικράτηση της ομάδας μας.

Η Αθήνα του Κακλαμάνη (retro music)

Αυτή την Αθήνα ονειρεύεται;

Συμπεράσματα Εκλογών 2010

ΠΑΣΟΚ: δεν νομίζω ότι έχει την νομιμοποίηση που θέλει για να προχωρήσει σε ακόμη περισσότερα αντιλαϊκά μέτρα.
ΝΔ: κέρδισε εξαιρετικά πολλές περιφέρειες. Έκπληξη.
ΚΚΕ: αύξησε πολύ τα ποσοστά, όχι όμως την δύναμή του. Η αύξηση οφείλεται στην αποχή, δεδομένου ότι έχει ισχυρό πυρήνα ψηφοφόρων.
ΣΥΝ: μείωσε κι άλλο την δύναμή του, αφού ίδια ποσοστά σε χαμηλότερη βάση ψήφων σημαίνει πολύ λιγότερες ψήφοι.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: εντυπωσιακό αποτέλεσμα. 4% στην Αττική, 4 Δήμοι από την 1η Κυριακή αυτόνομα και εξαιρετικές επιλογές σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη.
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ: συνεχίζουν να ενισχύονται. Η συνεργασία τους στις επόμενες εκλογές, ενδεχομένως με την Δημοκρατική Αριστερά, θα βάλει και τα 2 κόμματα στην Βουλή σίγουρα
ΣΥΡΙΖΑ: ο Αλαβάνος κατάφερε να πάρει τα ίδια ποσοστά που έπαιρναν πάντοτε οι αριστεριστές, αλλά τώρα έχουν έναν αρχηγό! 
ΛΑΟΣ: στα ρηχά νερά. Ευτυχώς.
ΑΛΛΟΙ: Δυστυχώς στον Δήμο της Αθήνας απέκτησε έδρα η Χρυσή Αυγή μέσω του Μιχαλολιάκου!!! Το επικίνδυνο παιχνίδι του Καρατζαφέρη, να υποστηρίξει τον χαμένο Κακλαμάνη για να αφήσει χώρο στα συντρόφια του της Χρυσής Αυγής, δυστυχώς έπιασε. Γι αυτό παραμένει βρώμικος. Να προσέχετε.

Γενικά, η αποχή ήταν αναμενόμενη στο 40%, ποσοστό που εκτιμώ ότι θα μειωθεί σημαντικά στις εθνικές εκλογές, που θα δημιουργηθεί έντονη πόλωση (τα ξέρουμε αυτά).
Το πολιτικό σύστημα νοσεί αλλά για πρώτη φορά φαίνεται τόσο έντονα ότι υπάρχει ελπίδα για να αλλάξει κάτι. Βελτιώθηκαν οι συνθήκες για μη αυτοδύναμες κυβερνήσεις, αφού ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είχαν εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά και οι μάχες στις μεγάλες περιφέρειες κρίνονται στο 25%-35%.
Συνολικά: Εάν είχαμε εθνικές εκλογές, θα ετίθετο πολιτικό ζήτημα.
Δεν είχαμε όμως, οπότε έχουμε μία μόνο λύση. Να συμμετέχουμε διαρκώς περισσότερο καθημερινά.

Αθήνα - Καμίνης, Θεσσαλονίκη-Μπουτάρης

Στους 2 μεγαλύτερους Δήμους της χώρας, έγινε συστράτευση των προοδευτικών πολιτών για να φύγει η οπισθοδρόμηση, η απατεωνιά, το παλαιό.
Καμίνης και Μπουτάρης απέχουν ένα μόνο βήμα από τις Δημαρχίες Αθήνας και Θεσσαλονίκης.
Δυστυχώς όμως η αποχή μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε αυτό το σημαντικό βήμα.
Μάλλον διαφεύγει από τους απέχοντες ότι η στάση τους αυτή υποστηρίζει και τυπικά την συνέχιση του εγκλήματος από τους νυν δημάρχους.
Παρά το γεγονός ότι απέχουν λόγω οργής ή και αποστασιοποίησης, ξεχνούν ότι στην πολιτική κερδίζει κάποιος ακόμη κι εάν τον ψηφίσει το 1%. Οι στρατοί του κομμάτων είναι πάντοτε εκεί (το λένε συσπείρωση) και ψηφίζουν με αποτέλεσμα να εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά, όταν ουσιαστικά έχουν πάρει πολύ πολύ πολύ λιγότερες ψήφους.
Ας το ξανασκεφθούν λοιπόν την επόμενη Κυριακή.

Δηλώσεις Παπανδρέου.

Τελείωσε ο 1ος γύρος του εκλογών και βγήκε ο πρωθυπουργός να κάνει δηλώσεις.
Τι κατάλαβα;
!!!!!!
Τίποτα.
Ο πρωθυπουργός ήταν σε άλλη χώρα ή την υπόλοιπη ημέρα έπινε καφέ κάπου στην Κηφισιά.
Συγνώμη για την λαϊκή γλώσσα, αλλά πως αλλιώς να εξηγήσω το γεγονός ότι ήταν εκτός θέματος; Μέχρι και για τις αλλαγές του συστήματος Υγείας μίλησε. Τι σχέση είχε αυτό; Καμία.
Αφού μπήκε στην λογική να εκβιάσει ευθέως τον κόσμο, τώρα δεν είχε τίποτα να πει. Έχασε.
Εμείς γνωρίζαμε ότι αυτό θα γίνει. Ο ίδιος δεν το γνώριζε.
Πραγματοποίησε το μεγαλύτερο ιστορικό λάθος για την χώρα. Τώρα έχει εγκλωβιστεί στις αποφάσεις του.
Το κακό είναι ότι πληρώνουμε οι υπόλοιποι.
Η χώρα χρειάζεται επειγόντως, κυβερνήσεις συνεργασίας σε προγραμματική βάση με συμμετοχή προοδευτικών πολιτών και σχημάτων.
Εδώ και τώρα