Ευρώπη, Ευρώ και Διαπραγμάτευση (spot 2)

Η Ευρώπη, σαφώς δεν είναι, αυτή που θέλουμε.
Δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε της αδυναμίες μας (ως κράτος) και να εθελοτυφλούμε ότι κάποιος θα μας βοηθήσει εάν δεν βοηθήσουμε πρώτα τον εαυτό μας.
Κάθε ενέργεια έχει και παρενέργειες. Πολλώ δε μάλλον όταν αυτή είναι μονομερής. Θα έχει φυσικά μη διαχειρίσιμες παρενέργειες που οδηγούν, αν όχι σε απομόνωση, σίγουρα σε αμφισβήτηση της ισότιμης συμμετοχής μας.
Γιατί να κάνουμε κάτι τέτοιο;
Η Ανανεωτική Αριστερά ήταν και παραμένει πρωτοπόρα στον Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και αταλάντευτα διεκδικεί Ισότιμη συμμετοχή στην μετεξέλιξή της σε πιο Ομοσπονδιακού τύπου κοινωνία δικαίου, πρόνοιας και πολιτισμού, με στόχο την οικολογική της μετατόπιση σε νέα ενεργειακά πρότυπα προς όφελος των Λαών της.
Το Ευρώ δεν είναι ένα απλό νόμισμα. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του πυρήνα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Δυστυχώς οι πολιτικοί συσχετισμοί και η «πολιτική των Αγορών» που ασπάζονται μεγάλα κράτη, δημιουργούν μια κατεύθυνση που επιβάλλει στους λαούς άδικα προγράμματα λιτότητας που πλήττουν την απασχόληση, την κοινωνική συνοχή, την παιδεία, την υγεία, τη δημοκρατία. Αυτό πρέπει να αντιπαλέψουμε και όχι την κατάργησή του.
Διεκδικούμε πραγματική επαναδιαπραγμάτευση, με στόχο μια συμφωνία μέσα σε ένα πλαίσιο ευρωπαϊκό που θα μειώσει το χρέος ουσιαστικά και θα βοηθήσει τη χώρα να εξυπηρετεί τις διεθνείς υποχρεώσεις της, χωρίς να πνίγεται η οικονομία και η κοινωνία.

Νέο Ενεργειακό Πρότυπο (spot 3)

Η συνεργασία της Δημοκρατικής Αριστεράς και των Πρασίνων δεν έγινε για εκλογικούς λόγους. 

Είναι μια συνάντηση που έπρεπε να συμβεί πριν πολλά χρόνια.

Αποτελεί ένεση γνώσης στα θέματα του Νέου ενεργειακού μοντέλου που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Το μοντέλο που ακολουθεί η χώρα είναι αναχρονιστικό, και σπάταλο «Ένας παράγει, πολλοί καταναλώνουν».

Είναι αδιέξοδο και επικίνδυνο και θα κληθούμε να πληρώσουμε ξανά σε λίγα χρόνια.

Πρέπει να μεταβούμε άμεσα στη «δημοκρατία  της  ενέργειας», που «πολλοί παράγουν, πολλοί καταναλώνουν».

Το νέο παραγωγικό και αναπτυξιακό πρότυπο:

• θα έχει ανοιχτό και εξωστρεφή προσανατολισμό,
• θα ενισχύει την κοινωνικά - οικολογικά υπεύθυνη επιχειρηματικότητα,
• θα στηρίζει τη μικρή και μεσαία επιχείρηση

Είναι ένα πρότυπο που ενθαρρύνει την καινοτομία και νέα σχήματα οικονομικής δραστηριότητας, ανταμείβει δίκαια την εργασία, εισάγει τη δημοκρατία και το δημόσιο συμφέρον στην οικονομία, θωρακίζει τα εργασιακά δικαιώματα, δημιουργώντας σταθερές θέσεις εργασίας. Είναι ένα πρότυπο που περιλαμβάνει τον δημοκρατικό και κοινωνικό έλεγχο της αγοράς.

Επιβάλλεται να εγκαταλείψουμε τη χρήση ορυκτών καυσίμων και να σχεδιάζουμε την πλήρη απεξάρτησή μας εντός 20 ετών.

Να στηριχθούμε σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και εξοικονόμηση ενέργειας.

Είμαστε υπέρ της απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας προς όφελος της κοινωνίας, ωστόσο, ένα μέρος της  πρέπει να παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο, για να επιτευχθεί η  παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Με νέα κριτήρια που λαμβάνουν υπόψη κοινωνικές και περιβαλλοντικές απαιτήσεις και έχουν κανόνες διαφάνειας.

Θέλουμε αγορές με ισχυρές ρυθμιστικές αρχές, χωρίς προνομιακές ρυθμίσεις, εναρμονισμένες πρακτικές και εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσης.

Διαφθορά και Διαπλοκή (spot 4)

      Το ζήτημα της Διαφθοράς και της Διαπλοκής, είναι ένα ανακυκλούμενο πρόβλημα και διαρκώς συντηρούμενο, που δεν λύνεται όμως δια μαγείας.
Χρειάζεται προσήλωση στον στόχο, που είναι η εξάλειψη του πελατειακού κράτους
Το κρατικό διαπλεκόμενο σύστημα, προφανώς δεν θα αλλάξει από μόνο του.
Η κοινωνία όμως πληρώνει την κακοδιαχείριση, την εξαπάτηση, την χρησιμοποίηση της θέσης του κάθε κομματικού ή συνδικαλιστικού παράγοντα που θεώρησε λάφυρό του το κράτος και το λεηλάτησε.
Υπάρχει όμως και η άλλη, μεγαλύτερη διαπλοκή.
Αυτή των Εξοπλιστικών προγραμμάτων, των Φαρμάκων, των Δομημένων Ομολόγων, των χωρίς εγγυήσεις Τραπεζικών Δανείων προς ημέτερους, των αντίστοιχων Δανείων προς πτωχευμένες επιχειρήσεις (ακόμη και ΜΜΕ), των Ναυπηγείων, της διακίνηση Πετρελαίου, του Ρεύματος και των χορηγήσεων της ΔΕΗ, της μεταβίβασης Τραπεζών εν μία νυκτί και πολλά πολλά άλλα.
Η κοινωνία πληρώνει και αναμένει ένα "Μεσσία" να μας σώσει.
Χρειάζεται συνειδητή απόφαση να εγκαταλείψουμε τα μοντέλα κομμάτων που μετατρέπονται σε μηχανισμούς εξυπηρέτησης συντεχνιακών και συνδικαλιστικών συμφερόντων
Η λειτουργία της αγοράς πρέπει να γίνεται με ισονομία και με ισχυρές ρυθμιστικές αρχές που θα διασφαλίζουν τα συμφέροντα της κοινωνίας έναντι των αγορών και των ισχυρών επιχειρηματικών φορέων.
Απαιτείται η δημιουργία μιας νέας σχέσης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Συμπράξεις που να προωθούν την αξιοποίηση και όχι την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας. Ούτε κερδοσκοπική εκχώρηση ρόλων στον ιδιωτικό τομέα, ούτε προώθηση κρατικίστικων προτύπων και επαναφορά συντεχνιακών λογικών.
Είμαι θετικός σε ορισμένες αποκρατικοποιήσεις όταν αυτές εντάσσονται σε ένα εθνικό στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης προστατεύοντας το δημόσιο συμφέρον.
Και φυσικά λέω Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού και των δικτύων.

Γιατί Πράσινοι - Δημοκρατική Αριστερά (spot 1)

Δεν θέλω άλλες δυσάρεστες εκπλήξεις – ούτε στο μέλλον

Η Δημοκρατική Αριστερά έκανε λάθη. Μάθαμε όμως από αυτά.

Είμαστε εδώ και διεκδικούμε να συμμετάσχουμε στην Πολιτική Αλλαγή που συντελείται.

Δυστυχώς η Αριστερά είναι σαν τους φίλους που μιλούν μόνο από το τηλέφωνο, αλλά δεν βρίσκονται ποτέ στο ίδιο δωμάτιο.

Η συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς είναι επιβεβλημένη και ιστορικά σημαντική.

Έφτασε η ώρα της μεγάλης πολιτικής αλλαγής. 

Η συμπαράταξη Πρασίνων-Δημοκρατικής Αριστεράς είναι η μοναδική ελπίδα για πραγματική Αριστερή κυβερνητική διέξοδο.

Με ασφάλεια και με σιγουριά με σχέδιο και όραμα.

Αποχωρήσαμε από ένα καράβι πήγαινε στα βράχια, ολοταχώς

Η Ανανεωτική Αριστερά έχει όμως Πυξίδα και βρίσκει πάντοτε τον δρόμο. Γιατί έχει σημείο αναφοράς την κοινωνία.

Η αξία που παράγουμε όλοι  – οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική, οικολογική – πρέπει να διανεμηθεί ισότιμα. Ο καθένας μας πρέπει να πάρει πίσω το ισοδύναμο της αξίας που καταθέτει στην κοινωνία. Και κάτι περισσότερο θα έλεγα.

Διάλογος περί Δημοκρατίας

 - Το τοπίο άλλαξε.
  Το τοπίο άλλαξε.
  Η Ελλάδα αλλάζει.
  Ο Έλληνας αλλάζει.
- Περίεργο.
  Εγώ γιατί βλέπω να γυρίζουμε  προς τα πίσω, μετά από βόλτα σε άγνωστη κατεύθυνση για 3  χρόνια;
- Μάλλον δεν βλέπεις καλά. 

  Μα, δεν καταλαβαίνεις τι γίνεται, παιδάκι μου.
- Μα.
- Τι μα και ξε μα.
  Τα πράγματα είναι δεδομένα. Ή αυτούς ή τους άλλους.  

  Οι μεν μένουν και είμαστε στα ίδια, οι δε  έρχονται , αλλάζουμε, αλλά δεν ξέρουμε εάν θα είναι  καλύτερα.
- Πως;
  Μα και οι δύο λύσεις που μου είπες, είναι προβληματικές. Με ποια λύση θα είμαστε πιο ασφαλείς;
- Μία είναι η λύση. Να βγει κάποιος αυτοδύναμος.
- Οι αυτοδύναμοι δεν μας έφεραν έως εδώ;
  Τώρα θα ξαναρχίσουμε τον δικομματισμό;
  Δεν πρέπει να επιδιώξουμε συγκλήσεις, ώστε να διαχυθεί στην κοινωνία η αντίληψη της  συμμετοχής και συνεπώς της δυνατότητας επίτευξης του τελικού στόχου, που είναι η βελτίωση της ζωής μας;
- Έεε, ναι.
- Τότε, γιατί σκέφτεσαι αυτοδυναμίες;
  Σε έχει συνεπάρει η Ελληνική σου πατροπαράδοτη αντίληψη που λατρεύει πρόσωπα και ονοματίζει κάθε τρεις και λίγο, έναν Μεσσία που περιμένει να τον σώσει;
  Δεν υπάρχουν όμως Μεσσίες. Βασικά δεν πρέπει να υπάρχουν.
  Μόνος σου να πράξεις.
  Σκέψου να υπήρχε μέγιστο όριο 20% στις εκλογές και να μην υπήρχε ελάχιστο 3%.
  Τότε δεν θα αναγκαζόντουσαν να συνεννοηθούν όλοι;
  Δεν θα βρισκόντουσαν σε μια διαρκή συζήτηση για το καλό όλων μας;
  Αναγκαστικά.
  Βέβαια κάτι τέτοιο δεν γίνεται να συμβεί με νομικούς όρους. 

  Δημοκρατία έχουμε.
  Μπορεί όμως να συμβεί με κοινωνικούς όρους.

Εάν μπορούσαν να σκεφτούν όλοι το καλό τους, να πονηρευτούν λιγάκι, τότε θα αποδυνάμωναν όσους τεχνηέντως φωνασκούν και ζητούν μεγαλύτερη εξουσία.
Αυτό θα οδηγούσε σε ηπιότερες λύσεις, σε καλύτερη ζωή.
Αναγκαστικά.
Η συνεννόηση είναι η αυτονόητη λύση.
Είναι όμως η πιο δύσκολη διαδικασία της Δημοκρατίας.
Γι αυτό και δεν συμβαίνει συχνά.

 Ελπίζω να τους αναγκάσουμε, στις 25.


Ο Θεόφιλος Κωτσίδης είναι υποψ. Βουλευτής «Πράσινοι-Δημοκρατική Αριστερά» στο υπόλοιπο Αττικής

πηγή: http://www.huffingtonpost.gr/theofilos-kotsidis