Προτεραιότητες

Η τελευταία τάση συζητήσεων παντού, είναι η επεξεργασία προτάσεων και η αναζήτηση λύσεων στο φαινομενικό αδιέξοδο που έχουμε περιέλθει.
Ονομάζω "φαινομενικό" το αδιέξοδο, διότι εκτιμώ ότι υπάρχουν προοπτικές λύσης.
Όπως όλα τα θέματα έτσι και το κοινωνικό και πολιτικό έλλειμμα, μας κατευθύνει σε λύσεις που προκύπτουν από την αποδοχή των "ενδεδειγμένων" απόψεων της παγκόσμιας αγοράς.
Θέλω όμως να επιστήσω την προσοχή ότι οι Οικονομολόγοι δεν είναι Κοινωνιολόγοι και συνήθως αμφισβητούν και απαξιώνουν την δυναμική των κοινωνιών.
Η κύρια αιτία για αυτή την οπτική τους είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν μπορούν να αποστασιοποιηθούν από την κατάσταση που βιώνουν καθημερινά. Στην θεωρία της εξέλιξης των κοινωνιών αναφέρεται το παράδειγμα του ψαριού, που εντοπίζει το πρόβλημα της μη γνώσης της κατάστασης που ζει, παρά μόνο όταν το βγάλεις από το νερό. Δεν μπορεί δηλαδή να κατανοήσει τον χώρο που ζει αφού οι συνθήκες γύρω του (το νερό) είναι πάντοτε εκεί.
Η δυναμική που αναπτύσσει όμως η κοινωνία, βασίζεται στο προσωπικό "συμφέρον" δηλαδή στην ενστικτώδη τάση του ανθρώπου να προσπαθεί να ζει συνεχώς καλύτερα (οικονομικά, κοινωνικά). Αυτή η τάση έρχεται σε αντιπαράθεση με όποια οικονομική και κοινωνική διαφοροποίηση υπάρξει. Προφανώς οι συνθήκες αλλάζουν και η έμφυτη προσαρμοστικότητά μας ταυτόχρονα με την επιβολή δυνάμεων ισχυρότερων από εμάς, δημιουργούν την αίσθηση μιας νέας κατάστασης που θεωρείται σχεδόν φυσιολογική εξέλιξη.
Ο μόνος τρόπος για να αλλάξουμε την κατεύθυνση της ζωής μας, είναι να βάλουμε προτεραιότητες στην αντίληψή μας για το τι θέλουμε.
Απέναντι στην κυριαρχία της αντίληψης ό,τι η λύση δεν συμπεριλαμβάνει αυτούς στους οποίους επιβάλλονται μέτρα, πρέπει να κυριαρχήσει η αντίληψη ότι λύση δεν μπορεί να υπάρξει εάν οι πολλοί δεν αποτελέσουν μέρος της.
Δεν μπορεί δηλαδή να γίνεται ερήμην των εργαζόμενων και στο όνομα κάποιων εκλογών που έγιναν για άλλο λόγο, σε άλλες συνθήκες.
Συνεπώς προτείνω να επεξεργασθούμε καλύτερα ο καθένας τις αντιλήψεις του και να επανατοποθετήσουμε τις προτεραιότητές μας.
Σίγουρα όμως πρέπει να δώσουμε καθημερινή μάχη ενάντια στην λογική της αγοράς που υποτίθεται ότι δουλεύει γι εμάς.