Διαμαντοπούλου και άλλες φαιδρότητες

Εδώ και μερικούς μήνες έχει ενεργοποιηθεί το ΕΚεΠιΣ (http://www.ekepis.gr), το Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης που σκοπό έχει να βάλει σε "τάξη" το σύστημα Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Σχολών αλλά και Στελεχών, Καθηγητών και άλλων ενδιαφερομένων. Θα αξιολογεί δηλαδή σε βαθμίδες το έργο που παράγεται από Σχολές, Επιχειρήσεις ή Στελέχη, προκειμένου να γνωρίζουμε σε ποιο επίπεδο βρίσκεται ο καθένας συγκριτικά με τους υπόλοιπους.
Τι θα επιτύχει το Υπουργείο με αυτή την φαινομενικά σωστή κίνηση.
Το πρόβλημα των Κολλεγίων, Ιδιωτικών Σχολών, Πανεπιστημίων κλπ είναι ότι βάσει το νόμου όλοι δίνουν πτυχία που θα πρέπει να αναγνωρίζονται ως ισότιμα από το Ελληνικό Κράτος. Εάν δηλαδή κάποιος σπουδάσει σε ένα Κολλέγιο που συνεργάζεται με οποιοδήποτε Πανεπιστήμιο του εξωτερικού, το πτυχίου που εκδίδει θα πρέπει να αναγνωρίζεται ως ισότιμο των Ελληνικών Πανεπιστημίων. Όσο και εάν το έχουν, έως τώρα, καλύψει/κρύψει το θέμα είναι ότι ο νόμος υφίσταται.
Δεδομένης της φυσιολογικής και δικαιολογημένης αντίστασης του Πανεπιστημιακού χώρου, το Υπουργείο ανακάλυψε έναν εύσχημο τρόπο να διαβαθμίσει τα πτυχία όλων. Έτσι εντάσσοντάς σε ένα σύστημα αναγκαστικής αξιολόγησης όλους τους εκπαιδευτικούς φορείς και στελέχη, θα επιβάλλει την θεσμοθετημένη ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστήμιων, που θα είναι ισότιμα με τα Ελληνικά, παραβλέποντας την τραγική κατάσταση που βρίσκεται συνολικά το σύστημα Παιδείας στην χώρα.
Όπως γνωρίζεται σε όλες τις χώρες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπάρχει ουσιαστικά διαχωρισμός σε Ιδιωτικά ή μη, αλλά σε καλύτερα και χειρότερα Πανεπιστήμια.
Το Υπουργείο με την κίνηση αυτή σπρώχνει για μια ακόμη φορά, το εκρηκτικό αυτό θέμα, κάτω από χαλί χωρίς να πάρει ουσιαστικά αποφάσεις για το μέλλον μας.
Αυτή η έλλειψη οράματος και σίγουρα θάρρους και θέλησης μας οδηγεί σε πολύ χειρότερες ημέρες για την Παιδεία στην χώρα μας.
Αντί να θεσμοθετήσει την Αυτονομία των Πανεπιστημίων, την ίδρυση Ερευνητικών Κέντρων, την εκπαίδευση του προσωπικού, την απαλλαγή από οικογενιοκρατίες και συντεχνίες και φυσικά τον Δημόσιο δωρεάν ρόλο τους, αποφασίζει να συνεχίσει να κάνει τα στραβά μάτια και να αξιολογεί την αρρωστημένη και κακοστημένη κατάσταση.
Τα δάκρυα δεν πείθουν κανέναν.
Ο ρόλος της Υπουργού είναι για να συγκλίνει τις απόψεις και να αποφασίζει με γνώμονα το καλό για την χώρα και όχι για το κόμμα ή την θέση της.

Υ.Γ. Έρχεται και χειμώνας. Θα δούμε ...