Ρεβανσισμός.

Το έλλειμμα;
Πιο έλλειμμα;
Όταν ο Καραμαν-αλής πήρε την εξουσία, άφησε στα χέρια του Αλογοσκούφη τους χειρισμούς για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της χώρας μας από τους Ευρωπαίους εταίρους μας.
Ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία, για την πληγωμένη παράταξη και τα 11 χρόνια μακρυά από την εξουσία, να σταματήσει την πρωτοκαθεδρία του ΠΑΣΟΚ, κινούμενη ρεβανσιστικά.
Είχαμε δώσει ψεύτικα στοιχεία και γι αυτό θα δημιουργούσαμε ένα νέο κλίμα και φυσικά δεν θα ξαναλέγαμε ψέμματα.
Οι Ευρωπαίοι, που σημειωτέον δεν είναι ένα πρόσωπο αλλά θεσμοί που αλλάζουν συνεχώς πρόσωπα, δέχθηκαν με ευχαρίστηση αυτή την κίνηση, που τους έβγαζε από την δύσκολη τότε θέση να ομολογήσουν ότι μία χώρα που μπήκε πριν 2 χρόνια στο Ευρώ, είχε κάνει κομπίνα, κρύβοντας το χρέος της.
Έπρεπε να εμφανισθεί μικρότερο το συνολικό χρέος μας, οπότε επιστρατεύθηκε η επιχειρηματολογία για την αύξηση του ΑΕΠ. Ο κύριος Αλμούνια τότε, μετά από τα σχετικά παζάρια, δέχθηκε αύξηση του ΑΕΠ κατά 9% (από το επιχειρούμενο 19%). Δηλαδή είχαμε γίνει 9% πλουσιότεροι με το επιχείρημα της "μέτρησης" της παραοικονομίας. Όλα καλά λοιπόν.
Το 2009, η νέα κυβέρνηση θέλοντας να ξανα-αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στην χώρα μας, που τελικά είχε χαθεί, επανέφερε το θέμα του χρέους αλλά με άλλη επιχειρηματολογία.
Διεθνοποίησε το πρόβλημά μας, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Μια κίνηση επίσης, ρεβανσισμού προς την ΝΔ, που τελικά κατέληξε ενάντια στον Λαό.
Το πρόβλημά μας τώρα είναι παγκόσμια γνωσόά και άρα μεγεθύνεται στα μυωπικά μάτια των οικονομικών και πολιτικών κέντρων εξουσίας.
Ένας σώφρων πολιτικός θα είχε αποφύγει, σαν το διάβολο το λιβάνι, να διεθνοποιήσει ένα πρόβλημα που γνωρίζει ότι το έχουν σχεδόν όλες οι χώρες του Πλανήτη. Αν το κάνει ξέρει ότι είναι σαν να βάζει μεγενθυτικό φακό πάνω από το σπίτι του και άρα όλοι θα σπεύσουν να εκμεταλλευθούν την κατάσταση σε βάρος του.
Είναι σίγουρα μια μοναδική Ιστορική στιγμή για την οποία δεν χρειάζεται να περιμένουμε πως θα την γράψουν οι ιστορικοί του μέλλοντος.
Ήταν λάθος.