ΠΑΜΕ για πλάκα

Θεσμοί.
Ή τους σέβεσαι ή απέχεις.
Η οργή είναι όπλο; Όχι βέβαια. Η ψυχραιμία είναι εργαλείο και η υπομονή όπλο.
Αλλά εάν δεν γουστάρεις όσα γίνονται;
Έχω απάντηση. Ενεργείς, παλεύεις να αλλάξεις ότι μπορείς, αλλά πάντα σέβεσαι ότι οι άλλοι έχουν κατακτήσει. Η Δημοκρατία είναι κατάκτηση। Ακόμη κι αν εξασκείται από αχρείους, δουλοπρεπείς, μετριοπαθείς, αλλαζόνες।
Εάν δεν τους μπορείς, γίνε δυνατότερος, σημαντικότερος. Γίνε επηρρεάζων και όχι επηρρεαζόμενος.
Κάτι τύποι που παίρνουν εντολές και θέλουν να καταλύσουν τα πάντα, νοιώθουν επαναστάτες και τρομοκρατούν τους υπόλοιπους που τους θεωρούν άβουλα ζώα, λες και δεν καταλαβαίνουν αυτά που αυτοί "καταλαβαίνουν' έχουν βαλθεί να μας "εξημερώσουν".
Κούνια που τους κούναγε...
Πρώτα θα πρέπει να απαντήσουν στον εαυτό τους, τι σημαίνει δικτακτορία του προλεταριάτου και δημοκρατικός συγκεντρωτισμός και μετά βλέπουμε। Ίσως και συζητήσουμε। Πόσο μακρυνά ακούγονται αυτά; Είναι σαν να δουλεύεις με Amiga όταν έχει ανακαλυφθεί το iphone. Ντροπή!
Φθάνουν οι σωτήρες। Δεν θέλω άλλο। Μυρίζει ήδη πολύ ναφθαλίνη και φορμόλη। Όχι από αυτούς αλλά από τους άλλους, που ζουν πιεζόμενοι, χωρίς ελπίδα για το αύριο. Τι χειρότερο να σου τύχει।
Χωρίς ελπίδα.
Θα φωνάξω, θα ζητήσω αλλά και θα συγκρουστώ.
Στην χώρα που ζω, στο πλαίσιο που φτιάξαμε, είτε με την απουσία μας, είτε και με την συμμετοχή μας. Όλοι τις ίδιες ευθύνες έχουμε.
Ενεργοποιούμαι σημαίνει διεκδικώ.
Θα αρχίσω από τώρα.
Η γιαγιά μου έλεγε "ποτέ δεν είναι αργά".